Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Deel 3

bron: Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Derde deel. Martinus Nijhoff / De Nederlandsche Boekhandel, Den Haag / Antwerpen 1907

DBNL vignet



[p. 1858]
478. Kinder swijcht, so moochdi horen. 1. Kinder swijcht, so moochdi horen, ecce mundi gaudia! hoe heer Jesus is gheboren. In te sunt solemnia, o virgo Maria, Dei plena gracia! 2. Denghel die die bootschap brachte, enz. quam ter maghet in der nachte, enz. 3. Hi groetese also vriendelike mitten Heer van hemelrike. 4. Hi seide datse soude ontfaen Jesum Cristum sonder waen. 5. Dat was een wonderlic dinc: die maghet mit een woort ontfinc. 6. Si droech hem maenden neghen, als vrouwen bi naturen pleghen.
[p. 1859]
7. Gheboren wert die edel dracht snachts in couder middernacht. 8. Men leiden in een cribbekijn, Jesum dat soete kindekijn. 9. Dat kint moet sijn ghebenedijt ende sijn moeder in alre tijt!
Tekst. Hoffmann v.F., Niederl. geistl. Ldr., 1854, nr. 13, bl. 38, zonder wijsaanduiding.
Melodie. Bäumker, Niederl. geistl. Ldr., nr. 69, Vierteljahrsschrift 1888, bl. 306, naar het Weener Hs. Vgl. hierna: ‘Heer Jesus uwen brunen cop’. - Deze zangwijs behoort tot de ‘verdwaalde melodieën’ (VII^den en I^sten kerktoon); zie hiervoren I, bl. XX, en onze verhandeling: De melodie van het Nederlandsche lied, 's-Grav. 1902, bl. 53.