[p. 21]
[Drie poesjes, drie snoesjes,]
DRIE poesjes, drie snoesjes,
Verloren hun wantjes;
Nu kwamen ze thuis
Zonder iets aan hun handjes.
O moesje, o moesje,
Zoo riep nu elk poesje,
Weg zijn onze wantjes,
Miauw, o, miauw!
Foei, zei toen de moeder,
Naar bed toe, gauw, gauw!
De poesjes, de snoesjes,
Die vonden hun wantjes;
Ze deden ze netjes
Aan alle zes handjes.
O moesje, o moesje,
Zoo riep nu elk poesje,
Hier zijn onze wantjes,
Miauw, o, miauw!
Kom hier, lieve schatjes,
Zei moeder toen gauw.
[p. 22]
De poesjes, de snoesjes,
Die kregen een papje,
Maar ach, aan hun wantjes
Kwam ook wat van 't hapje.
O moesje, o moesje,
Zoo riep nu elk poesje,
Nu zijn onze wantjes vol vlekken, miauw!
O moesje, o moesje,
Miauw, o miauw!
Nu moesten ze wasschen
En spoelen en drogen;
En moeder, heel streng,
Keek geducht uit haar oogen.
Maar na een kwartiertje
Van vlekken geen ziertje;
Toen kregen ze samen
Een staart kabeljauw,
En elk van de poesjes
Riep: Dank U, miauw!
