Andries Pels, Mengelzangen · dbnl

DBNL

Mengelzangen

auteur: Andries Pels

bron: Andries Pels, Mengelzangen. H. van de Gaete en H. Bosch, Amsterdam 1717 (tweede, verbeterde druk)

doorzoek de hele tekst

© 2011 dbnl

DBNL vignet


[Jufvrouw, op uw verjaaren] Aan Jufvr. N.N.
1. Jufvrouw, op uw Verjaaren, Zo
[p. 72]
stél ik myn' snaaren, Met droefheid, in huis; Ik zoud 'er zo gaaren Méê spee-len gaan vaaren, Maar 'k durf het niet klaaren, Is dat niet een jammerlyk kruis? Ach! mogt ik ééns méê, Myn zieltje dat réê Op stélten, én 'k weet niet wat
[p. 73]
dat ik wél déê! Maar 't is uit de kyk; Ik zit met myn' scheenen, En bul-ti-ge beenen Voor 't vuur, als een lyk; En al myn verdriet Dat acht jy lui niet; O dar-te-le Jeugd, Jy lacht met myn steenen, En zit in de vreugd.

[p. 74]
2. Ik wil my laaten hénken, Zo gy ééns zult dénken Om Péls, óf zyn pyn: Uw' lonken, uw wénken, En al uw beschénken, Dat doet 'er my krénken, Omdat ik niet tót uwent mag zyn. Maar deedt je zo 't voegt, Ik was vergenoegd, En maakten een Jaargedicht dat j'er om loegt; Dat is, dat je een Fluit Vol schonkt tót den boorden, Naast vólgende woorden, En dronkze schoon uit, En dat op den voet Van Péls, och! dien bloed, Ze doet hem zo zeer, Mejuffer, zo hoorden Uwe ooren straks wéêr.
3. Edel raare Persoone, Sint Urselke schoone, Exkuus Exelent, Die nu op uw' troone, Zo fier zit ten toone,
[p. 75]
Dat Vénus haar zoone Nooit gezien heeft zo abel, zo jént: Ik wénscher u toe, Geen Kalf, nóch Koe, Maar wél eenen kraaijenden Koekeldoedoe, Dat is, eenen Haan Met staadige veeren: Die u zal festeeren, Zo lang als 't wil gaan; En u in een hók Van 't jókke, 't jók, 't jók, En weet jy al wat, Veel kunsjes mag leeren: Me dunkt, dat je 't vat.