|
|
|
| | | | | |
Aen-spraecke Tot L. Scipio, Over het vvedergeven van sekere
E. over schoone Maget, aen haren Bruydegom.
WAtter van u is gheschreven,
Edel Helt, en groot ghemoet.
Dat en acht ick niet soo goet;
Als het rustich weder-gheven,
5
Van de Maecht, de schoone Bruyt;
V ghevallen tot een buyt.
Ghy een Ridder vol van krachten,
Eere, Rijckdom, alle vreucht,
Vol van bloed en heete jeucht;
10
Cont betoomen u ghedachten:
Voor de tochten vande min.
Siet een Rooske vers ontloken,
Dat een yders ooghen treckt,
15
En tot Minne-lust verweckt;
Comt u jonghen Gheest bestoken:
Comt van sellef u ter hant,
En dit even sonder schant.
| | | |
Waer ick van die rouwe gasten,
20
Seyt hy: waer ick slecht Soldaet,
Of een Ruyter, of zijn Maet;
Sonder ampt en sonder lasten:
Hadd'ick niet als cap en sweert,
Of een slecht ghesadelt Peert.
25
't Sou ons mede wel ghevallen,
By een jonck en aerdich dier,
Naer der jongher luy manier;
Wat te kussen, wat te mallen:
Ick en ben noch dom noch stuer;
30
Oock gheen vyant van natuer.
Dese, na de Oorloghs wetten,
Was ghevallen my ten deel,
Mijne, wasse gants en heel;
Niemandt conde my beletten,
35
Haer te setten van haer eer;
Want ick ben haer over-heer.
Maer sal ick een Maecht schoffieren?
Ick een Velt-heer een Romeyn?
Neen, mijn hert is al te reyn;
40
Neen voor seecker, ons banieren,
Vlieghen niemant over 't hooft,
Die een Maecht haer eere rooft.
Nu Luceï sit hier wat neder,
Siet! daer is u weerde pant,
45
Comt en neemtse metter hant;
| | | |
Daer-en-boven geef ick weder,
Dese schatten die ghy siet;
Die haer Vader voor haer biet.
Dan noch sweer ick by die Goden;
50
Dat haer niemandt heeft geraeckt:
Dat haer niemandt heeft ghenaeckt:
Want op lijf-straf was gheboden,
Iuyst gelijck mijn eygen Vrou.
55
Gaet Geliefkens laet u paren,
Nu versien van goet en gelt;
En bevrijt van boos ghewelt:
Wel moet 't Edel Herte varen;
Dat te gaer heeft uyt-geblust,
60
Giericheyt en vuyle lust.
|
|
|
vorige
