|
|
|
| | | | | |
Gedicht, ten selven eynde.
IOnck-vrouw ANNA wilt niet schromen
In ons Zeeusche lucht te comen;
Door u gheestich hooch verstant
Heeft u al te vast geplant
5
In sijn gracy Phebus constich,
Boven al is hy u jonstich,
Voor sijn thiende Sang-Goddin:
Hy sal met het suyver schijnen
10
Van sijn stralen doen verdwijnen
Alle zee-lucht, alle mis,
Alle dompen doen verswinden,
15
Dat ghy in ons Zeeusche lucht
Niet sult vinden dan ghenucht,
Die u beter sal vermaecken
Dan al d'Amsterstamsche staecken
Die met zeylen, roggh en vlas
20
Brenghen door de groote plas:
En als u noch yet mocht deeren,
Phebus salt wel connen weeren;
Heeft hy niet der kruyden cracht
En genees-konst in sijn macht?
25
Daerom, Ionck-vrou, wilt niet schromen
In ons Zeeusche lucht te comen.
|
|
|
vorige
