Schrijvers en dichters (dbnl biografieënproject I)


auteur: G.J. van Bork


bron: Schrijvers en dichters werd niet eerder gepubliceerd.  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

Franssens, Jean-Paul

Nederlands dichter, prozaschrijver en beeldend kunstenaar (Groningen 5.2.1938 - Amsterdam 19.6.2003). Franssens bezocht het Groningse muzieklyceum, studeerde opera (zang en regie) in Essen in Duitsland en werkte als regisseur bij Opera Forum in Enschede. Daarna was hij regie-assistent bij de Nederlandse Opera Stichting in Amsterdam.

Als dichter debuteerde Franssens in De Revisor in 1980 en in 1981 verscheen zijn eerste proza, de novelle De wisselwachter, die hij in 1986 verfilmde met Jos Stelling. Steeds meer kreeg Franssens werk sterk autobiografische trekken, zoals in de reeks Een gouden kind (1991), Een goede vader (1993) en Broederweelde (1995), die respectievelijk over de relaties moeder en kind, vader en kind, en broers onderling gaan. Essentieel is dat deze relaties zijn afgebroken door het overlijden van één van de partijen en ze dus zijn afgerond.

Franssens proza is stilistisch zeer verzorgd en ook al is hij van mening dat taal zijn bouwmateriaal is, kan zijn werk niet experimenteel of taalgericht genoemd worden. Zijn romans en novellen zijn traditioneel en realistisch van opzet. Zijn personages zijn typische eenlingen die buiten de reguliere werkelijkheid staan. Zo is in De wisselwachter het hoofdpersonage iemand die zijn afgebakend terrein verliest en daardoor zijn persoonlijke leefwereld ineen ziet storten. De afloop is dan ook dramatisch. Dat geldt ook voor de novelle De uitvinder (1984), waarin de thematiek te vergelijken is met die van De wisselwachter. Die thematische elementen in het werk van Franssens zijn de droom, de jeugd, seksualiteit en de dood. Veel van Franssens personages leven met onbestemde verlangens.

Franssens was bevriend met Belcampo. Van zijn verwantschap met deze auteur getuigen Belcampo. Geen gewoon wandelaar (1994) en Op reis met Belcampo. Herinneringen van Jean-Paul Franssens (1996). In De wereld wil bedrogen worden (1999) gaf hij zijn autobiografie.

Franssens heeft zich meer en meer toegelegd op het maken van beeldende kunst. Schilderijen en tekeningen van hem werden geëxposeerd in Amsterdam, Enschede, Groningen en Kopenhagen.

 

Literatuur: Kritisch lexicon; Oosthoek; WP-lexicon; Remco Campert e.a. Jean-Paul Franssens. Schilderijen en tekeningen (1994); J. Heymans, ‘Drie seizoenen in Penninckskotten. Over Jean-Paul Franssens’, in: Maatstaf 43 (1995) 6, p. 40-46; J. Diepstraten, ‘[Over J.-P. Franssens]’, in: De kunst van het schrijven (2000), p. 256-258.

 

G.J. van Bork
[nieuw, februari 2004]