|
|
|
| | | |
| | | | | | Een Liedt, een Psalm, voor de kinderen van Korah.
| |
§1
DE Heer is groot, end' zeer gheroemt,
In de stadt onzes Gods, den bergh
Zijns heyligheydts. De bergh Zion is
Aen de Noort-zijden, schoon van ghewest,
Een vreught der gantscher aerde;
De stadt des grooten Konincks.
Godt is in haere Palleysen: +
Hy isser voor een burght bekent,
Want ziet, de Koninghen waeren
Vergaert: zy trocken t'samen deur.
| |
§2
Ghelijck zy 't zaghen, waeren zy
| | | |
Verwondert, verschricket, verbaest.
Bevingh greepze daer: smert' als eener
Barender vrouw. Ghy breeckt de schepen +
Van Tharsis, met een Oost-wint.
Ghelijck wy 't ghehoort hadden,
Alsoo hebben wy, in de stadt,
Van de Heere der heyrschaeren,
In de stadt onses Gods ghezien.
Godt zal haer eeuw'lijck bevesten. Sela!
| |
§3
O Godt in't midden uws Tempels, +
Ghedencken wy uwer ghenaed'.
Ghelijck uwen naeme is, o Godt,
Zoo is uw' roem, tot aen de eynden
Der aerde: uw rechterhandt
Is vol van gherechtigheydt.
Laet den bergh Zion blijde zijn; +
Laet de dochteren van Iuda,
Vrolijck-met-ghejuygh-op springhen.
| |
§4
Om-ringht-ze, telt haere torens:
Zettet uw hert', op haer vestinghe;
Beschouwet onderscheydentlijcken
Haer palleyzen, op dat ghy
(Zulcks) aen den nae-volgenden
Gheslachte mochtet vertellen.
Want deze Godt is onze Godt, +
Eeuwighlijck, end' altoos! Hy zal
Ons tot der doodt toe gheleyden.
|
|
|
vorige
