|
|
|
| |
| | | |
De Lof der Braafheid.
Wijze: Elk zing de eer van Zoutmans glorie!
Braafheid, uw waardij te kennen,
Is de hoogste weetenschap;
't Spoor naar d'eersten glorie-trap.
Buiten u zijn alle deugden,
Zonder aanzien en bestaan,
Buiten u doen vreugde en blijdschap,
Nooit den tedren boezem slaan.
Buiten u zijn rijken ledig,
Baat geen grenslooze overvloed,
Wordt geen geldzucht ooit verzadigd,
Nooit de rust der ziel gevoed.
Wie, ô Braafheid! dierbaar kleinood!
Zoude niet zijn' besten schat,
Gaerne om u ten offer bieden,
Wenschen dat hij u bezat'.
| | | |
Door u wordt het waar genoegen
Vastgegrond, nooit uitgeroeid.
Door u, reine menschenliefde
Voor des naasten heil ontgloeid.
Door u krijgt de samenleeving,
Luister, duurzaamheid, waardij,
Bloeijen ambacht, kunst en handel,
Ja de gansche maatschappij.
Hij, die u ontbeert, mist alles,
Wat tevredenheid verwekt.
Hij, die u bezit, heeft alles,
Wat tot zuivre vreugde strekt.
De armen mogen hooploos zuchten,
Daar hen angst en zorg bezwaart;
Maar uw troost is in den rampspoed,
Hen een hemel op deze aard.
Braafheid, temster van den laster!
Pijlaar van het heilig recht!
's Jongelings sieraad! roem der grijsheid!
Stichtster van den dierbren echt!
Kweekster van de oprechtste vriendschap!
Heilbewerkster! dierbaar pand!
Leef! - herleef in vollen luister
Tot een eer voor Nederland!
|
|
|
vorige
