|
|
|
| |
Aan de oproerige,
op een Predikatie over Matth. vi: 13. Verlost ons van den boozen.
Ten tyde van den oorlog met Engeland.
Gy die in 't lamrevel 't oproerig hert verschuild,
Maar die de wolf ontdekt zoo dikmaals als gy huild,
Die heerschappy veragt en heerlykheden lastert,
Die noyt verbeetert, maar verbittert en verbastert,
Die uit uw Godsdienst twist en haat en oproer trekt,
Die uw vermomde ziel met landverraat bevlekt,
Die in uw bidden God durft vergen om uw listen
Uw lagen uw bedrog uw Phariseese twisten
Uw vloeken als gy bid, uw buldren als gy preekt
En uw gewetens dwang die God naar 't herte steekt
En Christus weer vervolgt, te styven met zyn zeegen;
Die op uw biddag met den biddag zyt verleegen
En altyt biddag roept, en die uit Eigenbaat
Noyt voor de Staten bid, maar voor uw eigen staat,
En die dan scherper steekt als doorenen van Roozen,
Die in uw boosheid roept, Verlost ons van den boozen,
| | | |
En zelve boos wilt zyn: komt biddags roepers leerd
Van... hoe men bid, wanneer men zig bekeert,
Op dat ons God verlos van uw en al uw boozen,
En geef ons vrede, schey de doornen van de roozen.
|
|
|
vorige
