|
|
|
| | | | | |
[7. Johannes Vivianus, Brief aan Justus Lipsius met gedicht over de
dood van zijn zoontje, januari 1592.aant.]
Jo. Vivianus J. Lipsio
1
Salve Plurimam mi Lipsi. Te ut participem faciam mei luctus,
Versiculos mitto, in quibus si quid stridulum, in calente moerore fusos
ignosce. Puer erat quinquennis, in quo optimae indolis igniculi iam apparebant.
Nunc hoc tantum, Versiculos. Salve iterum amicissime Lipsi Aquisgrano 28
Januarii 1592.
Non satior unquam te prece,
Fundens, anhelans te alloqui.
Nam seu benignam dexteram,
Extendis: hac sive in sinum
Conditum amorem. utrumque mî
Immensum, et haud effabilem.
20
Sic mî benignè hunc flosculum
Dederasque prolis, sed frui
Languente tantum ut flosculo,
Mî providusque hoc gaudii
Aeterna, vera, quae prior
Animula pars nostri tenes.
Quantula voluptas, quae hîc capi
Volvas, revolvas, quid nisi
| | | |
Mens ubi quiescis? hîc nihil
5
Sed praeter hoc unum, chori
Chori qui imago est illius
Qui vivit aeternum Deo.
2
Cui qui omnia est, est omnia.
10
Ast hic rudimentum, imbui
Alloquia vitae, unà dapem
15
Fruique, vitam quae novam
Vitam ad perennem coelitum
|
1Hetzelfde gedicht treft men aan op
fol.62r.
2Regels 7 en 8 staan in de marge met invoegteken.
|
|
vorige
