|
|
|
| |
| | | |
490. Een seraphinsche tonghe.
my nu wel dient voorwaer,
om t' kindeken soo cleene,
Sijn twee bruyn oochskens schoone
die tooghen ons de weghen
Sijn lief aenschijn geprezen,
verheucht my in den gheest;
| | | |
en, soo ick wel aenschauwe,
Gheeert sy dan de moeder,
die t' kint, onsen behoeder,
gebaert heeft sonder pijn;
den menschen peys al hier,
ons troost, ons toeverlaet,
aenmerckt ons simpel daet;
wilt duer u liefd' aanveerden
ons hert voor een present,
al zijn wy cleen van weerden,
| |
Tekst.
Het prieel der gheest. melodie, Brugghe, 1609, bl. 67, ‘op de wijse alsoot beghint’. De laatste vier regelen der strophe werden onder het zingen herhaald. - De spreuk: ‘Leght Tolle naer recht’, onderaan dit lied en een volgend: ‘Godt die neemt zijn behagen’, bl. 211, is die van Jan de Tollenaer, in 1582 te Brugge geboren, in 1602 in de Jezuïetenorde getreden.
| |
Melodie.
Het prieel, t.a.p.; - Stalpaert, Gulde-iaers feest-dagen, Antw. 1635, bl. 827, voor: ‘Hoe'n hebdy geen meedoghen’, zelfde zangwijs; - Bäumker, Das kath. deutsche Kirchenlied, II (1883), nr. 62, bl. 128, naar liederboeken van 1623 en later:
Ma - ri - a ist ge - boh-ren
auss Kö - nig - li - chem Blut,
ihr Stamm ist auss-er - koh - ren
auss Pa - tri - ar-chen gut.
|
|
|
vorige
