het gelijk van vissen vingers

het kwintet van de komplikaties en braille

het gelijk van de ogen op borsten

het aanraken van de taille der vertedering

het gelijk van honderd tegelijk zingende bossen

 

het gelijk van het gelijken

op een grote gek die door drinken denkt

- in de rivieren drijft de hemel

mee met de aarde en de werelddelen

stomen naar elkaar op door de zeven

wereldzeeen - een processie van de progressie

 

- wind gelijk honing stroop tussen de

personen de meest frivole tronie van de

adem het meest idolate gelaat van de

eenzaat - mimikrie als leitmotiv

 

het gelijk van twee bokkingen op een bord

in een kamer te huur

twee geheime schaduwen aan de muur

spuwen een wachtwoord naar elkaar

het gelijk oversteken

is een geluid in de lekke goot

twee eendere handen zitten samen in het haar

de eenzame honden zoeken hun brood

de slaper door een sloopwerktuig ontworpen

eens genummerd als kind is door willekeur omringd

hij gaat tenslotte op zijn tenen staan zijn ogen

zullen eenzaam opklimmen naar een schitterend lichaam in de lucht

dit is mijn geluk dit is mijn ellende

 

deze dag zal zijn als alle dagen

gedachten worden gedaan rondom de dingen

deels duidelijk deels aangeduid

maar geen zal er daadwerkelijk winnen

 

slechts even door handoplegging

zal zich losmaken het pakijs van het verdriet

te zijn gebonden een last logge onderdelen

een loopmachine smekend om respijt

om rust in de rage

de dwingende bronnendorst

 

bah hoe slaat in de goedgesmeerde steden

keer op keer de bliksem in

juist daar waar ik drinken wil

ook aan tafel blaffen de honden de maan aan

deze konferentie is mislukt

niemand geneert zich voor zijn manieren

men spuwt op de gelukkigste vrucht

der verbeelding en uit het bleke dekolletee

van de debutante vist men vergeelde kranten

 

zij zijn wel dicht bij de grens

de telefoon vertoont rode oren

voor een stortregen in kritieke uren

een besmet schip komt op bezoek bij een kelder

waarin men al jaren op de ratten wacht

zelfs de storm jatte de noodklok uit de toren

 

de situatie is gezond

de dichter dief van de volksmond

is blut hij werpt het vergiet van een lied

in een bodemloze put

 

uitgepraat de kruimels knede men

tot volksvoedsel en onder die konditie

zijn wij bereid te sterven voor het jubileum

heffe nu nog even het glas de verdeelde

meerderheid verenigt zich in een positie

gelijkwaardig aan die van de politie

die steeds hondje speelde als ze honden trainde

 

de slaven van alle smetten

de vrije krantenlezers