|
|
|
| |
Visscher-praetie. Tsamen-sprekers Steven ende Martijntje
Visschers-kinderen. Steven comt uytter zee.
IUyst als ick omje peys, juyst als ick gae versinnen
Al vvat ick dencken can, met mijn vervvarde sinnen,
Martijntje, coomje my van passe rechts te moet,
'tComt al op een, mijn comst, jou gaen en mijn ghemoet.
5
De reys is vvel gheluckt, het schip is vol en soete,
Dit sal de quade teelt van t'jarent vvat versoete;
Ons Stier-man heeft my noch terstonts int ruym vertelt
Dat hy van dese reys vvel voor de Reeders telt
(Met cleyn vverck en met al) dryenveertichstallif lasten;
10
Wat help! dit sal ons Reers vry van haer schult
ontlasten.
En tis een corte reys; Tis nu de seste vveeck
Meen ick, Martijntje, dat ick van jou deure vveeck
Des ochtens met den dach. Sints heb ick moeten vvesen,
Ghebannen en gherooft van u vermaecklick vvesen.
15
En hebbe moeten sien in plaets van u ghelaet
De stuere dolle zee die noyt haer vvoelen laet.
| | | |
Hoe dickmael, alst mijn glas vvas om te staen te
roere,
Heeft my u soeticheyt, meer als ick 'troer, doen roere,
Dan stierd' ick 'tschip bekaeyt, en seyld' een quade streeck;
20
Wat creech ick van de maets dan menich harde streeck?
En alßet drijf-vveer vvas, en dat men 'tvvant ginck
paeyen,
De stier-man vvas dan bly; maer vvie sal my nu paeyen,
My, dacht ick, die nu derff mijn soetste tijt-verdrijf,
En in dees vvilde zee slechts voor een ander drijf.
25
Och scheepje drijft toch heen ick sal my ondervvinden,
V roer te vatten aen, en stieren voor de vvinden
Nae huys, nae 'tmeysse toe: soo stae ick dan en mael;
Maer vvat ist? te vergheefs is dat dan altemael.
Dit is niet te vergheefs dat ick jou mach aenschouvven,
30
Martijntje, die ick hou de schoonste van ons Schouvven,
Dat ickje noch ghesont en vvel te passe sie,
En my mach voughen vveer, als vooren, by jou sye,
En kussen uvven mont. Mart. Bey soet, bey hola Steven,
Je mijd mijn hals-cleet niet, al heb ick corts ghesteven
35
Een roos-ghevvijs gheleyt? gaet recht en op je leen,
Ten veerstje schijnt vvel niet, al ist vvat lang eleen,
Nou Steven allenoech. Men moet sus by de vvegen
Niet mallen, jy en cont gheen dingen overvvegen.
Je vveet dat onder mijn ghespelen vele zijn
40
Veel bitterder dan gall', veel suerder als azijn,
Daer isser al nae 'thoot; soo sy maer yet vernemen,
Sy sullen my terstonts vvel op de hoorens nemen,
Daerom gaet op jou leen. Ste. Martijntje, dat jou hart
Niet vvaer soo kout als ijs, off uytter maten hart,
45
Al dese soeticheyt sou jy my al vergheven;
Dit kusken dat ick jou uyt liefde vvilde gheven
| | | |
Sou jy in danck ontfaen, en toonen niet te min
My noch al meerder gonst om dat ick u bemin.
Off ist jou in de vvech dat ick rechts uyt den schepe,
50
Jae qualick noch aen lant, vvat vreuchden heb gheschepe
In u ghesicht, en dat ick vuyl en onghedaen,
Begrommelt, stijf vant 'tleer, u vrientschap heb ghedaen?
Gheeft my daer van gheen schult: Al quaem ick rechts van 't
kaken
Beharingt en bebloet, als ick maer dese kaken,
55
Als ick maer eens besaech hoe knap jou lichaem stont,
Ick vlooch u om den hals, en custen u terstont.
Martijntje; comje schier off morghen eens te trouvven
Aen my off aen een aer; meenjy ter goeder trouvven
Dat as je man by nacht comt uytter zee te bedt
60
Dat hy van 't Mosseljaet sal ruycken? jy vveet bet.
Hoe menich eerbaer vrou is hier, die schijnt de vvinden
Naer het noort-vvesten toe als met ghevvelt te vvinden
Alleen om haren man (al vvaer hy soo begaet
Van schelpen en van slijm, ghelijckt ghemeenlick gaet,
65
Als eenen harinck self) alleen om te becomen
Hem, die haer veel te lang beyt met naer huys te comen.
Ick kenn' noch meyssens self die op 'tnoort-bollevverck
Daer onse gapert slaet, ghestadich maken vverck
Te comen alle daech, vvat meenje datser maken,
70
Aers, dans' haer selven daer verheughen en vermaken
In 'tkijcken nae den duyn, in 'tpeylen nae den vvint,
Al isser al vvat schaemts; put! liefde die vervvint.
Martijntje tis met jou soo druck niet. Mart. Bey hou
Steven,
Wat meenje dat ick ben soo hart as jou schips steven?
75
Dat ick alleen van hout off yser ben ghemaeckt,
Dat my dan niemants comst off by-zijn en vermaeckt?
| | | |
Neen neen ick dinck en svvijgh, en vvilt het my
vergheven,
Mijn hert sou jou voor al vvel voordeel vvillen gheven,
Maer vveetje vvat ick vrees, den aen-caep van de lien,
80
Die niet een bete vreucht van ons en connen lyen.
En daerom cort en goet, gaet heen, 'tsou hier niet dooghen
Dat jy sus by my gingt, ick vvilt oock niet ghedooghen.
Comt liever t'avondt eens, dan is elck Catjen grau,
Maer comt oock niet te vroech, off anders crijghj' een grau.
85
Stev. Martijntje jou alsoo; nadient alsus moet
vvesen,
Ick neem mijn sticken op, ick sie vvel aen je vvesen,
Indien ick jou nu niet van stonden aen verlaet,
J'en liet my flos niet in, al vvaeret noch soo laet.
|
|
|
vorige
