en het volksboek (oudste bewaarde druk: 1726, Braunschweig-Leipzig), cfr bibliographie Heitz-Ritter, Versuch, pp. 168-173. In het bijzonder belangrijk is de uitgave:
Golther Wolfgang, Das Lied vom Hürnen Seyfrid nach der Druckredaktion des 16. Jahrhunderts. Mit einem Anhange: Das Volksbuch vom gehörnten Siegfried, nach der ältesten Ausgabe (1726), herausgegeben, (Neudrucke deutscher Litteraturwerke des XVI. und XVII. Jahrhunderts, 81-82), Halle a.S., 19112.
In verband met Siegfried raadplege men vooral:
Heusler Andreas, Nibelungensage und Nibelungenlied. Die Stoffgeschichte des deutschen Heldenepos dargestellt, Dortmund, 19293.
Schütte G., Sigfrid und Brünhild. Ein als Mythus verkannter historischer Roman aus der Merowingerzeit, Jena, 1935.
Thorp M., The Study of the Nibelungenlied. Being the History of the Study of the Epic and Legend from 1755 to 1937, Oxford, 1940.
Boekenoogen vermoedt als drukker Andries Cloeting, Delft, en lijkt sceptisch te staan tegenover het ‘Noyt voor desen in Druck geweest’, doch geeft geen reden waarom hij de tekst tot de tweede helft der XVIde eeuw meent te mogen rekenen (cfr edit., pp. 15-17); m.i. doet hij zulks ten onrechte, het boekje wijkt zozeer van de vroegere prozaromans af dat ik het niet ouder dan van 1641 aanzie.
Een rechtstreekse bron is niet bekend, beide hierbovengenoemde Duitse redacties komen niet in aanmerking; toch acht ik een mij onbekende Duitse Vorlage waarschijnlijk, vooral wegens enkele germanismen: O grooten Godt Jupiter, die ghy; ghy groten Heldt, die ghy (du, der du); sonder vertreck (ohne Verzug); Menschen-Seyer (Menschen-Seher?); Klippige Rotze (klippig); on oplooslijcke (unauflösliche), schimmerich (Schimmer); ghedoodet (getötet).
vorige
