Lof der Zotheid (vertaling van Moriae Encomion 1511)


auteur: Desiderius Erasmus


editeur: Johan Geillyaert


bron: Desiderius Erasmus, Dat constelijck ende costelijck Boecxken, Moriae Encomion: Dat is, een Lof der Sotheyt (vert. Johan Geillyaert). Willem Geillyaert, Embden 1560  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads

© 2002 dbnl  


DBNL vignet
[fol. 2r] origineel

Tot den Leser.

EErsame leser, hier spreect een Sottinne: So aenmerct dan den rechten aert der Sotten oft Sottinnen, soo sult ghy wonder gewaer worden, ende dit Boeck recht verstaen, ende sal v wonderlijcke saken vertoonen.

So is dan der Sotten oft Sottinnen aerdt ende nature, dat sy het ghene dat sy spreken, recht wt spreken, recht so zijt meynen: het sy aen hemselfs waer oft lueghen: so ist doch by haer altijt waer, want sy meynent alsoo waer ende recht te zijn: doch by den hoorders staet dat onderscheet. Hooren sy dan van sulcke de waerheyt, so hooren sy de waerheyt goetront wt, sonder eenich becleeden oft bewimpelen: Hooren sy nu van haer dat contrarie, so hooren sy doch een onghebloemde goetronde Redene, ongheverwet oft verciert, oock Ja ende waer by den Sotten oft Sottinnen (waer van de Werelt vol is) diet spreken, maer in der waerheyt alsoot voor Godt ghelt, lueghen ende dwaesheyt.

Alsoo spreeckt hier dese Goddinne Moriae, recht soot haer voorcoemt, ende menget al onder malcander, also, dat sy

[fol. 2v] origineel

somtijts loeft, dat te bespotten is, oock somtijts prijst, dat te prijsen is. Somma, doorgaens loeft ende prijst sy, dat de Werelt ooc loeft ende prijst, maer voor Godt de hoochste sotheyt is: Ja ordeel ende verdoemenisse. Loeft oock somwijls, dat voor God louelic is, maer daer spreect sy als een Sottinne, die niet en weet wat sy seyt, noch en merct, wat haer teghen of me gaet. Dit aenmerckt ende onderscheyt, so wilt v tot groote wijsheyt ende verstant leyden: ende v wijsen wat een grontlicke dwaesheyt der Werelt, met alle het gene dat sy (als werelt) loeft, prijst, ende aenhangt, is. Het welck ons de Heylige Bibelsche Schrift duysentfoudich betuycht. Dat oock den Autheur deses Boecks gedrongen heeft onder het decsel eender Sottinnen Redene, de Weerelt voor te houden, hoe dul ende verdraeyt de selue sy, of by auonturen dat daer door yemant de ooghen mocht geopent worden, ende hem tot de wijsheydt Gods bekeeren. Welcke wijsheyt Gods, wederom een Moriae, dwaesheyt ende sotheyt voor de werelt is, ende blijuen sal, tot dat de Werelt niet meer Werelt sy. Soo alle Propheten, Christus ende Apostelen, betuygen.

 
Leest, merct, ende verstaet,
 
So siet ghy hoet in de werelt gaet.

J.G.