Een kloeck verstant, wert niet vermant.

In 't midden van een kot, vol dreck en vuylheyt, dalen;

Nochtans en werden zy in 't minste niet mismaeckt:

Haer schoonheyt ende glans blijft vry en ongeraeckt:

Men siet noch dag voor dag, dat hemelsche verstanden

Sich houden menichmael in onbeleefde landen:

Al sijn zy daer veracht, gesteken in den hoeck,

Haer deugt en haer verdienst die blyven even kloeck.