Volks-liedjens, uitgegeeven door de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen (5 delen)


auteur: anoniem Volks-liedjens van het Nut


bron: Volks-liedjens, uitgegeeven door de maatschappij: Tot nut van 't algemeen (vijf delen). Harmanus Keijzer en anderen, Amsterdam 1789-1807  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

De vernoegde Huisvader.

 
Wijze: Gelijk mijn schoone Bloemen kwijnen.
 
 
 
Laat vrij een Vorst naar grootheid streeven,
 
Alöm zijn strenge wetten geeven,
 
't Heeläl doen buigen voor zijn staf,
 
'k Staa alles hem gewillig af. :/:
 
 
 
Laat vrij een Vrek zijn schat vermeêren;
 
De Eerzuchtige zijn naam zien eeren;
 
'k Verkies, wat ook een ander wensch,
 
Wat waarlijk goed is voor den mensch. :/:
 
 
[p. 43]
 
't Genoegen kan alléén mij streelen:
 
Schoon 'k in geen overvloed mag deelen,
 
Ben ik te vreden met mijn' staat,
 
En kwel mij met geen nijd noch haat. :/:
 
 
 
Zo dra de zon rijst in de kimmen,
 
Voel 'k in mijn hart de blijdschap klimmen;
 
'k Beschouw de schoonheên der Natuur
 
En roem de gunst van 't Albestuur. :/:
 
 
 
Ik smaak, bevrijd van ongenuchten,
 
Van 's menschen vlijt de beste vruchten.
 
'k Verricht, met lust, mijn bezigheên
 
Altijd, tot nut van 't Algemeen. :/:
 
 
 
Geen ledigheid kan mij behaagen,
 
Ik wij' der werkzaamheid mijn dagen;
 
Een drukke tijd snelt ras voorbij:
 
Hoe zoet is 't rust-uur dan, hoe blij? :/:
 
 
 
Ik zie mijn gade 't all' verrichten,
 
Wat overeenstemt met haar plichten:
 
In 't huisbestuur, met wijs beleid,
 
En voor ons kroost met tederheid. :/:
 
 
[p. 44]
 
Moet ik van huis verwijderd weezen,
 
'k Vertoef niet, of 't doet ijder vreezen;
 
Dan heeft men lust, noch rust, noch duur,
 
Dan schijnt elk ogenblik een uur. :/:
 
 
 
Maar 'k heb den drempel naauw bestreeden,
 
Of 'k word ontmoet met snelle schreden;
 
Elk roept: ‘Daar is hij wederom!’
 
Elk heet mij juichend wellekom. :/:
 
 
 
Mijn lieve gade omhelst mij teder,
 
Vol blijdschap zit ik bij haar neder,
 
Ons jeugdig kroost springt in het rond,
 
En toont zijn vreugd met hart en mond. :/:
 
 
 
Dus kan mij 't stil en huischlijk leven
 
't Bestendigst vergenoegen geeven;
 
Dus geeft me een gulden middenstaat
 
Meer heil, dan weelde of overdaad. :/:
 
 
 
En moet ik eindlijk, uit dit leven,
 
Mij van mijn gade en kroost begeven.
 
Ik ben te vreden in mijn lot;
 
Genoeg - het is de wil van God. :/:
 
 
[p. 45]
 
'k Laat dan de zorg voor Kroost en Gade
 
Aan 't Alvermogen, wiens genade
 
Ik ondervond van jongs af aan;
 
Die zij hun schild op 's levensbaan. :/:
 
 
 
H.V.M.