Het oude Nederlandsche lied. Deel 1


auteur: Florimond van Duyse


bron: Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Eerste deel. Martinus Nijhoff / De Nederlandsche Boekhandel, Den Haag / Antwerpen 1903


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 319]

[Wachterliederen]

63.
Het worp een knaep so heimelike dingen.



illustratie

 
1.
 
Het worp een knaep so heimelike dingen
 
al voor eens borgers camerlijn;
 
sijn boelken was daer binnen,
 
het was eens borgers dochter goet;
 
daer op so schafte die knape sinen moet:
 
na haer staet zijn verlanghen.
 
2.
 
Hoe luyde singet die wachter opter tinnen:
 
‘als twee schoon liefkens te samen zijn,
 
si moghen hem wel versinnen,
 
het is geluck ende een goet iaer:
 
ic schencke mijn lief vijf duysent iaer,
 
mijn boel eenen goeden morghen.’
[p. 320]
 
3.
 
Dat maechdeken sprac: ‘mach mi den knaep niet werden,
 
in een duyster camerken
 
van rouwe moet ick sterven.
 
Och sterve ick nu, so ben ic doot,
 
so graeft mi onder die rooskens root,
 
so verre aen gheen groen heyde.’
 
4.
 
Hi nam dat maechdeken bider witte hant,
 
hi leydese door dat groene wout,
 
dat groene wout ten eynde;
 
hi leydese al onder een linde staet breyt,
 
daer vonden si twee een bedde bereyt,
 
si laghen daer bi malcanderen.
 
5.
 
Si laghen daer den langen nacht verborgen,
 
al in een duyster camerken,
 
tot dat quam den lichten morghen.
 
Tsmorghens vroech, alst was schoon dach,
 
dat maechdeken dede den ruyter geclach:
 
si haddet so geerne verborghen.
 
6.
 
Die dit liedeken eerstwerf heeft gesonghen
 
het was een ruyter wt Brabant,
 
wt Nederlant is hi gecomen,
 
hi voerde een spijse op zijnder hant,
 
met pijpen, met trommen trect hi door tlant,
 
sijn sinnen staen na den crijghe.

1, 2. t.: als voor. - 1, 3. t.: boel. - 3, 4-6. Aangeh. door Dr. Kalff, Het lied in de M.E., bl. 349. - 4, 1. witte bijgev.

Tekst.

Antw. lb., nr. 60. bl. 90, ‘een oudt liedeken’, hierboven teruggegeven. De aanvang der tweede strophe van dit 15e-eeuwsche wachterlied stemt overeen met den aanvang der oude vergeestelijking: ‘Hoe luyde soe sanc die lerer al op der tynnen’ (zie hierna onder de geestelijke liederen), die zoowel als het hier besproken lied dialogeerend is. Varianten van de vierde en vijfde strophe vindt men niet zelden in onze liederen terug. Vgl. Antw. lb. nr. 96, bl. 145, ‘Ic sie die morgen sterre’, str. 11; - Id. nr. 97, bl. 146, ‘In Oostland wil ic varen, str. 2, 3, nr. 53, bl. 290 hierboven; - Willems, Oude Vl. ldr., nr. 19, bl. 36, ‘Naer Oostland willen wy ryden’, str. 8 en 9, en Hoffmann v.F., Niederl. Volksldr., nr. 104, bl. 208, zelfde lied, str. 4 en 5; zie mede hierna, het lied: ‘Na Oostlant wil ic varen’ str. 3-4.

Melodie.

Zie: ‘Hoe luyde soe sanc’ enz.