|
|
|
| |
Geestelijcke Mey-Plantinge,
Op de Wijse: De Winter cout, die ons seer quelde.
HOe soud' ick nu niet vreuchde plegen,
In desen soeten Meyschen tijt?
Daer in al ding nu staet bedeghen
Soo schoon end' sich soo seer verblijt?
5
VVy hebben nu Mey-avondt vroo
Des Meys hoop end' vervvachte boo:
Des VVinters quael zijn vvy nu quijt.
| | | |
De Ieught des jaers gaet nu beginnen,
Die 't leven ons maeckt aenghenaem,
10
Ververscht verfrischt al onse sinnen
Midt datse maticht soo bequaem
Des VVinters Ys end' doode kou,
En 't Somers vyer met laeuvven dou,
't Gemack end' vvensch der menschen t'saem.
15
Noch heet, noch kout doets' ons oorbooren
Een koelte versch: seer vvillecom,
End' dus beelts' af ons van te voren
(Sy aller maenden fleur end' blom)
Den eeuvvighen verkoelings Dach,
20
Die vvech sal nemen al 't gheklach
Van svverelts droeven ouderdom:
Die haer benautheyts hitte brandich
Verdryvende, sal gheven vveer
Eens eeuvvich levens vast bestandich
25
End' onveranderlick schoon vveer.
Nu, svverelts overighen tijt,
Die daegh'licks vast al kort end' slijt
Heeft van dies Meyes-avont d'eer.
Ick sie elck een vast besich vvesen,
30
Dat hy nu op Mey-avont plant
Den Mey-boom dien, die uytghelesen
Is in zijn hert, daerop dat brant
Sijn liefden-vyer, die hy daer me'e
Vereeren vvil: Ick vvilt dan me'e
35
Nu doen, in geestelick verstant.
| | | |
In d'avont 's jongsten Dachs droefblijde
VVil ick dit doen. Jae ick vvil eerst
Versoecken op mijn Lief by tijde
Op dien, die in mijn herte heerscht,
40
Dat hy in my sijn heylighe Mey
VVil planten: end' ick soo lang bey:
Doet dit, die my sijt alder-vveert'st!
Plant nu in my schoon Balsem
*rancken,
Met haer altoos groen-bloeyich blat:
45
Daer voor u moet u Jootsch volck dancken,
Dat alleen heeft de eer ghehadt,
Dat in haer lant, end' nieuvvers el,
Dees dierbaer plant vvou vvassen vvel:
Sijn sap bedrup my 't hert vvel nat!
50
Den Balsem uvves Geests seer krachtich
VVil salven deur end' deur mijn Geest,
Op dat ick vvord in deuchden machtich,
In u steets groen, sterck, onbevreest:
Sijn reuck parfuun so mijn ghemoet,
55
Dat ick voor u mach rycken goet,
End' u behaghen aldermeest!
VVilt op zijn eevvich groene blaren
Inschrijven uvven grooten Naem,
Op dat ick die mach vvel bevvaren
60
End' drucken in mijn hert bequaem.
Schrijft hem daerin met blinckend' gout,
Dat ick hem houd' in goet onthout,
End' by my dure uvve faem.
| | | |
Dus gae ick u nu oock vveer stellen
65
Mijn Christus, mijnen Bruyd'gom vveert,
Een Mey, die' ick vvil niet neer sal vellen
Den tijt met zijn vernielend' svveert.
Dies stel ick een steeds groen Laurier:
Op elck blat uvv'n naem goedertier
70
End' van mijn ziel seer hooch gheeert.
Dat doe ick, om daer me'e te leeren,
Dat alleen u, end' anders geen
Ick achte, noch begeer te eeren.
Doch stout'lick staet mijn naem ghemeen
75
By d'u, om dat ick needrich smeeck,
Dat u aendacht my niet versteeck,
Als yvvers een vervvorpen steen.
|
*Den balsem-boom is een plante van hout ende
blat niet onghelijck den Wijnstock: heeft zijn blaren altoos groen. Als hy
wordt open ghesneden aen zijne schorsse, druypter uyt die vermaerde Balsem-oly:
die soo kostelick is van reuck en kracht. Pleech nieuwers ghevonden te worden
als int Iootsche Landt: ende dat alleen in twee hoven der Coninghen van
Iuda.
|
|
vorige
