Naer kleynen druck, volgt groot geluck;

Maer uyt genucht, komt selden vrucht.

Om dat ghy niet en mocht genoech met vrijsters praten;

Ghy docht: ick hebbe goet, waer toe sal ick mijn hooft

Gaen breken dag en nacht, van slaep en vreugt berooft:

Maer siet den wilden boom, al is hy schoon t'aenschouwen,

Zijn vrucht en is niet goet; men moet den blay af houwen,

En maken dat den romp met eenen tack vergaert,

Die hem verschoonen sal met vrucht van betren aert.