terug  begin  verderprepost
[p. 121]

56.
Den mey staet vrolijck in sinen tijt
(met loverkens om behanghen)*
(Ps. LXXIII)



illustratie

 
1.
 
†Den lus - te - lij - cken Mey is nu in den tijt
 
met si - nen groe - nen blad - - - - - - - - en
 
Int lie - ve - lijc aen-scouwen ghi die Ve-nus die-naers zijt
 
men mach u niet ver - sad - - - - - - - -en
 
want bi des meys virtuyt
 
so me-nigh cleyn vo-ghel-ken ruyt,
 
sij-nen sanck is soet om hoor - - en,
 
dies willen wi vruecht orboor - - - - - - en.
 
 
 
2.
 
Bedrijft solaes, genoechte ende vruecht,
 
Die blomkens staen ontploken
 
Coemt met u lieveken buiten in des veldekens juecht
 
Die cruyden staen seer soet van roken,
 
Si staen net ende reyn
 
In dat soete lustelijcke pleyn,
 
Daer siet mense juechdelijck bloeyen
 
Door des soeten meyschen daus bepoeyen.
[p. 122]
 
3.
 
Die nachtegael singhet nacht ende dach
 
Met menich dierken cleyne,
 
Want ghi die Venus doet gewach
 
Wendt u ten veldekens reyne
 
Ende wilt ons comen bi,
 
U weerste liefeken, ic ende ghi.
 
En acht gheen nijders bespringhen
 
Ende helpt ons den mey in bringhen.
 
 
 
4.
 
O Venus! had ich mijn lieveken alleyn
 
Het soude mijnder herten lusten
 
Ende wi tsamen laghen op een beddeken cleyn
 
Daer ick bi haer mocht rusten
 
Ende wi daer speelden moedernaect
 
Also men die bervoetekinderkens maect,
 
So soude ic mijn lieveken ghebruycken
 
Ende in mijn armkens luycken.
 
 
 
5.
 
Amoureuse lievekens zyn hier vergadert,
 
This elcken een melodie;
 
Als deen gesichte dander verclaert
 
Scout alle melancolie.
 
Haer caecxken zyn van coluere root
 
Ende hoe menich versuchten groot
 
Geeft elc zyn liefken int wesen,
 
Een soenken van u schoon lief salt genesen.
 
 
 
6.
 
Oorlof princelijc lief seer amoreus!
 
Nu bidde ic u om een bede:
 
Neemt desen mey in dancke seer coragieus
 
Ende bewaert hem na reynder sede.
 
Thoont ons u ghetrouwige jonste* fier
 
Al onder desen soeten eglentier.
 
Wilt ut den slape ontspringen
 
Ende helpt ons vrolijc singhen
 
 
 
ANTWERPSCH LIEDBOEK 1544 Nr. XXVII
 
Een nyeu liedeken.

Een der populairsten liederen uit de tweede helft der 16de eeuw. 1539 Dev. prof. †292, *174. - 1562 † een nieu liedenboeck (Wackernagel, Ndl. Ref. 88). - 1565* Ecclesiasticus nr. 15. - 1567 † den geheelen Souter (Wackernagel l.c. 24). - 1569 † Veelderh. fol. 142, 287, 294. - 1570 † Offer des Heeren (Wackernagel l.c. 181). - 1572 Een duytsch Musyckboek nr. 25 komponeert van Clemens non Papa. - 1577 † Hofken der gstl. L. CIII. - 1581 † Geuse Liedekens bl. 57. - 1589 Amst.

[p. 123]

Lb. bl. 23 dezelfde tekst als boven op de wijze ‘De mey moet wech na 't somer’ zie beneden nr. 144. - 1598 † Album amicorum Jacobus de Moer, Koninkl. Bibl. Haag 133 H 36. - Hs. te Darmstadt nr. 1213 Kopp, ZsfdPh. XXXVII 512 en 514. - Lands* Thysius bl. 38. - 1602* Druyventros 97, melodie verwant maar sterk afwijkend. - 1607 † Gulden Harpe bll. 122, 242, 321, 601. - 1617 † Prieel der gstl. L. bl. 114. - 1618 † Soetjen Gerrits nr. 10. - 1631 met een andere melodie, Boeck d. gstl. Sanghen bl. 11. - 1635 Stalperts Gulde-Jaers Feestdagen bl. 423. - Dikwijls op het klokkespel te Brussel; hierbij worden drie verschillende wijzen genoemd, v.d. Straeten V 19.

 

Ik kan niet nalaten, hier het volgende aardige en weinig bekende lied met zijn levendige beelden van het oude Amsterdamsche volksleven in te lasschen. De trouwhartige afschildering van het werkelijk beleefde en gevoelde is een verfrissching te midden van zoo veel machinalen bombast.

Op de Wijse
Die lustelijcke Mey.
 
1.
 
Adieu mijn troost, mijn toeverlaet,
 
Godt hoed' u doch voor schande!
 
Adieu, want door mijn vrienden raedt
 
Moet ick nu ut den lande
 
Gaen doolen, Liefgen, achter dijck,
 
Tot dat ick com in Oostenrijck
 
Wilt somtijts om my peysen?
 
Adieu, ick moet verreysen.
 
 
 
2.
 
Adieu, dien ick van harten min!
 
Wy twee, wy moeten scheyden.
 
Adieu een wijl, teghen mijn sin!
 
Wy sullen moeten beyden
 
Tot dat 't gheluck eens omme slaet
 
Dat my dus crachtich teghenstaet,
 
Dat ick weer mach in eeren
 
Met u, mijn lief, verkeeren.
 
 
 
3.
 
Doen ick eerstmael Lief, by u was
 
Meend ick vruecht' te verwerven;
 
U woorden soet op 't selve pas
 
Deden mijn droefheyt sterven;
 
Maer groot verdriet comt haestich voort
 
En werpt mijn vreuchd gantsch overboort,
 
Nu ick van u moet wesen,
 
Adieu, lief utghelesen!
[p. 124]
 
4.
 
Adieu mijn lust, Cathuysers Hof
 
Daer ick placht in te coomen;
 
Adieu Fick, met u bloemen grof
 
End Annitgen met u roomen;
 
Adieu Groen met u bier en wijn:
 
Adieu Reguliers Clooster fijn;
 
Adieu Neeltgen by 't hecke,
 
Adieu, want ick vertrecke.
 
 
 
5.
 
Adieu vermaerde Warmoestraet
 
Daer sy mijn jongst ontmoette
 
Met een speelnootgen 't savonts laet
 
Doen ick haer lieflijck groette;
 
Wy waren vrolijck ende bly,
 
Wy ginghen 't samen zijd aen zy
 
Tot middernacht spaceeren,
 
Twas mijn end haer begheeren.
 
 
 
6.
 
Adieu, o stoep van steenen claer
 
Daer ick mijn Lief eerst vonde;
 
Adieu plaets daer ick vrolijck waer
 
Doen sy mijn harte wonde;
 
Adieu huys, daer ick haer perfeckt
 
Mijn liefd met reden heb ontdeckt,
 
Adieu hart, daert my luste
 
Dat ick haer mondeken custe.
 
 
 
7.
 
Adieu Brug, daer mijn Lief op sat
 
Doen ick dit ginck verbreyen;
 
Adieu deur, die's ind' handen hadt
 
Als ick van haer moest scheyen;
 
Adieu Vryers en Dochters teer
 
Die my niet gunt dan deucht end' eer;
 
Nae Oostlandt moet ick varen,
 
Adieu Lief over twee Jaren!
 
 
 
NIEU AMSTELREDAMS LIEDBOECK 1591.
 
Bij Barendt Adriaensz, in de Warmoestraet bl. 182.
*Register der wijzen.
†v. Duyse geeft dezen tekst bij de melodie en, hoewel de aanhef int geheel niet overeenkomt, geef ik hem gelijk. De ingewikkelde dichtmaat past precies bij de wijs en de zin van de twee beginnen is geheel dezelfde. Vermoedelijk berust de afwijking op een achteloosheid van Nyeveldt, wien het niet om de teksten te doen was.
*Tekst ‘joncste’.
prepostterug  begin  verder