De tooneelwerken (ed. Willem van Eeghem)


auteur: Willem Ogier


editeur: Willem van Eeghem en A.A. Keersmaekers


bron: Willem Ogier, De tooneelwerken (3 delen) (eds. Willem van Eeghem en A.A. Keersmaekers). De Sikkel / Wereldbibliotheek, Antwerpen / Amsterdam 1921-1955  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 41]

De Hooveerdigheyt

Klvchts-gewys vertoont Op de Kamer vande Violiere
Den 18. October Anno 1644. Binnen Antwerpen.

[p. 42]

Voor-reden.aant.

 
T 'Is noodeloos den roem der defte Edelmannen
 
En vromen Adelinck, weer' nieuwelijckx te wannen
 
Vyt d'alghemeyne stof van den gheringhen Mensch.
 
t' Is vruchteloos betracht, soo jemant buyten wensch
 
De hant aen Werck wilt slaen diens lof wel uyt te spreken
 
Terwyl soo wel versien, syn, alle Bibliotheken
 
Vol diens eyghendoms, want selden Werck men staeckt
 
Van de gheleerde Pen' oft jevers in sy raeckt
 
Den lof des Edeldoms, hoe reden-rijcke weten
10
Te handelen desen roem de Princen der Poëten
 
d'Historien, die jets te lesen *weerdigh syn,
 
Vercieren, hun verhael met die *Lofwaerde schyn
 
En glans, om soo de wel, en ëld' gheboren huysen
 
Den sprinckvloet van hun Naem, en d'opghetrocken sluysen
 
Van deuchts bevoorderingh, en heldelijck beleydt
 
Te stellen op d'Altaer van d'onvergetentheyt.
 
 
 
Maer even soo men tracht de deuchden uyt te belden:
 
Soo is het oock van nood' de sonden uyt te schelden
 
Een jeder gingh de deucht seer lichtelijcken af
20
En waerder voor de sond' gheen ordentlijcke straf.
 
 
 
Dies heeft ons goet ghedocht belachelijck te toetsen
 
Die uwe Edelheyt soo schynen naer te boetsen
 
Ghelijck den Ezel die syn Meester streelen ghingh
 
In plaetse van den Hondt, die voor syn loon ontfingh
 
De huyt wel af-ghesmeert met bueck oft eycke klupp'len
 
Vermits hy onderwon den Hondt syn gheestigh hupp'len
 
En aengheboren aerdt plomp-dadigh naer te doen.
 
 
 
Hier stellen wy u voor t'vermetelijck fatsoen
 
En d'opgheblasentheyt van sulcken slach van dwaesen
30
Die van hun groot gheslacht vermetelijcken raesen.
 
En benghelen jeder een, en stoeffen stadigh van
 
Hun louter schelmery, dus sulck on-edel-man
 
Ist dat hem hier verthoont die gheen bescheyt noch klaerheyt
 
En heeft van syn gheslacht, jae selver niet by waerheyt
 
Wie dat syn Ouders syn, die onbeschaemde keur
 
Verdicht hem een gheslacht, en stelt hem t' beste veur.
 
Toch t'is ons meyningh niet hier jemant door te stooren
 
Maer tot vermaeck ghedicht gunt ooren, om te hooren.