|
| |
| |
| |
die historie van coninck karel ende van elegast
| |
| |
FRaeye historie ende al
waer
Mach ic v tellen hoort naer
Het was op enen auontstont
Dlant was alle gader sijn.
Hi was keyser ende coninc mede.
Hoort hier wonder ende waerhede
Wat den coninc daer gheuel
10
Dat weten noch die menige wel
Tenghelem al daer hi lach
Ende waende op den anderen dach
Crone draghen ende houden hof
Om te meerderen sinen lof
15
Daer die coninc lach ende sliep
Een heilich engel aen hem riep
So dat die coninc ontbrac
Biden woerden die dengel sprac
Ende seyde staet op edel man.
20
Doet haestelic v cleeder an
Wapent v ende vaert stelen.
God die hiet mi v beuelen
Of ghi verliest lijf ende eere
25
En steeldi in deser nacht niet
| |
| |
Eer emmermeer scheit dit hof
Vaert stelen of ghi wilt.
Neemt uwen speere ende uwen schilt
Haestelic ende niet en spaert
Het docht hem een vreemde dinc.
Want hi daer niemant en sach
Wat dat roepen bedieden mach
Hi waendet slapende hebben gehoort
40
Ende hilt hem niet an dat woert
Dengel die van gode quam.
Sprac den coninc als die was gram
Staet op karel ende vaert stelen
45
Ende ontbiedet v te voren
Anders hebdi v lijf verloren
HEt dien woerde sweech hi
Ende die coninc riep ay mi
Als die seere was vereent
50
Wat ist dat dit wonder meent
Ist alfs ghedroch dat mi quelt.
Ende dit grote wonder telt
| |
| |
Weder coninc noch grauen:
Die so rijc sijn van hauen
Si moeten mi sijn onderdaen
60
Ende te minen diensten staen
Men vint nyewers sijns ghenoot.
Alst den keyser toe behoort
[.]C ben here mijn wijf is vrouwe
Oest totter wilder denouwe
Ende west totter wilder see
70
Nochtans heb ic goets veel meer
Galissien ende spandien lant
Dat ic selue wan mitter hant
Ende ic die heydene verdreef
Dat mi tlant alleene bleef
75
Wat node soude mi sijn dan
Waer om ontbiedet mi dit god
Wistic dat hijt mi ontbode
80
En mochs niet ghelouen node
Dat mi god die lachter onste
Dat ic te stelen begonste:
Daer hi lach in dit ghepeyns.
Hare tale weder ende gheyns
| |
| |
85
So vaecte hi een luttelkijn
So datti looc die oghen sijn
Doe seide dingel van te voren.
Wildi gods ghebot verhoren:
Heer coninc so sidi ontdaen
90
Het sel v an v leuen gaen:
Sprac conincdoet als die wise
Vaert stelen ende wert dief
Al hebdijs nv groot ongerief
95
Het sal v namaels wesen lief
[.]Et deser talen voer dengel dan
Ende karel hem tseynen began
Vanden wonder dat hi hoorde
100
En wil ic niet laten achter.
Ic sel dief wesen al ist lachter
Al soudic hanghen bider kelen
Nochtan haddic lieuer vele
105
Dat ic van hem houde te leene
Sonder mijns ridders ghewant
Ende ic mi moeste gheneeren
Mitten schilde ende metten speere
110
Als een die niet en heeft
Ende op die auenture leeft:
| |
| |
Dan ic gheuanghen ben int net
Ende ic nv moet stelen varen:
Varen stelen oft god verwercken
Nv so moetti mi gestercken
IC woude ic ware vuter sale
Sonder nieumare ende tale
120
Ende mi waer ghecost opten rijn
Seuen borghen van steenen fijn
Wat sel ic segghen van oneeren
Den ridderen ende den heeren.
Die hier liggen in die sale
Dat ic in deser duyster nacht
Alleene sonder yemants cracht
Dat mi is vremde ende onbecant
130
Mit deser talen ghinc hem gereyden
Die coninc karel ende cleyden.
Als die te stelen was beraden
Het was altoes sine seden
Het waren die beste die ye man sach.
Als hi aldus ghewapent was
140
Daer en was slot noch dore so goet:
| |
| |
Noch poerte diene wederstoet.
Sine waren tegen hem ontdaen
Daer hi wilde mocht hi gaen
Daer en was niemant dien sach
145
Want dat volc algader lach
In vasten slape als god woude.
Dat dedi al door des conincs houde
Sine hulpe was hem bereet
Als hi die borch brugghe leet
150
Ghinc die coninc mit liste
Totten stalle al daer hi wiste.
Sijn ors ende sijn ghesmiden
Sonder eenich langher beyden
Hi sadelet ende satter bouen
155
Opt ors datmen mochte louen
[.]Oen hi ter poorten ghereden quam
Den wachter ende den poortiere
Die luttel wisten dat hoer heere
160
So na hem was mitten schilde
Si sliepen vaste alst god wilde
Die coninc beette ende ontdoet
Die poorte die besloten stoet
165
Sonder niemare ende gheluyt
Doen sat hi in sijn ghereyde
Die coninc karel ende seyde
| |
| |
Als ghi quaemt in aertrike
170
Ende wort sone ende vader:
Om ons te verlossen alle gader
Ende dat na hem wert gheboren
Ghi liet v aenden cruce slaen
175
Doen v die ioden hadden gheuaen.
Si staken v met eenen speere.
Si sloegen v dies haddi geere
Ontfincdi here door onsen noot:
180
Also waerlic alst was waer
Daer hi lach in sine cluse
Verwecket heere vander doot
Ende vanden steenen maket broot
So moeti in mijn gheleyde sijn
In desen duemsteren nacht
Ende verbaert aen mij v cracht
Oetmoedich god ende vader
190
Aen v keer ic mi alle gader
Waer hi best henen varen mochte.
Daer hi stelens soude beghinnen.
Doe quam hi in een wout binnen.
Dat niet verre stont van daen
| |
| |
Doen hi quam gereden daer
Die mane scheen seer claer
Die sterren lichten aenden trone:
200
Dweder was claer ende scone
Ic was ghewone voer alle dinck
Dieue te hatene daer icse wiste
205
Hoer goet stelen ende rouen
Nv mach ic hem wel ghelouen.
Si weten wel dat si verbueren.
Lijf ende goet machmense vaen
210
Men doetse hangen ende thooft of slaen
Horen anxte is dicke groot
Nemmermer en gheualt mi dat
Dat ic man doer cleynen scat.
215
Steruen doe in al mijn leuen
Ic hebbe elegast verdreueuen
Om cleyne sake wt minen lande
Die dicke set sijn lijf te pande.
Om tgoet daer hi bi leeft
220
Ic wane hi dicke sorghe heeft.
Hi en heeft lant noch leen
Noch ander toeuerlaet geen
Dan hi mit stelen can beiaghen
Daer op moet hi hem ontdraghen.
| |
| |
225
Ic nam hem tlant des was hi
heere
Dat mach hem nv wel rouwen seere
Des was ic herde onbekant
Want hi hadde in sine scaren
230
Die met hem onthouden waren
Ridders serianten een ghetal.
Beyde van lande ende van goede
Nv volghen si hem al doer armoede
235
Ic en laetse niewers gedueren.
Diese onthilde ic daden verbueren
Hi en heuet toeuerlaet gheen
240
In wildernissen ende in wouden
Ende moet alleene beiaghen
Daer si hem alle op ondraghen
Hi en steelt gheenen armen man
245
Die bi sijnre pinen leeft
Dat pelgrim ofte coepman heeft
Mer hi en versekert nyemant el.
Bisscoppen ende canoniken
| |
| |
Comen si in sijnre werde.
Hi neemt hem mulen ende peerde
255
Ende steectse vut haren ghereyde
Dat si vallen op die heyde
Ende neemt hem mit sijnre cracht
Al dat si daer hebben bracht
260
Dus beiaecht hi hem ontrent
Daer hi die rike lieden weet.
Hy neemt hem haren scat ghereet
265
Nyemant en cannen gheuaen.
Nochtan heefter om ghedaen
Ic woudic nv in deser nacht
Sijn gheselle mochte wesen.
270
Ay heere god helpt mi tot desen
[.]It deser talen voer hi voort.
Die coninc ende heeft verhoort
Hoe een ridder quam gheuaren
275
Als die riden wil verholen
Met wapenen swart als colen
Swart was helm ende schilt
Sinen halsberch mochtmen louen
| |
| |
280
Swart was den wapenroc daer
bouen.
Swart was dors daer hi op sat
Ende quam enen sonderlingen pat
Dwers riden doer den woude
Alsen die coninc ghemoeten soude.
285
Segende hem en was in vare
Ende waende dat die duuel ware
Om dat hi was so swart al
Den riken god hi hem beual.
290
Gheualt mi quaet ofte goet:
En vlie te nacht doer desen.
Ic sel der auonturen genesen.
Nochtan weet ic te voren wel
Tis die duuel ende niemant el
295
Waer hi van gods aluen yet
Tis al swart peert ende man
Al dat icker aen gemerken can
Ic bidde gode dat hi waket
300
Ic duchte dat mi toren naket
Dat dese mi niet en scende
Ende als hi bet quam ghehende
Seghende hi hem ende was in vare
Ende waende dat die duuel ware.
305
Ende die swarten ridder heeft vernomen
Den coninc teghen hem comen.
Dese is verdoelt hier in.
| |
| |
Ende heuet sinen wech verloren
310
Ic mach dat aen hem verhoren
Hi salder laten die wapen sijn
Die die beste sijn in schine
Die ic in seuen iaren sach.
Si verlichten als den dach.
Wanen quam hi inden woude.
Die sulcke wapen droech an
Ende sulc ors hadde bescreden
320
So sterc ende van scone leden
DOen si quamen te gemoeten
Leden si al sonder groeten
Deen besach den anderen wel
325
Als hi den coninck was leden
Diet swart ors had bescreden:
Hilt hi stille ende dochte
Wye die ander wesen mochte
Waer om dat hi aldus lijt.
330
Ende sijnre talen aldus vermijt
Ende om gheen dinc en vraghet
Ic wane dat hi quaet iaghet.
| |
| |
Teghen den coninc die ic ontrade
340
Hi en lede te nacht sonder scade
Wat node soude hi iaghen.
Achter bosschen ende haghen
Biden heere die mi ghewrochte
Ic sel proeuen sine cracht
Ic willen spreken ende kennen
Hy mach sulc sijn ic sel winnen.
Sijn ors ende dat hi heuet an.
350
Ende doen met lachter keeren dan
Hi es hier comen als een domme
Met dien werp hi sijn ors omme
Ende volchde den coninc naer
Doen hien achterhaelde daer
355
Riep hi lude ridder ontbeyt
Ic wil weten wat ghi soect
Eer ghi mi ontrijt van hier
Berechtes mi so doedi wale
Ic wil weten wie ghi sijt
Ende waer ghi vaert op dese tijt
| |
| |
365
Ende hoe dat v vader hiet
[.]Oen antwoerde die coninc
Ghi vraget mi so menich dinc
370
Ic heb lieuer dat wi vechten:
Dan ic v seide bi bedwanghe
So haddic gheleeft veel te langhen
Dat mi een man dwinghen soude
Van dinghen die ic niet en woude
375
Berechten ten ware mi lief
Coemter mi goet af of miskief
Wy sullen desen strijt nv scheyden
Ende becorten tusschen ons beyden
Des conincs schilt was verdect
380
Hi en wildes niet voeren ontdect
Om teyken datter aene stoet
Hi en wilde niet dat men waer vroet.
Si worpen omme met deser dinc:
385
Haer orssen sterc ende snel
Si waren beyde ghewapent wel.
Si versaemden in een perc
Mit sulcken nide onder hem tween
390
Dat dorssen boghen ouer gaer been
Manlic vingen si ten swaerde
Als die vechtens begaerde
| |
| |
Si vochten een langhe wile
Datmen gaen mochte een mile
395
Die swerte was sterc ende snel
Ende sine consten waren fel
So dat die coninc was in vare
Ende waende dat die duuel ware
Hi sloech den swarten opten schilt
400
Dien hi manlic voor hem hilt
Dat hi in tween stucken vloech
Die swarte sloech den coninc weder
Die swerde ghingen op ende neder
405
Opten helme op die maelgien
Datter menich moeste faelgien
Daer en was halsberch gheen soe goet
Daer en dranc dore dat bloet
Doer die maelgien vuter huyt
410
Daer van sloeghen groot gheluyt
Die spaenderen vanden scilde daer vloghen.
Die helmen op hoer hooft die boghen
Ende ontfingen scarde ende vlegghen
So scaerp waren der swaerden eggen
415
DIe coninc pensde in sinen moet
Ic souts mi eewelic scamen
Nemmermeer en gecreech ic eere
420
Doe sloech hi eenen slach so seere.
| |
| |
Opten swarten die voor hem hilt
Dat hien manlic hadde gheuelt
Ende vanden ors tumelen dede
Tusschen hen beyden en was gene vrede
425
Ende die swarte sloech opten heere
Ende sloech enen slach so seere:
Ende tswaert in twee stucken vloech
So anxtelic was die slach
Datti sijn swaert hadde verloren
Tfy dat ic ye was gheboren
Dat ick leue waer toe ist goet
Waer mede sal ic nv verweeren.
En prise mijn lijf niet twee peeren
440
Doe docht den coninc scande
Op eenen te slane die voor hem helt
Die sach hi liggen tswaert opt velt
In twee stucken ghebroken
Pensdi en is niet ghewroken
445
Die eenen wille slaen of deeren.
Die hem niet en can gheweeren:
Dus hilden si stille int wout.
Haer ghepeyns was menichuout
| |
| |
Deen wie dander wesen mochte
450
Byden heere die mi ghewrochte
Ghi en berecht mi een dinc
Heer ridder des ic v vraghe.
Ghi hebt gheleeft al v daghe
455
Hoe ghi hiet of wie ghi sijt.
Ende laet ons corten desen strijt:
Ic sal v henen laten riden
460
Die swarte sprac ic ben bereet
In dien dat ghi mi maket vroet
Dat ghi hier quaemt te nacht
Ende wiens toren dat ghi wacht
465
Doe seyde karel die edel man
Segt mi tierst ic segh v dan
Wat ic hier soecke ende iaghe
En derf niet riden bi daghe
Ten is sonder nootsake niet
470
Dat ghi mi dus ghewapent siet
Als ghi mi uwen name noemt
Dies sijt seker ende vast
475
Dat sprac die ridder herde saen
Ten is mi ten besten niet vergaen.
| |
| |
Ic heb goet ende lant verloren
Dat ic hadde hier te voren
Bi ongheualle als menich doet
Hoe mine saken comen sijn
Het soude v dencken veel te lanc
485
Als dit die coninc verstoet.
Was hi blide in sinen moet
Al haddet al gheweest sijn
Tgoet dat vloyt opten rijn.
Hi seide ridder eyst v bequame
By al dat god heuet weert:
Ende bi hem seluen te voeren
Van mi en en hebdi gheenen toren
495
Ic sal v so vele berechten.
Vraechdijs mi sonder vechten
In dien dat ghi mi maket vroet
Daer ic bi leue moet ic stelen
En steels geenen armen man
| |
| |
Dat pelgrim ofte coopman heeft
Dies laet ic hem ghebruken wel
Mer ic en verseker niemant el
Sint dat ic was gheboren.
510
Ende ic mijn goet had verloren
Ende mi die coninc had verdreuen
Ic salt segghen al ist scande
In wildernissen ende in wouden
Moetent rike luden gheuen
Bisscoppen ende canoniken
Ic neme haer goet met liste.
Ende onder mine ghesellen
Wat soudicker meer of tellen
530
Mine gesellen sijn int wout
Ende ic voer wt om auenture
Ende heb vonden enen sueren
| |
| |
Want ic heb mijn swaert verloreu.
En coeser gheen haue voren
535
Ende ict weder hadde gheheel
Der slaghen heb ic ooc een deel
Op eenen nacht van eenen man
NV segt mi ridder hoe ghi heet
540
Ende die ghene die v veet
Dat ghi riden moet bi nachte
En condise niet ghematen:
545
Ghi sijt te wapene so goet
Die coninc pensde in sinen moet
God heeft mijn bede ghehoort
Nv moetti mi beraden voort
Dit is die man die ic begheerde
550
Bouen alle die leuen op daerde
Mede te varen op desen nacht
God heefter mi te poente bracht
Nv moet ic liegen door den noot
Biden heere die mi gheboot:
555
Sprac die coninc tot elegast.
Aen mi hebdi gheleyde vast
Ghestade vrient ende vrede
Ic sel v seggen mine sede.
Wat helpt vrienden verholen
560
Ic heb so vele goets gestolen
| |
| |
Waer ic mitter helft gheuaen
Men liet mi waerlic niet ontgaen
Om mijn ghewichte van goude root
Nv segghet mi ridder wie ghi sijt
Ick sel v segghen minen name
Ic ben ghehieten adelbrecht
570
Ic pleghe te stelen ouer recht.
In kerken ende in cluysn.
Ic stele alderhande saken
En late niemant met ghemaken:
575
Den rijcken ende den armen
Ic en achte niet op hoer carmen.
En weet gheenen armen man
Daer ic mijn ghewin weet an
En naem hem lieuer sine haue
Aldus heb ic mi ontdraghen
Ende hebbe gheleyt nauwe lagen
Om eenen scat die ic weet
Mi souts wesen wel ghereet
585
Eer emmermeer morghen vroe
Haddicker goede hulpe toe
Ende mijn peert dragen mochte
| |
| |
Die scat is qualic ghewonnen.
590
God en souts ons niet vergonnen
Di scat leyt in een casteel
Daer mi die eyghenoot is cont
Al haddens wijs vijf hondert pont
Dat wi vanden sinen teeren.
Laet ons gesellen sijn te nacht
Beyt hier ende het sal daghen
600
Dan sel ic deylen ende ghi sult kiesen
Dies achter gaet moet riesen
ELegast seide waer leit den scat.
Lieue gheselle segt mi dat
605
Het mach daer sijn ic vare mede
Eer ic v volghe eenen voet
Doen seide karel die edel man.
610
Die coninc heeft so groot een scat
Het mochten luttel deeren dat.
Vansinen scatte daer hi leghet
Datti hem seluen stelen wille
615
Elegast en sweech niet stille
Hi seyde dat moet mi god verbieden
| |
| |
Si en leuen niet diet mi rieden
Dat ic den coninc dade scade
Al heeft hi mi bi quaden rade.
620
Mijn goet ghenomen ende verdreuen
Goet vrient sijn na mijn macht.
In sijn scade en coem ic te nacht
Want hi is gerechtich heere
625
Dade ic hem anders dan eere
Ic mochs mi scamen voor gode
Men mochs mi gheraden node
[.]Ls dit die coninc verstoet
Was hi blide in sinen moet:
Goet gonste ende hadde lief.
Hi souden goets so vele geuen
635
Hi souder mit eeren sijn daech op leuen
Des mocht men hem gelouen
Na dien gepense daer hi in was.
640
Oft hien yewers wilde leyden
Daer si tgoet onder hem beyden:
Mochten beiaghen op dien nacht
Hi deder toe sijn beste cracht.
Gheerne ende sijn behindichede
| |
| |
645
Woude hi hem laten varen mede.
Men weet niet ghi segt in scerne
Theggericx van eggermonde
Daer moghen wi stelen sonder sonde
650
Die des conincs suster heeft.
Het is scade dat gi leeft
Hi heeft den menighen verraden
Ende ghebrocht in groter scaden
Ende ooc mede sinen heere
655
Soudi nemen lijf ende eere
Mocht na sinen wille gaen
Nochtan houti vanden coninc
Al en haddi toeuerlaet anders geen
Het mochten luttel deeren
Dat wi vanden sinen teeren:
Daer selen wi varen ist v wille
665
Die coninc peynsde ende sweech al stille
Na dat daer ghescepen stoet
Dat daer ware stelen goet.
Al hadden sijn suster gheuangen
Si souden node laten hangeu
Daer te varen onder hem tween
| |
| |
Die coninc hem niet en vergat
HI quamen ghereden op een velt
675
Op haer orssen wel ghestelt
Daer vonden si een ploech staen
Die coninc beette neder saen
Daer si den wech hadden vercoren
680
Die coninc namt tcouter in die hant
Dat hi aen die ploech vant
Die grauen wil in borghen
Sulcke dinc als hem bedorste.
Doe sat hi op al sonder vorste.
Verstaet so moechdi horen
Doen si quamen voor die veste
Die de scoonste was ende die beste
Die yewaert stoet opten rijn
695
Elegast sprac hier wil ic sijn
Nv siet seyti adelbrecht.
Wat dunct v ghedaen te recht
Ic wil wercken bi uwen rade.
Mi ware leet gheschiede v scade
| |
| |
Het quam al bi desen man:
Die coninc antwoerde na dier talen
En quam noyt binnen der salen
Noch inden houe daer ic weet.
705
Het soude mi wesen ongereet
An v seluen moet al staen
Elegast seide tis mi lief
710
Dat sal ic cortelic verstaen
Laet ons een gat maken gaen
Inder muer ter goeder vre.
Daer wi moghen crupen dore
715
Si bonden hoer orssen snel.
Ende ghingen ten muere sonder gheluyt
Elegast trec een yser vut
Daer hi den muer mit soude picken
Doe began die coninc te trecken
720
Tcouter voert vander ploech
Doe stont elegast ende loech
Ende vraechde waer hijt dede maken
Constic tsmeesters huus gheraken
725
Dus ghedaen en sach ic noyt gheen
Beseghen tot sulcken sticken:
Daermen mey doer soude picken
Die coninc sprac het mach wel sijn
| |
| |
Ic quam gheuaren opten rijn
730
Dies is leden die derde dach
Dat ic voer om mijn beiach
Daer moestic mijn yser laten
Het ontuiel mi opter straten
Daermen mi volchde achter
735
En dorste niet keeren door den lachter:
Dus was ic mijns yser aue
Ende dit nam ic bider mane
Daer ict vant aen een ploech
Elegast sprac het is goet genoech
740
Mogen wi daer te punte in geraken
Hier na doet een ander maken
Si lieten die tale si maecten tgat
Dat hi daer toe dede sine leden.
745
Dant den conic karel dede
Al was hi groot ende sterc
Hi en conste niet sulc werc
Doen si tgat vander muere.
750
Ende si daer in souden gaen
Elegast sprac ghi sult ontfaen.
Hier buten daer ic v sel brenghen
Hi en woudes niet ghehenghen
Dat die coninc binnen quame.
755
So sere ontsach hi hem der onuramen.
Hi en dochten geen behendich dief
| |
| |
Nochtan woudi leet ende lief
Met hem deylen sijn ghewin
Die coninc bleef buten elegast ginc in
760
Elegast conste behendichede.
Die hi proefde ter menigher stede
Die was minlic ende mate.
Hi trac een cruyt vut eenen vate
Ende deet binnen sinen monde
765
Die sulc een hadde hi verstonde.
Wat hanen craeyen ende honden bilen
Doen verstont hi ter wilen
An enen hane an enen hont.
Ende seide dat die coninc stont
770
Buten den houe in haer latijn
Elegast sprac hoe mach dit sijn
Soude die coninc sijn hier voren.
Ic duchte dat mi naket toren
Ic ben verraden na mijn ghedochte
775
Oft mi verleyt alfs gedrochte
[.]Legast ginc daer hi den coninc liet:
Ter stede daer hi van hem schiet
Ende seide hem wat hi hadde verstaen.
Hem en bedrogge sijn waen
780
Beyde aen hanen ende aen houden.
Diet in haer latijn vonden
Mer hi en wiste niet hoe naer
Doen seyde karel die edel man
| |
| |
Wat soude die coninc hier doen
Soudi ghelouen an een hoen
So en is v gheloue niet vast
790
Mi denct dat ghi mi saghen telt.
Waer toe ist goet dat ghi mi quelt
V gheloue en is niet vast
Hi stac den coninc inden mont.
795
Een cruyt dat daer voor hem stont
Ende seyde nv suldi verstaen:
So ic te voren hebbe ghedaen.
Echter craeyde die hane ende sede
Also als hi te voren dede
800
Dat die coninc ware daer.
Mer hi en wiste niet hoe naer:
Gheselle wat die hane craeyt
Ic wilde mijn kele winde waeyt
Is die coninc niet hier bi
Ic waende dat ghi coender waert
Doet dat ghi seyt laet ons gaen
Al soudemen ons heden vaen.
810
Elegast sprac ic sals beghinnen
Laet sien wat seldi daer an winnen
Elegast eyste sijn cruyt weder.
| |
| |
Die coninc sochte op ende neder
Weder ende in sinen monde
Die coninc sprac wats mi gesciet
Mi dunct ic heb mijn cruut verloren
820
Beloken tusschen minen tanden
Bi mijnre weet dat mach mi anden
Ende seide steeldi ouer recht
Hoe coemt datmen v niet en vaet
825
Telken als ghi stelen gaet
Dat ghi leeft is wonder groot
Ghi en waert langhe wile doot
Gheselle seit hi onuerholen
830
Ghi en weet van stelen niet en hare
Die coninc peynsde ghi segt ware
Mittien lieten si die tale
835
Een deel was hi in sorghen
Nochtans consti beheyndichede.
Daer hi alle die ghene mede
Ende ontsloot dan al te male
840
Sloten diemen met slotelen sloot
| |
| |
Waren si cleyne ofte groot
Ende ghinc ten scatte daer hi lach
Eert yemant hoorde of sach
845
Also vele als hem goet dochte
Doen wilde karel van danen riden.
Elegast die hiet hem ontbeiden
Hi soude om eenen sadel gaen
Die in die camer ware ghestaen
850
Daer eggeric ende sijn wijf in lach:
Die scoonste die noyt man sach.
Hi en leeft niet die v gheseyde
Die verweentheit vanden gereyde
Ende ooc aen dat voerboech
Daer hangen an hondert scellen groot
Die alle sijn van goude root
Ende clincken als eggeric rijt
Gheselle doet wel ende ontbeyt
860
Ic sal hem sinen sadel stelen
Al soudic hanghen bider kelen
[.]It was den coninc onbequame
Hi hadde eer ontbeert der vrame
Vanden sadel ende tghewin.
865
Dan elegast keerde weder in:
Als elegast quam ten ghereyde
Daer ic heden eer of seide
| |
| |
Datter eggeric bi ontspranc
870
Wt sinen slape ende seyde.
Wie is daer te minen ghereyde:
Hi woude trecken sijn sweert
Haddet die vrouwe niet gheweert
Die hem seide ende vraghede
Often aluen wilden verleiden.
Si namt swaert al mitter scheyden
Ende seyde daer en mach niemant in
880
Tis ander dinc dat v deert
Si bemaenden ende beswert
Dat hi haer seide sijn ghedochte
Waer bi dat hi niet en mochte
Slapen binnen drien nachten.
885
Daer si consten ghewachten.
Noch eten binnen drien dagen
Dit began si hem te vraghen.
Vrouwen list is menichuout.
Dat hi haer te segghen began
Dat hi des conincs doot hadde ghesworen
Ende die te doen waren vercoren.
895
Hi ghincse haer bi namen nomen
Hoe si hieten wie si waren
| |
| |
Die den coninc wilden daren
Ende hielt in therte vast
900
Hi pensde hi sout brengen voort.
Die ondaet ende die valschsche moort.
Si seide mi waer lieuer vele
Datmen v hinge bider kele
Dan ic dat ghedoghen soude.
905
Ende eggeric sloech soe houde.
Die vrouwe voor nase ende mont.
Dat haer tbloet ter stont
Ter nase ende te monde wt brac.
Si rechte haer op ende stac
910
Haer aenschijn ouer tbedde boom
Ic wasser bi ende nams goem
Ende croper liselike toe.
In minen rechten hantscoe.
Ontfinct bloet vander vrouwen
915
Om dat hijt wilde scouwen
Diet den coninc te voren brochte
Dat hider hem voor wachten mochte.
Doe seyde elegast een ghebede
Daer hi alle die ghene mede
920
Slapen dede ende die vrouwe
Ende sprac sijn woert mit trouwe
Dat si beyde sliepen vast
Sinen sadel ende sijn swaert
| |
| |
925
Dat hi lief hadde ende weert.
Ende maecte hem sijnre vaerde
Buten den houe tsinen paerde
Totten coninc die seere verdochte.
Al om tgoet dat elegast brochte
930
Hine hadder niet langher gestaen
So seere was hi vererret.
Hi vraechde waer hi had gemerret
Elegast seide en mochs niet.
Tis wonder dat mi thert niet en breect:
Vanden rouwe die daer in steect
Door rouwe noch door seer
940
Dies ben ic seker te voren.
Gheselle seiti dits tghereyde
945
Eggeric sijn hooft of slaen
Daer hi leyt bi sinen wiue
Dat en lietic om al dat gout
950
Ic sel weder keeren schiere
Doen bemaende die coninc diere
Dat hi hem seide door wat sake
| |
| |
Hi ware so seere tongemake
955
Ende hebt wel .x. hondert pont
Ende tgereyde daer ghi om ghinct
Ay heer het is al ander dinc
Ende minen droeuen sin verteert
960
Ic heb minen heer verloren
Ic hadde toeuerlaet te voren
Ende te verwinnen mijn armoede
Mijn heer sel steruen morgen vroe
Eggeric heeft sinen doot gesworen
Doen wiste karel wel te voren
Dat hem god te stelen ontboot
Om te bescudden vander doot.
[.]Oe antwoerde die coninc saen
Hoe so waendi dan tontgaen
Of ghien staect mit eenen kniue
975
Daer hi leit bi sinen wiue
Ghi en had meer dan gheual
Ghi sout saen hebben vercoft
Ende v lijf den eynde brocht.
980
Soudi v worpen inden noot
| |
| |
Sterft die coninc so is hi doot
Wat talen souder of wesen
Ghi sout des rouwen ghenesen
Dit seidi doer behendichede
985
Om elegast te proeuen mede
Nochtan wasser een ander an.
Hi hadde gherne gheweest van dan
Dlanghe letten was hem leet
Elegast antwoerde ghereet
Waerdi mijn gheselle niet.
Ten bleue te nacht onghewroken.
Dat ghi hebt so na ghesproken
Den coninc karel minen heere:
995
Die waerdich is alder eere.
Biden heere die mi ghewrochte
Ic sel vorderen mijn gedochte.
Tconincs doot is ghesworen
1000
Eer ic vander buerch scheide.
Gaet mi te lieue of te leyde
Die coninc peynsde dits mijn vrient
Al heb ics qualic op hem verdient
Ic salt beteren mach ic leuen.
1005
Hi sal verwinnen al sijn sneuen.
Gheselle ic sel v wisen bet.
Hoe ghien brenghen selt int net
| |
| |
1010
Totten coninc daer ghien vint.
Die ondaet ende die moort
Ghi selter bi versoenen al
1015
V loon en sel niet wesen smal.
Ghi moghet riden bi sijnre siden
Alle v daghe ende v tiden
Of ghi sijn broeder waert.
So langhe als v god ghespaert.
1020
Elegast seyde wats mijns gheschiet
En come voor den coninc niet.
Die coninc is te mi so gram
Van sinen scatten sulc en scaerden
1025
Dat cume gedroech twee paerden
Ic en come niet daer hi mi saghe.
Noch bi nachte noch bi daghe.
Wil ic v segghen wat ghi doet
Daer ghi liet v ghesellen
Dan deylen wi mit ghemake
| |
| |
Ic sal bode sijn vander sake
Totten coninc daer icken weet
Sloech men doot het waer mi leet
1040
MIt deser talen dat si schieden.
Elegast voer tot sinen lieden
Daer hise liet inden dam.
Voer tynghelem in sijn casteel
1045
Sijn herte was sonder riueel
Datten die gheen wilde verraden.
Die hem soude staen in staden
Soude recht na rechte staen
Noch stont die poorte ontdaen.
1050
Ende sine lieden sliepen alle
Hi bant dors opten stalle.
Ende ginc ter cameren daer hi lach:
Eert yemant hoorde ofte sach
Hi hadde sijn wapen af ghedaen
1055
So was die wachter gestaen.
Ter hoger tinnen blies den dach
Diemen scone verbaren sach
Doen wert in wake menich man
Dien god den slaep seynde an
1060
Doe die coninc stelen voer
Dat was hem een scone boer:
Doe seynde karel die coninc
| |
| |
1065
Ende seide hoet met hem staet
Dat hi wiste wel te voren
Dat sinen doot ware ghesworen
Van eggheric van eggermonde
Die comen sal in corter stonde
1070
Met alder macht vanden lande.
Dat si hem goeden raet geuen
1075
Ende daer toe haren gherechten heere.
[.]Oe seide die hertoge van baynier
Laetse comen si vinden ons hier
Het sel den menighen costen tleuen
Ic sal ons goeden raet gheuen
1080
Hier is menich sterc fransoys
Menich ridder menich seriant:
Die mit v quamen hier int lant.
Si selen hem wapenen alte male
1085
Ende trecken in die hoghe sale.
Ende ghi selue heer coninc
Sult ghewapent staen inden rinc.
Die v daer slaen wil of deeren
1090
Dbloet sel hem lopen ter sporen
Ende eggheric als te voren
Desen raet dochten wesen goet.
| |
| |
Si wapenden hem metter spoet
1095
Ende wapenen dragen mochten
Si duchhen swaren wederstoot.
Eggeric was van groter macht.
Ende alle die hadden cracht
Woude in sijnre hulpen sijn
Men dede ter poorten .lx. man
Gewapent ende halsberch an.
Doen eggerics lieden quamen geuaren
1105
In tconincs houe met scaren
Ontdede men die poorte wide
Ende lietse alle door liden
1110
Men vant naest haren liue
Witte halsberghe scarpe kniue
Daer alle die moort aene stoet
Doe hi gebeet was te voet
1120
Ende waende gaen in die sale
| |
| |
Slootmen die poorten te male
Men vincken als dander dede
Men vant gewapent sine leden.
Bat dan yemant die daer was:
1125
Men leyde hem in dat pallas
Voor den coninc sinen heere.
Dat mochti hem wel scamen seere.
Die coninc leide hem vele te voren.
Hi en woudes een niet horen
Ende seide heer coninc hebt beteren raet
Dadi mi lachter onuerdient
Ghi hadt verloren menigen vrient.
Ghi en waret ooc niet so coene
Voor yemant dies begaerde
Ic daet hem lochenen mitten swaerde
1140
Of mitten oerde van minen spere
Nv come voort dies begheere
Was hi blide in sinen moet
Ende ontboot hem herde houde
Ende vergaf hem alle misdaet
| |
| |
In dien dat hi den camp bestaet.
Si deden dat hem die coninc hiet
Si voeren tot dien stonden
Die seere verblide vanden woerde:
Als hi die nieumare hoorde
1160
Hi liet leggen sijn ghereyde.
Sonder eenich langher beyden
Hi swoer bi sijnre kerstenhede
1165
Waer hem god sculdich een bede
Hi en begeerde ander goet:
Dan hi den camp vechten moet.
Ende sinen gherechten heere
Om te behouden sijn eere.
1170
Si voeren wech metter spoet.
Doen elegast die ridder goet
Nv moechdi horen sine tale
HI seide god hoede dit ghesinde
1175
Den coninc ende dat ic hier vinde
Mer eggeric en groetic niet
| |
| |
Om onsen wille vele vermach
Die late mi sien op desn dach
1180
En maria die maghet soete
Datmen te winde hanghen moete
So heeft hi sonde ghedaen
1185
Dat hi der galgen is ontgaen
Om dat hi swoer mijns heeren doot
Als dit elegast hadde gesproken
Eggeric hadt gerne ghewroken.
1190
Mer hi en hads die macht niet
Daer was menich die hem liet
Die coninc antwoerde daer of
Sijt willecomme in mijn hof
Nv vermaen ic v bi alle dien
1195
Dies god van sonden plien
Dat ghi segt ende brenct voort:
Die ondaet ende die moort
Van eggeric die ghi hier siet
Dat en laet door niemant niet
1200
Ghi en segt waer ende niet el
Mi en staets niet tontbeerne
Ic ben seker wel te voren.
| |
| |
1205
Dat eggeric heeft v doot
gesworen
Ic hoordet hem seggen daer hi lach.
Ende gaf sinen wiue enen slach.
Daer haer bloet ten tanden.
1210
Ter nase ende ter mont vut brac
Si rechte haer op ende stac
Haer aenschijn ouer tbedde boom
Ic was daer ende nams goom:
Ende croper liseliken toe
1215
In minen rechteren hanscoe
Ontfinc ict bloet vander vrouwen.
Doen liet hi den coninc scouwen.
Ende hem allen diet wilde sien
Dorste eggeric lochenen van dien.
1220
lc dade hem lien der ondaet.
En moget ontseggen camp noch strijt
Die verdachuaert inden crijt
Die coninc antwoerde daer na
Bi mine wet ghi seght waer
Soudicken voeren na recht
Ic deden slepen eenen knecht
Doen ghinc met eggeric vuten spele
Ende peynsde in sinen moet.
| |
| |
Beter is camp dan hals onttween
Diet spreken dorste siere vromen
Dus wert den camp an ghenomen
Die coninc ontboot sijn beroene
1240
Dat si ghewapent te velde waren
Hi en wildes camps niet ontbaren
Hi hiet den camp ghereyden
Ende bad god dat hi moest scheiden
Die coninc trooste elegast wel
Ende seide verghinge wel sijn spel.
Hi souden sijnder suster geuen
1250
Die eggeric hadde te voren
Die sijn doot had ghesworen
[.]En sloech coerden opt velt
Daer menich man ghewapent helt
Een luttel voor vespertijt
1255
Elegast quam eerst int crijt
Ende viel in knien ghebede
Ende seide god doer v goedertierenhede
1260
Ic come v heden te ghenaden
| |
| |
Van allen minen misdaden.
Ic kenne mine misdaet wel
Oetmoedich god diet vermach
1265
En wreect niet op desen dach.
Doer v heylighe vijf wonden.
Die ghi ontfinct doer ons misdaet.
1270
So dat ic niet en sterue.
Noch inden camp en bederue
Ist dat mi die sonden niet en slaen
So waen ic wel van hier ontgaen
Volmaect god door v doghet
1275
Ic biddu dat ghi mi verhoghet
Ic wil v dienen mit rechter trouwe.
En werdic rouer noch scat man
1280
In wildernissen ende in wouden
Mach ic hier mijn lijf behouden.
Doen hi eynde sijn ghebede.
Seghende hi alle sine lede
Scone mit sijnder rechter hant
1285
Seghende hi sijn ridders ghewant
Ende seghende dors dat voor hem stoet
Ende bat gode dor oetmoet
Dat hem draghen moest met eeren
| |
| |
Ende vuten campe laten keeren
1290
Met dat hi die tale seyde
Sat hi op in sijn ghereyde
Ende hinc den schilt ter luchter side
Nv naket eenen groten stride
Hi nam in die hant dat speere:
1295
Ende eggeric quam met grooter geere
Ten crite wert ghewapent wel
Die seere was int herte fel
Hi en seide noch en dede.
Te gode waert gheene bede
1300
Hi sloech met sporen vaste:
Ende elegast op hem weder
Die eggeric stac doer tleder
1305
Datti neder viel opt velt
Eggheric vinc ten swaerde
Dat hi trac vuter scheyde
Ende seide nv sal ic v doden beyde
So mach v ors dlijf behouden
Hets so sterc ende so groot
1315
Het waer scade sloech ict doot
Die menighe soudt beclaghen
| |
| |
1320
En ware dat ghi te voet sijt
Ic soude corten desen strijt
En wil v niet te voete slaen:
Laet ons vechten ridder wise
Ic heb lieuer datmen mi prise.
Dan ic v sloeghe bi rampe
Al soudic bliuen inden campe
1330
DIt was den coninc karel leet
Dat elegast so lange meert.
Eggeric vinc sijn ors ter vaert
Doe elegast die tale seide
1335
Sat hi op in sijn ghereyde
Doen verhief daer een strijt
En quam niemant daer hi sach
1340
So fellen strijt tusschen hem tween
Doe seide die coninc van vrancrike
| |
| |
1345
Als ghi hier moghende sijt
So moetti corten desen strijt
1350
Het was sijns gewichte waert
Die coninc hadt hem gegeuen
Elegast die heuet verheuen:
1355
Ende sloech eenen slach so seere
[de verzen 1356-1372 ontbreken]
| |
| |
1373
Daer en halp saec noch bede
Die coninc gaf hem eggerics wijf.
Si waren tsamen al haer lijf
Dus moet god al onse saken
Voor onse doot te goede maken
1380
Des gonne ons die hemelsche vader
Nv segghet amen alle gader:
|
|