|
|
|
| |
| | | |
§
+Dit is eenen
Brief van
Jannijn Buefkijn, diemen noemt, Hans keescooper, inder
geuanckenis geschreuen te Gent, Anno. 1550
1).
EEn
† salige
wandelinge, ende een leuendich geestelijck gelooue, hope, ende een warachtich
Euangelijs betrouwen tot God den Vader, ende den Heere Jesum Christum, onsen
* eenigen hulper
ende salichmaker, wunsche ick mijnen beminden vrienden tot een blijde tijdinge
ende vriendelijcke groete, op dat ghi door het selue gelooue ende betrouwen tot
God
† opwassen
muecht in een nieu reyn leuen, welc leuen gespoort
2) ende rijckelijc
geuonden wort int heylich Euangelie. O salich zijnse, die haer
† reynigen ende
heyligen na het inhout des Euangelijs,
† sonder welcke reyniginge ende
heylichmakinghe niemant God noch den Heere sien en sal. Dus doet den raet des
Heeren Jesu, hy seyt:
†
Ondersoect de Schriftuere. Ende anders en heb ic niet gedaen, gelijc ic ende
die met my geuangen zijn, voor de Heeren des Keysers Rade geseyt hebben, ende
connen ons metter waerheyt niet beschuldigen. Sy hebben ons gheuraecht, deen na
den anderen, my ten eersten, oft ic gedoopt was. Ic seyde: Ja mijn Heeren.
Vrage: Hoe lange is dat geleden? Antwo. Vier iaer mijn Heeren. Vrag. Wat hout
ghi van uwen doopsel in uwen iongen tijt? Antw. Gansch niet mijn Heeren. Vrag.
Van den Sacramenten der Priesteren, gelooft ghy //
+ niet dat
daer vleesch ende bloet is, ende dattet God is? Antw. Neen ic mijn Heeren, wat
soude dat vleesch ende bloet zijn, ende God (seyde ic voor de Priesters
* Jesabels)
legter mi hier dese tafel vol, ick salse al wech blasen datse stuyuen, so en
zijnt dan geen Goden, men can God niet handelen, noch lichamelijc eten. Doen
vraechden sy, oft ick daer by bleef. Ick seyde: Ja ic mijn Heeren, tot dat men
my beter bewijst metter Schriftueren. | | | | Doen was ick van den Raet
wech geleyt, ende een ander voort gehaelt, ende hebben tot thien also beleden,
waer af den eenen van de thien niet ghedoopt en is, ende heeft beleden dattet
recht ende goet is, ende seyde, hoe dat hy eens is geweest by den Leeraer om
ghedoopt te zijn. Doen vraechden hem de Heeren: Hoe quamt dat hy v niet en
doopte? Soo seyde desen persoon (ende is noch een ionc geselleken ende een
vriendelijc kint) Mijn Heeren, doen de Leeraer
1) my het
† gelooue voor
leyde, my onderuraecht hebbende, mercte wel dat ick noch ionc in het verstant
was, beual mi dat ic de schriftuere noch meer ondersoecken soude. Doen begeerde
ic, dattet geschien soude. Doen vraechde hy my, oft ick wel wiste, dat de
werelt sulcke menscen doodet ende verbrant. Ic seyde: Ic wetet wel. Doen seyde
hy my: So bidde ic v, dat ghi op dees tijt hier mede paciencie hebt, tot dat ic
op een ander tijt wederom come,
† Ondersoect de
schriftuere ende bidt den Heere om wijsheyt, want ghy zijt noch een ionc man.
Ende so schien
2) wy. Doen vraechden de
Heeren: Ist v dan leedt, dat ghy niet gedoopt en zijt? Hi seyde: Jaet mijn
Heeren. So vraechden sy noch: En oft ghy nv niet gheuangen en waert, sout ghy v
laten doopen? Hy seyde: Jae ic mijn Heeren. Doen wert hy vanden Raet geleyt. Nv
//
+ siet lieue
vrienden, dit zijn schoon teeckenen ende miraculen, doet uwe oogen open, dat
sulcke ionge menschen haer seluen voor die waerheyt, haer lichamen inder
geuanckenisse, ia inder doot geuen. Den Heeren is geseyt dat si alle hare
geleerde voortbrengen souden, men sal haer lieden bewijsen metter waerheit
dattet al
* valsche
Propheten zijn, ende dat si de werelt bi na M.CCC. Jaer
3) met hare valscheyt bedroghen
hebben, ende lieuer int openbaer op een Scauot int midden der Merct met haer
spreken dan int heymelijc, ende de Papen en willen dat niet doen, si soudent
haer lieuer veel laten costen. Also zijn alle geleerde beroepen geweest tot
disputeren, in die consistorie present alle de Heeren van den Rade, ende daer
oock vier die principale geleertste Papen van Gent by waren. Ic
hebt gehoort, want ic wasser present bi.
Dus
* ondersoect de
scriftuere, die de Heere v gebiet te ondersoecken, ende daer na te doen, op
pene van uwer sielen verdoemenisse, | | | | ende int
* eewige vyer
geworpen te zijn, daer eewich wesen sal
†
schreyinge der oogen ende cryselinge der tanden, Welcke scriftuere v die Papen
verbieden te lesen, op de pene, hier v leuen lanc
* gehaet te
wesen van alle menschen, ende v lichaem aen eenen staec verbrant te wesen,
dwelc seer haest gedaen is, somen siet. Dus doen wi lieuer dat de Heere gebiet,
al zijn wi eenen cleynen tijt
† versmaet, ende
van den menscen wt deser ellendiger werelt verworpen, ende rusten inden Heere,
dan te doen dat de
† menschen
gebieden, ende den eewigen tijt Gods viant te zijn in die afgrijselijcke Helle.
† Dus
ondersoect de scriftuere met een gerechtich herte tot Godt, die Heere sal v
verstant gheuen. Die Heere sy met v. Mijn liefde wunsche ick v. By my Jannijn
Buefkijn, geuangen te Ghent, om dat
* ghetuyghenisse
Christi. //
+ Ick wensche
salicheyt allen den ghenen, die den Heere van ongeueynsder herten soecken.
Ghescreuen int duyster met arm gereetschap.
§ Hier na volcht, hoe dese twee voorgaende, te weten,
Hans van Ouerdamme ende
Hans keescooper ter doot gegaen zijn.
ALs dese twee Schaepkens verwesen waren, sprack de Procuruer
Generael. Dat ghy als Ketters verwesen zijt, is daerom, datter diuersche
Gheleerde met v ghedisputeert hebben, ende ghy en hebt v niet willen laten
onderwijsen. Hans van Ouerdam. Mijn Heeren hadden wij moghen int openbaer
disputeren, men soude wel ghesien hebben wat gheleerde dat geweest zijn. De
Procureur Generael. Tis nv al te laet, tis nv al te laet. Doen worden sy beyde
wech gheschickt ende ghinghen met lachenden monde, Hans van Ouerdam segghende:
Jae iae, tis nv al te laet. Ende Hans keescooper had hem met Hans van Ouerdam
besproken, dat hy opt Schauot zijn onderhosen soude wt trecken ende terwijlen
soude Hans van Ouerdam, met tvolck spreken, twelck alsoo gheschiede. Doen die
scherprechter Hansken helpen wilde, begeerdet Hansken alleen te doen, om dat
Hans van Ouerdam te langher totten volcke spreken soude. Dit gheschiet zijnde,
zijn si elc aen een staec gestelt, ende hebben haer lichamen Gode op geoffert.
// | | | |
§
+Een
Liedeken van
Hans keescooper. Na de wijse. Vanden 29. Psalm. Ofte,
Genade ende vrede
1).
* Toeseynt
stercheyt van bouen
Dat sy vast staende blijuen
Als haer de boose drijuen
Siet doch wat vromer Helden
† Bleuen vroom staen ten ent
Een genaemt Hans keescoper
Daer hebben wy een proper
Cleyn lietken af begaen
2).
‡ Sy deden
hem voor comen
En hebben scherp vernomen
Sijt ghy gedoopt, sy vraechden
Ja ick, sprac hy geris
3)
Hoe lang ist dat ghijt waechden
Oft niet was God vleysch bloede
Neen, soud ic dat geloouen
Den disch legt vol vant aes
| | | |
Aldus en zijnt geen goden
Men mach lijfachtich Godt //
+
Een beter met schrift claer
Doen hieten sy hem rijsen
Dat hy sou gaen van haer.
Daer wert geseyt, laet halen
Dat sy sijn
* valsch
Propheten
Hebben door haer decreten
Bedrogen des werelts schaer.
† Die comen in
schaeps cleeren
Het zijn Antechrists knapen
Dus wilt sonder vertoeuen
Dat vint ghy in zijn leer
Christus sal v recht stueren
‡ Blijft ghy
vast by zijn woort
Als wint, storm coemt aen boort.
Duysent vijfhondert iaren
En aen een pael staen branden
* Nv zijn sy in
Gods handen
Verlost wt swerelts beroer. //
|
1)Te gelijk met den voorgaanden,
Hans van Overdam, gevangen genomen en
verbrand.
†Heb.12.c.14. 1.Joan.3.a.3.
Phil.1.d.27. Rom.12.a.1.
1)Deze leeraar, die rondreisde om te doopen,
waartoe alleen mannen van zijne positie de bevoegdheid hadden - in het Noorden
heetten deze steeds ‘oudsten’ of ‘bisschoppen’ -, had
dus bezwaar er tegen gehad aan dezen broeder den doop te bedienen wegens diens
jeugdigen leeftijd, weinig grondig geloof en uit vrees dat de jonge man geen
waarborg bood van volstandig te zullen blijven.
3)Bedoeld is: sedert den tijd van
Konstantijn.
1)N o. 12 van den Ausbundt:
‘O Herr dich will ich loben’, met het opschrift: ‘Diese
nachfolgende Geschicht hat sich im Jahr 1550. Zu Gendt und Löwen begeben,
und geht im Thon, All die ihr jetzund leidt Verfolgung und Trübsal. Oder
wie der Bentzenhawer.’
†Mat.10.c.22. 24.b.13.
Mat.13.b.13.
2)In handen gekregen,
aangetroffen.
|
|