Johanna Bottema, Een sneeuwverhaaltje

Een sneeuwverhaaltje

bron: Johanna Bottema, Een sneeuwverhaaltje. Uitgeverij De Driehoek, 's-Graveland z.j. [1946]

DBNL vignet



[p. 2]
[Een sneeuwverhaaltje] In 't land van sneeuw, zo win-ters en koud Daar staat een klein huis-je, warm ge-bouwd.
[p. 3]
Een broer-tje en zus-je wo-nen daar Zij zor-gen heel goed voor el-kaar.
[p. 4]
Het zus-je, Ak-ke, rolt en kneedt Het deeg voor een koek-je knap-pend en heet.
[p. 5]
En nu zie je Koen-raad, met zweep-je en zaag, Een slee-tje vol hout gaat hij ha-len van-daag. Rol-lo, het ren-dier, trap-pelt zo blij Z'n baas-je zwaait met zijn zweep-je er bij.
[p. 6]
Maar Koen-raad-je, huil je? heb je ver-driet? Zie je het slee-tje en Rol-lo niet? Zocht je te ver naar een laat-ste stam? Zag je niet hoe de a-vond al kwam?
[p. 7]
Maar o! Ge-luk-kig! Kijk eens daar - Een huis-je, een heel klein hut-je maar. Daar-heen gaat Koen-tje, daar klopt hij aan. Mis-schien wordt het deur-tje wel o-pen-ge-daan.
[p. 8]
Het ou-de groot-va-der-tje van het bos Maakt schui-fe-lend het deur-tje los.
[p. 9]
Rol-lo wacht Rol-lo staat Rol-lo kijkt al eens om ‘Waar blijf je toch, baas-je’ zo denkt hij, ‘Kom!’
[p. 10]
Als de war-me soep al op ta-fel staat Denkt Ak-ke bang: ‘Wat is Koen-raad-je laat’ Zij neemt een kaar-se-lan-taarn-tje mee En volgt dan het spoor van de klei-ne slee.
[p. 11]
Daar ziet ze Rol-lo, heel al-leen. Voet-stap-pen gaan o-ver de heu-vel heen.
[p. 12]
Kijk, daar zijn ze nu al-le-maal, De ou-de man ver-telt een ver-haal.
[p. 13]
't Wordt nacht, en sneeuw valt o-ver-al Rol-lo rent naar de war-me stal.
[p. 14]
Wat is het laat, wat zijn ze moe. Blij gaan ze naar hun bed-jes toe.
[p. 15]
De sneeuw-vlok-jes val-len, de nacht is ge-ko-men - Ak-ke en Koen-raad-je sla-pen en dro-men.
[p. 16]

Een sneeuwverhaaltje

Een sneeuwverhaaltje

[Een sneeuwverhaaltje]