| Ps. | |
| I. | Het was een clercxken dat ghinck ter scholen. Salich is die man en goet gheheten. |
| II. | Roosken root seer wijdt ontloken. Waerom so rasen die heydenschen minschen? |
| III. | Het reghende seer end ick wert nat. O Heer hoe sijnse dus menichfout. |
| IV. | Het daghet in den oosten. Als ick riep met verlanghen. |
| V. | Aenhoort alle mijn gheclagh. Aenhoort Heer mijn gheclagh. |
| VI. | In Oostenrijck daer staet een stadt. In dinen grim en straft mi niet. |
| VII. | Ick arm schaep aen gheen groen heyde. O Heer mijn God almachtich. |
| VIII. | Het waren twee ghespeelkens goet. O Heer, ons alderliefste Heer. |
| IX. | Ut gansser allendigher herten. Ick sal v Heer belijden. |
| X. | Ick hoorde die spiessen craken. In God is al mijn toeverlaet. |
| XI. | Ick ghinck noch ghister avont so heymelijck eenen ganck. O Heer wilt my behouwen, die heylighe is vergaen. |
| XII. | Ick had een boelken utvercoren. O Heer mijn God hoe lang salt dueren. |
| XIII. | Rijck God hoe is mijn boel dus wilt. Een dwaes die spreect in sijn ghedacht. |
| XIV. | Een ridder ende een meysken jonck. O Heer wie sal in uwen tent wonen en blijven daer met lusten. |
| XV. | Die my morghen wecken sal, dat sal doen die nachtegael. Bewaert my Heer op u certeyn staet al mijn hoep en troost alleyn. |
| XVI. | Alle mijn ghepeys doet mi so wee. O Heer verhoort doch mijn gebet. |
| XVII. | Een nyen liet heb ick ghedicht met also dommen sinne. Ick sal v Heer lief hebben seer. |
| XVIII. | Ick had een ghestadich minneken. Gods glory ende heerlicheyt, den hemel, tfirmament. |
| XIX. | Ick had een boelken utvercoren die ick met herten minne. Die Heere (waert) u dan verhoren als ghy hebt druck oft lijden. |
| XX. | Mijn sinnekens sijn my onttoghen. Die Conink sal hem verbliden. |
| XXI. | Fortuyne wat hebdy ghebrouwen. Waerom wout ghi my verheten. |
| XXII. | Een boelder moet sich miden. Die Heer almachtich mi regeert. |
| XXIII. | Een aerdich trommelaerken sonder ducht. Het aertrijck met sijn oueruloedicheyt. |
| XXIV. | Mijn hert dat laecht seer onversaecht. Tot v o Heer ick altijt meer. |
| XXV. | Sorghe ghy moet besiden staen. Och Heer wilt doch mijn rechter sijn. |
| XXVI. | Ick weet een vrouken amoreus. God is mijn licht, mijn salicheyt. |
| XXVII. | Ick ghinck noch ghister avont so heymelijck op een oort. Tot v so sal ick Heere roepen wt al mijn cracht. |
| XXVIII. | Ghy jonge meyskens van avontueren. Ghy Godes kinderen groot van famen. |
| XXIX. | Minen gheest heeft mi bedwonghen. O Heer v wil ick prijsen. |
| XXX. | Waer machse sijn die liefste mijn die ick met ooghen ye aensach. Ick heb ghestelt op u mijn Heer. |
| XXXI. | L'amour de moy oft Een liedt eerbaer van die liefste wil ick beghinnen. Salich si sijn wiens boosheyt is vergheten. |
| XXXII. | Daer ick eens was willecome si hiete. Verblijt v wilt veriolisen |
| XXXIII. | Een nieu liet heb ick op hant. Ick sal den Heer tot al der tijt |
| XXXIV. | O wreede fortuyne ghy doet my trueren nu. Veroordeelt o Heer ick bid v |
| XXXV. | Rosina waer was u ghestalt. Die boose sprack in sijn ghedacht |
| XXXVI. | Ick heb om vrouwen wille ghereden so menighen dach. En will es niet beniden ter herten laten gaen |
| XXXVII. | Ick wil my gaen verhueghen verblijden minen moet. Heer in v toornicheyden en wilt mi straffen niet |
| XXXVIII. | Aen gheender linden daer staet een dal, Ick heb gheseyt hoe dat ick sel |
| XXXIX. | Ick quam aen eenen dansse daer menich schoon vrouken was. Ick heb verwacht den Heere |
| XL. | Die winter is die heere, dat merck ick nv voortaen. Salich is hy gheheten die hem op den armen verstaet |
| XLI. | Tyrannich werck vol archs ghedrongen. Recht als een hert langt na een fonteyne |
| XLII. | Bedruckt tot alder stont. Wilt ghy mijn rechter sijn |
| XLIII. | Als ons die winter gaet van heen. O God wy hebbent wel verstaen |
| XLIV. | Die voghelkens in der muyten. Mijn hert wat goets wou dichten |
| XLV. | Het voer een knaepken over rijn. God is ons toevlucht in der noot |
| XLVI. | Een nieu liet wy heffen aen. Ghy menschen hier op aerden |
| XLVII. | Den dach en wil niet verborghen sijn. Groot is die Heer ghepresen seer |
| XLVIII. | Gheen meerder vruecht ter werelt en is. Hoort toe ghy menschen groot ende cleyn |
| XLIX. | Een vriendelijck beelt mijn hert bedwongen heeft. oft Schoon lief laet v ghedencken. Die moghende Heere die sprack met luyder stem |
| L. | O bloeyende juecht notabel. God mijns ghenadich sijt |
| LI. | En ysser niement inne sprack daer eens. Wat wilt ghy glorieren die machtich sijt int quaet? |
| LII. | Ick heb een wijf ghetroudt, God weet oft my beroudt. Int herte spreect een Sot dat aer is gheenen God |
| LIII. | Wat sullen wy gaen beghinnen wy ghilden al ghemeyn. O Heere wilt my behouwen v naem die roep ick aen |
| LIV. | Wy willen den mey ontfanghen met grooter eerweerdicheyt. O God aenhoort mijn claghen mijns lidens swaer verdriet |
| LV. | Mijn liefken siet my ovel aen. Een mensch wou my verdrucken Heer |
| LVI. | Als alle die cruydekens spruyten. Wilt mijns ontfermen Heere |
| LVII. | Rijck God gheeft my goet avontuer. Ghy die de waerheyt spreken sout |
| LVIII. | Mijn moerken gaf my eenen man. Ick bid wilt my bevriden Heer |
| LIX. | Dat ick om een reyn beelde soet. O Heer doe ghy ons hier verliet |
| LX. | Moeder, lieve moeder mijn. Heere lieve Heere verhoort die stemme mijn |
| LXI. | Die eerste vruecht die ick ghewan. En sal mijn siel mijn Heer mijn Godt |
| LXII. | Hoe mach een man sijn leven lusten. Tot v mijn God vroech wil ick waken |
| LXIII. | Ick quam ghereden in een dal. O God verhoort, my in mijn noot |
| LXIV. | Die rijm en schaet den bloemen niet. In Syon God betaemt v lof |
| LXV. | Ick seg adieu, wy twee wy moeten scheyden. Vrolijck en bly looft God ghy aertsche scharen. |
| LXVI. | Daer spruyt een boom aen ghenen dal. Ons Heer, ons God ontfermen moet |
| LXVII. | Rijck God wien sal ick claghen dat heymelijck liden mijn. Laet onsen Heer der Heeren verrijsen ter glorien |
| LXVIII. | Waer ist mijn alderliefste die ic met oogen. O God wilt mi salveren |
| LXIX. | Doen Hanselijn over der heyden reedt. Ghenadighe Heere mijn toeverlaet |
| LXX. | Hoe coem ick hier in dit dangier. In v staet al mijn hoep o Heer |
| LXXI. | Het voer een ael oudt ruyterkijn. Gheeft dijn gerecht den Coninc schoon |
| LXXII. | Een liedeken met vruechden goet en dat ic sal ons gaen Int walsche Dou vien cela. Hoe goet is God van Israel |
| LXXIII. | Den mey staet vrolijck in sinen tijt. Waer om wilt ghy ons verlaten? |
| LXXIV. | Een vrouwelijck beelt heeft my in haren sin ghestelt. Wy Heer beliden hier altijt |
| LXXV. | Trueren so moet ick nacht ende dach. God is bekent int Ioetsche lant |
| LXXVI. | Ick truer, ick sucht, ick beve. Ick heb gheroepen seere |
| LXXVII. | Die wissel drijft die en is gheen narre. Aenhoort mijn vollick na mijn wet |
| LXXVIII. | Nu hoort na my ghy Venus kinderen. Die Heydens quamen tot v vercoren |
| LXXIX. | O lustelijcke mey ghy staet int saysoene. Ghy die cont Israhel, o Heer, regieren |
| LXXX. | Nu wilt doch na my hooren die wel wilt sijn bemint. Met vruechden wilt God loven die ons wel helpen mach |
| LXXXI. | Op eener morgenstont. Int walsce Sur le pont Davigon. God heeft wel eer ghestaen |
| LXXXII. | In Oostlant wil ick varen. Wie is v te ghelijcken o Heere mijn vader goet |
| LXXXIII. | Te Munster staet een steynen huys. Hoe schoon, hoe goet, hoe wel ghedaen |
| LXXXIV. | Och sal ick al mijn leven in onghenoechten sijn. Ghy wout ghebenedyen v aertrijck lieve Heer |
| LXXXV. | Venus, Juno, Pallas oft Op u betrou ick Heere. V ooren tot mijn begheeren wilt neyghen vroech en laet |
| LXXXVI. | Een boerman had eenen dommen sin. Van Godes stadt wilt hooren mijn |
| LXXXVII. | Peysen, trueren, duchten, hopen. Roepen, bidden, kermen ende claghen |
| LXXXVIII. | Haer vrouwelijck sucht. Die goetheyt van mijn Heer |
| LXXXIX. | Help God hoe wee doet scheyden. Ons toevlucht Heer ghepresen |
| XC. | Hoe luyde sanck die leeraer opter tinnen. Wie onder Gods bescherming is gheseten |
| XCI. | Ter eeren van eenen ionghelinghe. This goet te beliden God |
| XCII. | Het soude een meysken gaen om wijn. God heeft sijn rijck ghenomen aen |
| XCIII. | Ter eere van haer wil ick een liet. Ons Heer, onse Godt, die wraec te recht can pleghen |
| XCIV. | O wreet bediet daer ick af singe dit liet. Coemt doch met my en laet ons singhen bly |
| XCV. | Die mey staet nu in sijnen tijt Int walsche Que mauldict soit ce faulx viellairt. Wilt singhen den Heer een niewe liet |
| XCVI. | Het vlooch een cleyn wilt vogelkijn tot mijns liefs veynster in. Die Heer die wou regneren |
| XCVII. | Mijns liefs aenschouwen mijnder jonger herten me. Den Heere wilt singhen singhen een vrolijck nieuwe liet |
| XCVIII. | Een schoon jonge maecht heeft my ghedaecht. Sijn rijck die Heere nam end hy op clam |
| XCIX. | Dat had een meysken eenen ruyter wat lief. Den Heere ghi aertrijc al gemeyn |
| C. | Ick voer daer her met hertsen grooten leyden. Bermherticheyt en ordeel |
| CI. | Ghequetst ben ick van binnen. Hoort mijn ghebet o Heere |
| CII. | Om een die alderliefste mijn. Mijn siel ghebenedijt den Heer |
| CIII. | Languir me fault. Ghebenedijt mijn siel altijt den Heer |
| CIV. | Troosteliker troost du hebst verloost. Danct doch den Heer, bidt sinen naem |
| CV. | Een aerdich vrouken heeft my ghewont int herte. Danct God den Heer met alle iolijt |
| CVI. | Ghepeys, ghepeys vol fantasien. Danct God den Heer seer goet ghepresen |
| CVII. | Wes sal ick my gheneeren ick arme broederlijn? O God mijn hert mijn sinnen |
| CVIII. | Op dese vaert lide ick groot noot. O God mijn glory lof end eer |
| CIX. | Het waren drie ghespelen, sy waren vroech op ghestaen. Die Heer tot minen Heere die sprack met claer verstant |
| CX. | Die winter is een onweert gast. Ick sal wt mijnder herten gront |
| CXI. | Vol drucx ist dat herte mijn dat claech ick God en minen Heere. Salich is die man die God den Heer wt gansser herten hier can vresen |
| CXII. | Het is goet pays, goet vrede in allens heeren landen. Ghy kinderen loeft den Heeren sinen naem tot allen stonden |
| CXIII. | Waer so machse sijn die mi dick Int walsche De ma tristesse & desplais ir. Als sy sijn getoghen al wt Egypten lant |
| CXIV. | Ben Ick vileyn oft dorper vuyl puytier. Ick heb bemint die Heer hoort mijn ghebet |
| CXV. | Vrou Venus ghy sijt soe schoonen wijf. Om dat ick den Heer gheloof |
| CXVI. | Benedicamus Domino. Loeft God den Heer ghi Heydens seer |
| CXVII. | Dese nijders met haer quaet fenijn. Int walsche Ie my mon cueur. Wilt dancken en belyen den Heer |
| CXVIIIa. | Natuere heeft my bedwonghen te singen een vrolijck liet. Die onbevlect hier leven salich worden ghenaemt |
| CXVIIIb. | Maria tsaert van edelder aert. Stelt my een wet Heer onbesmet |
| CXVIIIc. | Op een schoon fonteyne daer vant icse spelen gaen. Mijn siel in dijnre salicheyden. |
| CXVIIId. | Dies est letitie. Wonderlijc Heer v woorden sijn |
| CXIX. | En hebdy niet ghesien Cornelis neve. Wanneer ick was in druck in pijne |
| CXX. | Madamme la regente cest nest pas la fachon. Mijn ooghen wou ick stueren al tot die berghen fijn |
| CXXI. | Ick ben so sieck van minnen also cranck. Met groot iolijt ben ick so seer verblijt |
| CXXII. | Noch is selfs dat alder beste cruyt. Tot v hief ick mijn ooghen lieve Heer |
| CXXIII. | Coemt voort, coemt voort sonder verdrach. En had ons God niet by ghestaen |
| CXXIV. | Die nachtstraet is my verboden. Die hier op den Heer betrouwen |
| CXXV. | Den lancxten dach van desen iare die brengt ons vruechde cleyne. Als die Heer verkeeren wou die banden der ghevanghen. |
| CXXVI. | Sy en sullens my niet verdriven. Ten si dat die Heere wil bouwen |
| CXXVII. | Die nachtegael die sanck een liedt dat leerde ick. Wel salich sijnse hier op aerden levende |
| CXXVIII. | Il me souffit de tout mes mal. Sy bestreden my dicmael al van mijn ioncheyt die menschen quaet |
| CXXIX. | Dy vrou van hemel roep ick aen. Dy Heer van hemel riep ick aen |
| CXXX. | Het voer een scheepken over Rijn. Mijn hert en is verheven niet |
| CXXXI. | Coemt doot tot my rascht uwen ganck. Ghedenct o Heer David dijn knecht |
| CXXXII. | Ick quam aldaer ick weet wel waer. Nu siet hoe goet met vruechde soet |
| CXXXIII. | Hoe soude ick vruecht bedriven. Nu siet en loeft den Heere |
| CXXXIV. | Het quam een ruyterken ut bosschayen. Wilt dancken loven Gods naem vol eeren |
| CXXXV. | Lijnken sou backen mijn Heer sou kneen Int walsche Le bergier et la bergiere sont a lumbre dung buysson. Wilt doch belyen met melodyen |
| CXXXVI. | Die wachter blies aen den dach. Op die rivieren van Babel |
| CXXXVII. | Die my eens te drincken gave. Ick sal beliden v mijn God |
| CXXXVIII. | Och scheyden du brenghes my smerte. Doorsocht en bekent heht ghy my Heer |
| CXXXIX. | Princesselijck lief wy moeten scheyden. Onttrect my o Heere van den quaden |
| CXL. | Mechelen ghy sijt soe schoonen prieel. Icb heb gheroepen tot v o Heer |
| CXLI. | Met lusten willen wy singhen ende loven dat Roomsche rijck. Ick riep tot minen Heere |
| CXLII. | Ick mach wel claghen minen noot. Och Heere verhoort doch mijn gheclach |
| CXLIII. | Door liefde ben ick ter doot ghewont. Mijn Heere mijn God ghebenedijt |
| CXLIV. | Den eersten vrient die ick ghewan. Ick sal v God mijn Coninck goet |
| CXLV. | Looverkens dat sijn looverkens. Loven so wilt mijn siel den Heer |
| CXLVI. | Het voer een maechdelijn over rijn. Loeft God den Heer der Heeren |
| CXLVII. | Wel op laet ons gaen riden. Loven so wilt den Heere |
| CXLVIII. | Rijck God hoe mach dit wesen. Wilt loven God den Heere |
| CXLIX. | Wie wilt hooren een nieuwe liet. Wilt singhen den Heer een nieuwe liet |
| CL. | Die bruyt en wou niet te bedde. Den Heere wilt altijt loven |
| Den Lofsanck Esaye. Het was eenen clercxken dat ghinck ter schole. V sal ick hier beliden Heere | |
| Den Lofsanck der drie kinderen. Const ick die maneschijn bedecken. Gods wercken al van groter famen | |
| Den Lofsanck Zacharie. Een oudt man sprack een jonck meysken aen. Ons Heere God van Israel. | |
| Den Lofsanck Marie. Conditor alme siderum. Mijn siel maect groot en prijst den Heer | |
| Symeons Lofsanck. Jesu salvator seculi. Nu laet o Heere dinen knaep | |
| Den Lofsanck Augustini en Ambrosii. Christe qui lux. Dy God wy loven al ghemeyn. |
De muzikale tekst is die der 14de uitgave; slechts als de overwegende meerderheid der andere uitgaven wijzen op een mogelijke drukfout in de 14de uitgave heb ik de lezing der meerderheid gekozen. Van een dergelijk geval is telkens in de aanteekeningen melding gemaakt.
Varianten zijn met kleiner druk onmiddellijk achter de noot, waartoe zij behooren, ingelascht. De cijfers daarbij duiden de uitgave aan waaruit zij afkomstig zijn; indien er meerdere noten staan, wier staarten naar boven en naar beneden gericht zijn, wijzen deze in de richting van het toebehoorende cijfer.
| * | = | verwante melodie |
| † | = | wijsaand uiding zonder tekst of muziek. |