|
|
|
| |
| | | |
'n Slange om de aarm. (Veendam.)
Wat bedut (1) dat op 't graf,
Dat graf an de muur van de kerke?......
't Is Wildervanck's graf,
Zien geld veur de bauw van dij kerke.
't Was op 'en mooie dag in 't midden van de zömmer;
't Was zöndagmörgen, moar gijn klokke
Ruip (3) d' lu, om op te goan, in 't Woard
Te 'euren in de ijn of d'aander kerke;
Och, kerken gaf 't 'ier nijt:
't Was midden op de 'aide. -
Moar 't was toch net, of alles rondom joe (4)
Wel ijl goud wos (5), dat ieder kristenminsk
Moar uutrust van zien aarbaid.
't Was net, zeg 'k, of 't zoo straks
Zooveul as ‘Vrede op oarde’, in vredig was 't 'ier
Op 't broene vèld, woar 't gruin soms onder luip (6).
Wel was 't 'ier vredig, want gijn windje
Bewoog de broam- in d' 'ulzebossies (7),
In bloumpies van de 'aide keken
Verwonderd rond: zóó stil, plezairig,
Zóó rustig was 't ier in gijn tieden.
Moar 't was ook zöndag! kiek, in
As 'k nou nijt beter wos, zo'k zeggen,
Dat zij, dij doar vlak veur joe (8)
Et pad opkomt, nog dinken mout
An doomnij's woorden in zien teks.
Moar doar bedink ik, dat 'en zacht gemoud
In zunder kerk of preekstoul,
Zien Schepper danken kin veur
'Et goude dat zien dijl is.
Dij vrauw teminst' 'et (9) oog in oor
Veur alles, wat ze zugt (10); veurzichtig
Stapt zij aal verder, om veuraal
De bloumpies nijt te deren: ze beschauwt dij
| | | |
As zooveul kindertjes, al kinnen (1)
Ze 'upplen nijt in springen, as ze willen.
Al mennigmoal 'et ze op de 'aide kuierd
In lange tochten 'et ze moakt, in nou -
Nee, d' 'aide is nog net zoo mooi
As aaltied, in dij bloumpies..............
Moar 't is toch net, of 'eur
(Misschijn deur 't waarme weer) de loop
Wat stoerder (2) vaalt as aanders.....kiek,
Ze zet zuk neer.......'en mugge bromt
In danst zien bèst,....zij heurt 't nijt meer....
Want deur de waarmt' vol (3) zij in sloap. -
'Ou (4) laank ze doar wel zeten 'ar,
Dat wos ze zulf nijt; moar 't was net
Of ijn (5) bie d'aarm 'eur greep in drokte.
Verschrikt keek z'op, moar doadlijk dee
Z'ook weer 'eur oogen tou, want kiek
'n Slange 'ar zik in 'eur sloap
Zacht wonden om 'eur aarm.
Zij zag 't ofschuwlik bijst de klaine kop
Mit schitter'nde oogies zacht
Bewegen 'in (6) en weer, net of 'e
't Mit zik nijt ijns was, woar 'e bieten zol (7).
In nou vertèlt 'et vòlk, dat
Dij vrauw zik zulf beloofde,
IJn kristlik waark te doun,
Moar 't klinkt wat wonderlik, want wèl
In zoo'n gevaal ook bie zien pozitieven (8) blift,
En vrauw - da's toch wat staark.
Wat doar van aan is (9) wijt ik nijt, moar dit
Wijt 'k wel, dat 't minsk
(Misschijn verlamd van schrik)
Stokstief bleef zitten: dat was 'eur behòld,
Ging weg, zoo as 'e komen was.
In 'k wijt ook, dat dat kristlik waark
Nijt uutbleef, want veur Wildervanck zien gèld
(In dij zien vrauw was 't) is op 'tzelfde stee (10)
En kerke baut, in dizze zaark
Getuugt nog, van wat 'ier veur joaren,
Gebeurd is midden 'ier op d' 'aide.
|
(6)Luip, liep. (Vergelijk: ‘Er loopt iets van St. Anna onder.’)
(7)' Ulzebossies, hulst (groen of gespikkeld).
(8)Vlak veur joe, recht voor u.
(9)' Et, heeft; had klinkt als ' ar.
(8)Bie enz., bij zijn verstand.
(9)Wat enz., wat daar van waar is.
(10)Op enz., op dezelfde plaats.
|
|
vorige
