Skiplinks

  • Tekst
  • Verantwoording en downloads
  • Doorverwijzing en noten
DBNL Logo
DBNL Logo

Hoofdmenu

  • Literatuur & Taal
    • Auteurs
    • Beschikbare titels
    • Literatuur
    • Taal
    • Limburgse literatuur
    • Friese literatuur
    • Surinaamse literatuur
    • Zuid-Afrikaanse literatuur
  • Selecties
    • Onze kinderboeken
    • Basisbibliotheek
    • Tijdschriften/jaarboeken
    • Naslagwerken
    • E-books
    • Publiek Domein
    • Calendarium
    • Atlas
  • Gebruiksvoorwaarden
    • Hergebruik
    • Disclaimer
    • Informatie voor rechthebbenden
  • Over DBNL
    • Over DBNL
    • Contact
    • Veelgestelde vragen
    • Privacy
    • Toegankelijkheid
Algemeen letterkundig lexicon

  • Verantwoording
  • Inhoudsopgave




Downloads

Lexicon van drama en theater (4,42 MB)

Lexicon van de poëzie (4,93 MB)

Lexicon van de retorica (1,60 MB)

Lexicon van de verhaalkunst (3,58 MB)

Lexicon van literaire genres (13,26 MB)

Lexicon van de literatuurgeschiedenis (15,36 MB)

Lexicon van de algemene literatuurwetenschap (2,33 MB)

Lexicon van handschriftenkunde, boekwetenschap en editietechniek (19,90 MB)



Genre
sec - letterkunde

Subgenre
non-fictie/naslagwerken (alg.)


© zie Auteursrecht en gebruiksvoorwaarden.

 

Algemeen letterkundig lexicon

(2012-....)–anoniem Algemeen letterkundig lexicon

Vorige Volgende

idiolect

Etym: Gr. idios = eigen, persoonlijk; legein = spreken (vgl. met 'dia-lect')

Term voor het herkenbare taalgebruik – het ‘persoonlijk dialect’ – van één individu met specifieke eigenaardigheden. Als dit individu de auteur is, valt het idiolect samen met auteursstijl (stijlsoort). De moderne stilistiek biedt precieze instrumenten aan om deze eigenaardigheden te beschrijven. Die omvatten vaak het computer-ondersteunde vergelijken van de teksten van één auteur met een groot corpus van andere teksten. Zie ook idioom.

Bedoelt men met idiolect veeleer de taal van specifieke personages uit een letterkundig werk, bijv. een roman, dan moet men de stilistische analyse uiteraard in verband brengen met de stijlsoorten van andere sprekers in de tekst, met het gebruik van couleur locale en met alle andere conventies die gebruikt worden in de tekstuele vormgeving van de fictionele realiteit.

Lit: G.J. van Bork & N. Laan (red.), Twee eeuwen literatuurgeschiedenis (1986), p. 137-139.

ideologie(kritiek) idiomatologie

thematisch veld:

Moderne stilistiek en taalkunde
Talen en taalvarianten

Vorige Volgende