Huuwlykszangen voor den heere Pieter Teyler, van der Hulst, en jongkvrouwe Helena Wynands Verschaave


auteur: anoniem Huuwlykszangen voor den heere Pieter Teyler, van der Hulst, en jongkvrouwe Helena Wynands Verschaave


bron: Huuwlykszangen voor den heere Pieter Teyler, van der Hulst, en jongkvrouwe Helena Wynands Verschaave. In den echt vereenigt binnen Amsteldam, den 25. van lentemaand, 1728. Z.n., z.p. 1728


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[fol. π1v] origineel

Uitlegging van de Titel Prent.

 
DE Liefde triumfeert op Bruidegom en Bruid,
 
En spreijt verheugd van geest de blanke vlerkjes uit,
 
Nu Hymen hen verwacht, om 't heilig vuur te ontsteeken,
 
Terwyl ze uit zuivre min om 's hemels zegen smeeken,
 
Nu zyne huwlykstoorts twee harten blaaken doet,
 
Verbeeldende in den Echt twee zielen, één gemoed.
 
De Bruigom wordt gekroond met edele laurieren
 
Door 't vrolyk minnewicht, dat we in de lucht zien zwieren;
 
Dewyl hy 't fiere hart der schoone Maagd bewoog;
 
Een tweede steekt zyn pyl; een derde zynen boog
 
Ten hoogen Hemel op; dewyl voor zynen zegen
 
De wakk're Bruigom deez' verwinning heeft verkregen.
 
Zyn Handel wyd vermaard, door Pallas kunst gevoed,
 
Word van 't geluk verzeld, 't welk 't paar met vreugd begroet.
 
De Zuiderzee, het Y, en de Amstel, de eedle stroomen,
 
Wier wat'ren steets ten nut der Scheepvaart samen komen,
 
Zyn nydig op 't geluk dat Haarlems Stroom geniet,
 
(Die 't water uit haar kruik, in 't Meir, en d'Ystroom giet)
 
Dewyl de schoone Bruid hunne oevers zal begeeven;
 
En onder 't groene loof van 't stille Spaaren leeven;
 
Daar vruchten, en gebloemt, en palm, en mirtekruid
 
De min ontfonken; daar het lieffelyk geluid
 
Van 't lentevogeltje in 't Saaizoen, en 't trekkebekken
 
Der Ringelduifjes, 't hart tot wederliefde wekken;
 
Daar Amalthéaas hoorn steets vloeijt van overvloed;
 
Daar Teiler, zyn Heleen met kus op kus begroet,
 
En door zyn deugd en min, aan Spaarens stroom gezeten,
 
Haar 't machtig Amsterdam, in 't kort zal doen vergeeten.
 
 
 
P. LANGENDYK.