Verzamelde gedichten(1961)–Adriaan Morriën– Auteursrechtelijk beschermd Vorige Volgende [pagina 68] [p. 68] Pastorale De paarden mogen blijven leven Een aarde zonder mensen maar met hengsten merries veulens De boerderij verlaten maar de weide vol met vee Het bos weerklinkt van 't esperanto van de dieren De lanen en de paden worden overwoekerd Bloemen verdringen zich als engelen om een dode Geen leunstoel bij het raam geen fles met medicijnen Een wereld die haar hemd heeft uitgetrokken De tijd ligt als een veulen in het gras De koe vergeet de schaamte om haar uiers Het varken wordt weer mager als een filmster De kippen zoeken vaders voor haar kuikens De slakken huizen nu voor goed in alle keukens Het zout verdroogde of smolt weg tot tranen Een kudde olifanten snuffelt aan de dakgoot Een zebra raakt verdwaald in vroegere villawijken Een geit verandert zienderogen voor de spiegel De liefde is een samenscholing op de pleinen [pagina 69] [p. 69] En God niet meer verstrooid door onze vaders Verandert zijn drievuldigheid in paarden Een merrie om zijn nederdaling te ontvangen Een hengst voor verre tochten op de aarde Een veulen voor de zondeval der slangen Een ezel voor de al te hete dagen Het leven keert terug naar oude wouden De kikkers kwaken in de late avond Er is geen voorkeur meer voor nachtegalen En ook de hazen halen ruimer adem De nacht verzamelt paarden en geluiden De wind verplaatst zijn grote schone handen Vorige Volgende