|
|
|
| |
| | | |
Afscheit van kinderen.
Myn Zoon is weg, en, ach! 'k zag U dan ook vertrekken,
Myn Schoonzoon, myn' Cecilia!
Hoe best myn Geest weêr op te wekken?
Ik Volg U met myn' wenschen na.
Dees' Reis moge U tot heil verstrekken!
Uw * Vader, dien elk een in Zwitserlant hoog acht,
Begeert uwe overkomst, en wacht U met verlangen.
Hy zal op 't vriend'lykst U ontfangen:
Gy brengt twee Spruiten meê, tot steun van zyn Geslacht.
O Hemel, wil hen toch met uwe gunst bestraelen!
Gy, Zoontje, groei, groei op in Deugden en Verstant.
| | | |
En Gy, Margreet, wat zou by uw geluk ooit haelen,
Geleekt gy †Margareet, 't sieraet van Nederlant!
'k Ben, daer 'k my daeglyks voel ten duist'ren Grave daelen,
Van Uw Gezelschap nu, myn Kind'ren, weêr ontbloot.
Vaertwel! vaertwel, ligt zie 'k U nooit wèêr voor myn' Doot.
|
*De Heer de Tavel, uit een out en voornaem Geslacht gesproten, Lit der Staets Regeering van Bern, en tegenwoordig met een der voornaemste Ampten bekleed.
†Mevrouw de Baronesse Bentinck, tot Nieuwenhuis, Doopmoeder van myn Schoonzoons Dochtertje, na haer Margareet genaemt.
|
|
vorige
