[p. 137]
- XXXII - [Aldus vant triomphant // dit lieff myn leven // soet]aant.
Aldus vant triomphant // dit lieff myn leven // soet,
wtter liefden vloet //: bee, siele & lichame.
Onsterflyc maeckt hy my, om leven // goet,
& vrolyc te wesen in Christus name.
Maer Adam, duer svlees bevel, brach ons in blame
& brack Godts gebodt; doen was syn werk al niet;
want de siel was sterffelyc gemaeckt infame.
Hier duer den vader, weer de lieffde geschiet,
om leven, daelde dwoort in een maget siet,
& wert vlees en bloet, om leven prophys.
By tconsent van den vader, de den soon dbediet
dat de siele, duert woordt, wardt leven jolys;
den soon maecte, metten offer, den vader prys
dat de siel levende was vant gedreven // dier.
Aldus vant triomphant dit lieff myn leven // hier.
[p. 138]
Soo quam dleven minnelyc wt den vader,
beede te gader // siel & lichaem, reen.
Die doot gemaeckt was, was ons ontlader;
van alle sonden maeckte hy ons leven een,
nae den wille des vaders, groot en cleen;
welck is myn lieff, om synder beelde bekent,
die in myn lichaem rust, heeft Chistus gemeen
dleven van materien aengenomen jent,
gegeeselt totter doot in swaer torment,
seggende: Aba vader, tis al voldaen!
Nu leeftse inden eeuwigen endt!
Wilt verhuegen, siele, ghy hebt gracie ontfaen:
aldus suldy blydelyc inden hemel gaen
leven, niet achtende het geheven // vier.
Aldus vant triomphant dit lieff myn leven // hier.
Aldus heeft dit lieff myn leven hier weer gepast,
daer ick doot lach getast, // u vaderlycke tael,
die my nu minnelyc laet leven. Nu, bruyt, wast
u alle vrindelycheyt aen, binnen svader sael;
want dleven vereenicht nu altemael
metter beelde des vaders, int lichaem binnen.
O lichaem, weest vrolyc met soeten verhael,
[p. 139]
duer den troost myns lieffs met al u sinnen!
Volmaeckt int geloove, u siel sal winnen
de eeuwige vruecht byden Vader gehouwen;
Vader en siele syn bey in een minnen,
als dlichaem nae Godts geest stelt syn betrouwen.
Dus sal de siel leven eeuwich, sonder flouwen,
inder eeuwiger vruecht: tstaet geschreven // fier.
Aldus vant triomphant dit lieff myn leven // hier.
prinche.
Princhelyc vader, om blyven leven is tslot:
u voer een nieu gebodt // is in liefden leven.
Soo myn Vaer lieff gehadt heeft, hebt liefde in Godt
& uwen naesten; de siel en sal niet sneven.
Als een beelde des Vaders wertse verheven
inden lichaem leven, // duer sheylichs Geests roeyen,
die u dat goddelyc woort inblaest, int aencleven;
dus comt de gracie des Vaders om groeyen;
duer den advocaet des soons, liefde doet bloeyen;
siele en Vader, tis een wesen waer.
Vander doot eeuwich levende, sonder vermoeyen,
[p. 140]
als dlichaem de siele spyst met dlevende woort claer,
soo blyft de siel leven, en niet stervende daer,
naer Christus verrysen, is dit beseven // schier:
aldus vant triomphant dit lieff myn leven // hier.
Met al te belachene, barbariste per Gent
Sinte Pieters muldere is hy bekent.
