Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Deel 1 · dbnl

DBNL

Het oude Nederlandsche lied. Deel 1

auteur: Florimond van Duyse

bron: Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Eerste deel. Martinus Nijhoff / De Nederlandsche Boekhandel, Den Haag / Antwerpen 1903

doorzoek de hele tekst

© 2007 dbnl

DBNL vignet



[p. 309]
60. Reyn maegdeken met eeren. 1. ‘Reyn maegdeken met eeren, laet ons te samen gaen hier buyten wat spanceren, al daer de roosjes staen; al in de velden groen met malcanderen wy sellen, als twee schoon liefjes doen, ons secreten daer vertellen.’ 2. - ‘Jongman, uwe secreten in al sulken schijn, behoef ic niet te weten, nog gy ook niet de mijn; dus is 't verloren, dat wy spreken met malkander, hebt gy secreten wat, verteldse vry een ander.’ 3. - ‘Niemant dan u alleene, schoone eerbare maegd, kan ick vertellen 't geene dat mijn jong herte draegt, want ik met liefde ben tot u also ontsteken veel meerder dan ik ken al met de mondt uytspreken.’ 4. - ‘Jongman, quelt uwe sinnen daer in niet so seer; wilt gy een dogter minnen die geen liefde draegt weer? Hoe zijt gy dus verblind! och jonckman, laet u raden: gy loopt tegen de wind en doet u selven schade.’ 5. - ‘Noyt had ik sulks bevroed; op u, ô schoon godin, ik dagt altijd in 't goed, het waer uw' regte min die myn jonk hert doorstraelt, in 't eynd eens soud bewegen; schoon lief, waerom gy faelt vertellet my ter degen.’
[p. 310]
6. - ‘Jonckman ik weet certeen, het vragen staet u vry; maer een seyd' in 't gemeen: het weygeren staet 'er by; daerom ik u ontseyd', wilt u daeraen niet stooren, een ander ik verbeyd', daer meugd gy wel na sporen.’ 7. - ‘Meent gy t' elcken keere, dat het, metter daed, noch sal wesen een heere of een potentaet die u beminnen sal; by u selven verholen, och liefje, laet doch voortaen uw sinnen so niet doolen.’ 8. - ‘Het zy tot meerder staeten of tot mijn minder wee, gy meugt my wel verlaten; jonckman, laet my in vree. U schied van my geen troost, ik sal u niet genesen; ja, blyf by myn propoost, het sal een ander wesen.’ 9. - ‘Mag my geen troost gebeuren van u tot elcken keer, so moet ik grondig treuren, vind men dan geen meer; maer de werelt is so wijd, gy zijt 'er niet alleene, misschien wie my verblyd, die met my zal vereene.’ 1, 4. al, bijgev. - 1, 6. t.: malcander. - 1, 8. daer bijgev. - 3, 1. t.: alleen. - 3, 3. t.: 't geen. - 3, 7. t.: ben. - 4, 1. t.: u sinnen. - 5, 2. t.: schoone. - 5, 3. t.: groen.
Tekst. Delfschen Helicon, 49^e druk, Amst, 1729, bl. 82, ‘amoreus liedeken, stemme: alst begint’.
Melodie. Stalpaert, Extract. cath., 1631, bl. 166, ‘stem: ‘Reyn maegdeken met eeren’, hierboven naar de tekstmetriek weergegeven. Stalpaert geeft de melodie aldus: Hoe zien wy d'ar - me zie - len// Die deur de ket - te - rij// Ver-leyd zijn/ dus ver - nie - len// 't Zy beeld, 't zy schil - de - rij// Van Chris - tus heylig kruys// En van zijn bes - te vrin - den// Die d' eer van Go - des huys/ Van ouds al - tijd be - min - den.