Proper meyskens worden wel leelycke vrouwen,

erm danten, erm slooren, & dats duer het houwen.

Dit sou my doen schouwen thouwelyck voerwaer;

maer, wachermen! Als sy den man eerst trouwen,

sy meynen de lieffde en mach niet vercouwen;

dan ist hen berouwen // bovenmin dan een jaer.

Och! dat pack des houwelycx is alte swaer;

sy wetent openbaer diet hebben gedragen.

Een vrouwe lydt menigen ancxt & vaer,

als een man, hier oft daer //, gaet druck verjagen,

drincken & spelen, by nachten by dagen,

dan moet haer mishagen // dat sy ook oyt began.

Dus siet toe intyts, wildy nae niet clagen;

maer hoort myn gewagen //: wachter u van;

ongebonden best, weldich wyff sonder man.

 

Oock comt den man somtyts thuys droncken & sat,

als dwyff haer gewrocht heeft moede & mat;

want men moet al wat // doen, salmen thuys bestieren.

En wilt sy dan ooc eens rueren haer blat,

sy wert geslagen dan met vuysten plat;

dat droncken vol vat // moetse obedieren;

dan doet hy niet dan kyven en tieren;

dat syn de manieren //: wee haer die dat smaeckt!

Loopt hy dan elders by Venus camenieren,

peyst wat blyder chieren // datmen thuys dan maeckt!

Ghy maechden, ghy vroukens, aen ander u spaeckt,

eer ghy oock geraeckt // in sulcken gespan.

Al waert dat ghy my oock contrarie spraeckt,

my en roeckt wiet laeckt //, ick blyver noch an:

ongebonden best, weldich wyff sonder man.

 

Een vrouwe ongetrout moet derven smans gewin,

maer soo en derff sy oock niet wachten synen sin;

& nae myn bekin //, de vryheyt is veel weert.

Sy en wert niet begresen, gaet sy wt oft in;

en al moetse leven op haer gespin,

voerwaer veel te min // sy verteert.

Een ongebonden vrouwe wert allomme begeert;

al ist dat sy ontbeert // eens mans profyt,

sy is meester & vrouwe aen haren heert.

Te gane sonder steert // dats een groot jolyt;

sy mach slapen, waken, nae haren appetyt,

sonder iemants verwyt //. Blyft ongebonden dan;

och! de vryheyt moet syn gebenedyt.

Vroukens, wie ghy syt //, al crychdy eenen goeden Jan:

ongebonden best, weldich wyff sonder man.

 

 

Al is een vrouwe noch soo ryck van haven,

veel mans die achtense als hare slaven.

Siet toe als sy u laven // met schoone prologen,

en gelooftse soo saen niet, maer laetse draven;

want, my dunckt, de goede mans syn nu witte raven;

acht niet wat gaven // sy u brengen voer oogen:

als sy een vrouwe hebben int net getogen,

is lieffde vervlogen //; dit sien wy wel.

Int houwen wort menige vrouwe bedrogen,

die moet gedragen // groot swaer gequel:

haer goet wort gequist, de man valt haer fel;

ten is vry gheen spel //, maer noyt swaerder ban.

Tis somtyts om tgelleken & niet om tvel,

dat de sulcke soo snel //, seer liep & ran:

ongebonden best, weldich wyff sonder man.