|
|
|
| |
| | | |
Opdracht
aen de
Haerlemse Sangh-Godinnen,
en
konst-lievende
Iuffertjes.
COmt ghy sparens vreucht-Godinnen
Die op ‘t aenbeelt van u sinnen
Stadigh nieuwe deuntjes smeet,
En u tijdt daer in besteet:
Comt ghy soete Zangeresse,
Wilt u graege sangh-ust lesse,
| | | |
Hier aen Sparens-Vreughden-bron,
t’Wijl ghy schuylt voor d’heete Son.
Of wanneer dat Titans straelen
Naer het west sijn aem gaet haelen,
Of wanneer het bosje voelt
‘t Coel geblaes van Auraas coelt:
Dan is ‘t tijdt om uyt te queelen
Met een hel geklanck van Keelen,
Minne-deuntjes veelderly,
Prickelvonckjes tot ghevry,
Minne-klachjes, toover-kunsjes,
Droom-gedachjes, lof van gunsjes,
En wat minnaers minne teelt,
Wort by u dan uytghequeelt.
Comt dan maeghden leent u sinnen,
‘k Hoop ghy hier u wens sult vinnen,
| | | |
Door siet Sparens Vreughden-Bron:
Hier in sult ghy konne vinde
Traentjes stort in Sparens-Bron
En als sneeu smelt voor de Son.
Hier hoort ghy Diana klagen
Over hem, wiens loose lagen
Heeft haer suyver eer ontweyt
En stil swijgens van haer scheyt.
En hoe Cloris kan verkrijgen,
Om te sijn Galathees eygen.
Van Cupid ghetroffen wart.
En noch meerder minne-klaghjes
Sult ghy vinden, Soo ghy sachjes
| | | |
Sparens-Bron ten eynde gaet,
En geen blaatjes overslaet.
‘k Wens dan Sparens sangh-Godinnen
Dat de neygingh van u sinnen
Streckt gelijck de mijne doe,
Doch ‘k vertrouw u alles toe:
Dies ick u neem tot behoeders,
Dat ghy doet ghelijck als moeders
Over onse Spruytjes teer,
Int ophouden van haer eer:
Wilt haer slechtheyt wat verschoonen,
Groote wijsheydt kan niet woonen
By een jongh-geboren kindt,
Dies verschoont haer: soo ghy vint
Hier of daer de kinder stuypen,
Laet het door u vingers sluypen
| | | |
En doorsiet het niet te nauw,
Of en troost het met geen grauw:
Maer wilt haer u gunst bewijsen,
Dan sal steets mijn ziel u prijsen,
Melden met een hoogher stof.
V alder minsten Dienaer
P. V. Goor.
Lust baert wijsheyt.
|
|
|
vorige
