|
|
|
| |
| |
[5e. Handelinge.]
5e. Handelinge. 1e. Wtcoomen
Al de Princen. Nestor, Aiax, Ulysses.
1245
Geen van de Princen, noch geen van de griecs knapen 1245
Dan ghijluij met u twee staet nae Achilles waepen. 1246
| | | |
Dies elck omt t' seerste twist en voor een eere telt 1247
Te draegen t' waepen van dien onverwonnen helt. 1248
De Princen sijn alhier ter plaetse neer geseten,
1250
Om ijder sijn beschaijt volcomelijck te weeten, 1250
En wijsen toe met recht de wapens aen de man, 1251
Die mette reeden best sijn recht verdaden kan. 1252
Daerom een ijder pooch het geene te vertrecken, 1253
t' Welck aldermeest hij tot sijn voordeel acht te strecken.
1255
Aen strant (Jupijn) en bij de scheepen pleijten wij, 1255
En men gelijckt (ick raes) Ulysses noch bij mij? 1256
Mij, die noch vuijr noch vlam noch Hectors toren vruchten 1257
En voor dees vloote vocht, als ghij met schande vluchten. 1258
Veijlijger is het dan, ô griecken, datmen strijt
1260
Met woorden schoon geciert, dan met een swaert dat snijt.
Wanneer men vechten sal, Ulysses wt het perck vliet. 1261
Het doen valt hem te swaer, en t' seggen is mijn werck niet.
Soo veel als ick vermach int crijgen met gewelt, 1263
Soo veel Ulysses int vrouachtig clappen gelt! 1264
1265
Doch mijne daden ist onnoodich te vertaelen. 1265
Ghij hebt s' altsaem gesien, laet hem de sijn verhaelen, 1266
| | | |
Die hij alleen en sonder tuijgen heeft gewracht 1267
(Naedat hij selve seijt) int doncker vande nacht. 1268
Den loon, daer ick nae stae, beken ick groot te weesen, 1269
1270
Maer van den loff verlies ick t' grootste deel door deesen. 1270
Tis groot, maar d' heerlijckhaijt die wert daer door bemorst, 1271
Mits dat ick crijge t' geen Ulysses hoopen dorst. 1272
Verliest hij schoon t' crackeel, den prijs heeft hij alreede, 1273
Want men sal seggen, dat hij met mij heeft gestreede!
1275
Dan, soo mijn duecht was twijffelachtig bij den Raet, 1275
So soud' mijn edelhaijt mij wel coomen te baet. 1276
Mijn Vader Telamon heeft troijen helpen winnen,
En voer met Hercules omt gulden vlies te vinnen. 1278
Sijn Vader Aeacus is rechter in den hel, 1279
1280
Daer Sisyphus, u oom, Ulysses, lijt gequel. 1280
Juppijn diens vader is, k' en hael het niet van verde. 1281
Dees Aiax nae Juppijn is int geslacht de derde. 1282
Dan, laet dit inde saeck mij gants geen voordeel sijn, 1283
Soo 't niet gemeen en is Achilles huis en t' mijn. 1284
| | | |
1285
Achilles was mijn neeff, ick eijs mijn broeders wapen. 1285
Maer ghij sijt wt het bloet van Sisyphus geschapen,
Die ghij in schelmerij oock te gelijcken tracht. 1287
Wat mengt ghij onse naem in u versmaet geslacht?
Off sal mij deese twist omt waepen qualijck locken, 1289
1290
Om dat ick heb van d' eerst de waepens aengetrocken? 1290
En met mijn vrije wil ben nae de crijch gereijst, 1291
Daer sich Ulysses sot en rasend' heeft geveijst 1292
Door vreese van met ons hier in de crijch te trecken, 1293
Tot Palamedes cloeck sijn blootheijt quam ontdecken? 1294
1295
Die doe de blootste was, van alle wapens schu, 1295
Sal die - wat recht is dit! - de beste nemen nu?
Was doch de rasernij voor rasernij genomen, 1297
Off was sijt doch geweest en hij niet hier gekomen. 1298
So sout ghij, Philoctetes, met so swaer verdriet, 1299
1300
Int eijlant Lemnos als een balling leven niet, 1300
Die in speloncken naer, en bosschen met u weenen 1301
| | | |
En kermen dagelijxs beweecht de coude steenen, 1302
En wenscht Ulisses t' geene dat hij waerdich is, 1303
t' Welck (so der goden sijn) hem beuren sal gewis. 1304
1305
Also verdwijnt door siect en honger metter wijlen 1305
Een van ons leijtsluij selff, en bruijct Alcides pijlen 1306
Op vogels en op wilt, die Phoebus ons beval 1307
Te bruijcken ten verniel van Troijas hoge wal. 1308
Maer Philoctetes die is noch te lijff gebleeven, 1309
1310
Om dat hij t' selschap van Ulysses heeft begeeven, 1310
t' Welck Palamedes oock wel wenschen mocht, dunct mijn,
Want sonder dat hij soud' nu noch int leeven sijn,
Off immers soud' de doot gesturven wesen eerlijck, 1313
Die hij door sijn bedroch doen sterven heeft so deerlijck, 1314
1315
Als hij hem van bedroch aenclagen quam so stout, 1315
En overtuijchden hem door t' vinden van het gout, 1316
Des vijants, so hij saij, becorelijcke gaven, 1317
t' Welck hij hadt heijmlijck selffs doen in de tent begraven, 1318
Tot wraeck van dat hij sich door hem ondecken sach, 1319
1320
Het welck hem speet, en lang' daer nae int herte lach. 1320
Door ballingschap off doot crenct hij der griecken crachten, 1321
Op deese wijs is hij te vreesen en te achten.
| | | |
Off hij int spreecken schoon Nestor te boven gaet, 1323
Noch en sal hij niet in 't goede verandren t' quaet,
1325
En hier verdaden, dat hij vlieden ging sijn best ras, 1325
Als Nestor riep om hulp, door dien sijn paert gequetst was. 1326
Dat ick dit niet versier weet Diomedes wel, 1327
Die dick de vlucht verwijt aen sijn goe meed'gesel. 1328
De goôn aensien de mens rechtvaerdich met haer ooghen.
1330
t' Gebuerde dat de geen, die niet en wilde pooghen
Om Nestor bij te staen, selfs bijstant creech van doen. 1331
Hij riep ellendich hulp, ick ginck mij derwaerts spoen.
Hoe wel hij hadt verdient doort vlieden, datmen eeven
Als hij met Nestor deed', men oock met hem sou leeven, 1334
1335
Ick deckt hem met mijn schilt daer hij lach bevend' bleeck, 1335
k' Verseeckerd' hem sijn lijff al eer ick van hem weeck. 1336
De wonden die sijn cracht int vechten deen vermindren 1337
En conden hem sijn loop int vluchten niet verhindren.
Dus berchden ick een siel oneedel, slecht van aert, 1339
1340
En dunct mijn eijgen daet mijn luttel eeren waert. 1340
So ghij in dese twist u enckel wilt verweeren, 1341
Compt, laet ons weder op de selve plaetse keeren,
Geeft daer de vijant weer, u wont en vrees daer bij, 1343
Duijckt achter t' schilt, en twist daer onder tegens mij. 1344
1345
Siet, Hector, die met hem ten strijde leijd' de goden, 1345
Verbluft den stouten oock en niet alleen den bloden. 1346
| | | |
Als die braveerde doort vervolch van sijnen moort, 1347
Heb ick hem op sijn rug geveldt van vers, en voort 1348
Wanneer hij daechden wt een om met hem te steecken, 1349
1350
Weerstont ick hem alleen, en ghij, beroemde greecken,
Beloofden bedevaert, indien ick niet en vil. 1351
Verhoort wert u gebet. So iemant weeten wil
Den wtgang van de crijch, ick hebse niet verlooren. 1353
De vijant quam met macht het griexse heijr verstooren, 1354
1355
Tot onse vloodts bederff met vier en vlam bereijt. 1355
Waer was Ulysses doen met sijn welspreeckenthaijt? 1356
Ick heb alleen dees vloots bescherming aengegreepen. 1357
Geeft mij de waepens doch voor meer als duijsent scheepen. 1358
Indien dat ghij toe wijst, ô Princen, t' recht aen mijn,
1360
t' Sal meer der wapens eer dan Aiax eere sijn.
Laet nu Ulysses eens gelijcken bij mijn daden
Het moorden van Rhesus, die hij halff heeft verraden,
En Dolon, s' vijants spier, en Helenus, dien hij 1363
(Wanneer hij Pallas stal) gevangen bracht daer bij. 1364
1365
Niet is bij daech geschiet al wat hij heeft bedreven.
Men moet den halven loff aen Diomedes geven.
Jont ghij de waepens aen dees daden slecht, oneel, 1367
| | | |
Soo deels' en geeft aen Diomedes t' beste deel. 1368
Ulysses sullen sij doch niet te stade komen,
1370
Die ongewapent staech en niet gelijck de vromen, 1370
Bij nacht den vijant crenckt mette gewiste cans. 1371
De gulden helm sal hem beclappen door sijn glans. 1372
Oock sal hij doort gewicht sijn hooft niet kunnen roeren.
d' Onstrijtbaer arm en can Achilles spiets niet voeren. 1374
1375
De schilt, waer in gemaelt men t' swerrelts rijcken siet, 1375
En sal sijn slincker arm wel, dunct mij, passen niet.
Wat staet ghij nae een gaeff, die u sal overlaeden? 1377
Welck soo de griecken, door haer quaelijck te beraeden, 1378
U jonnen, ghij en sout daer duer niet sijn ontsien, 1379
1380
Maer rascher nae de buijt sal uwe vijant vlien. 1380
De vlucht, daer ghij u hoop gewoon in sijt te setten,
Daer in sal t' swaer gewicht, Ulysses, u beletten.
Voorts uwen schilt is gans, heeft niet met al geleen, 1383
Vol kerven is de mijn, en ick behoeffer een.
1385
Maer siet ons wercken aen, onnodich sijn de woorden.
De wapens smijt int mits van des vijants slachoorden. 1386
Heet datmen 's hael van daer, en dieser brengt van daen, 1387
Laedt diese tot een loon en tot een loff ontfaen. 1388
| | | |
Hadt mine wensch en d' u, ô griecken, niet gemist, 1389
1390
Wij souden rechtevoort niet sijn in dese twist, 1390
De tranen souden mij met crachte dus niet vlieten,
Ghij sout u wapens, wij, Achilles, u genieten. 1392
Dan, nu dewijl de goôn ons beijd' hebben berooft 1393
Van dat ontsichbaer onverwonnen oorlochs hooft, 1394
1395
Wie sal met meerder recht doch volgen in sijn steede 1395
Dan die Achilles selff den griecken volgen deede? 1396
t' Verstant, dat dicwijls heeft gedient tot u profijt,
t' Sij hooch off laech, laet mij niet schaden nu ter tijt,
Op dat ick sonder nijt mijn reedens mach ontluijcken; 1399
1400
De gaven, die men heeft, die machmen wel gebruijcken.
Voorvaders clare deucht, en Adels hoge roem 1401
En ander luyder daet ick nau ons eygen noem, 1402
Maer om dat Aiax saijt dat sijn grootvaders vader 1403
Juppijn is, so seg ick: Juppijn is hem niet nader
1405
Een lit dan hij mij doet. Ick ken Laërtes out 1405
Voor vader, die Arcesius voor sijn vader hout. 1405-1406
Arcesius vader is Juppijn, en onder deesen
Is niemant oijt tot doot off ballingschap verweesen. 1407-14081408
| | | |
Een ander Adeldoom compt mij van moeder sij,
1410
En d' oorsprong vant geslacht sijt, ô Mercurius, ghij. 1410
Nochtans en ghae ick niet nae dese wapens sporen, 1411
Om dat van moeders sij ick hoger ben geboren,
Off dat mijn vader niet beschuldicht werden can 1413
Met sijne broeders sondt; siet de verdiensten an! 1414
1415
Maer tgeen dat Telamon off Peleus heeft bedreven, 1415
Dat men daer van den loff niet gaet aen Aiax geeven,
Dat niet de naest int bloet wert met dees prijs verhuecht, 1417
Maer die met reeden meest doen blijcken can sijn duecht.
Want anders, Peleus leeft, en Pyrrhus daerenboven, 1419
1420
Achilles sone; so blijft Aiax toch verschoven. 1420
En Teucer isser oock al vast in eenen graet 1421
Als Aiax, die nochtans niet nae de waepens staet. 1422
Dewijl wij dan alleen met onse daden strijden, 1423
Ick heb meer wtgerecht dan ick can hier belijden. 1424
1425
Ick salt verhalen, doch opt corst, van voren aen. 1425
Thetis, de moeder van Achilles, hadt verstaen
Van de waerseggers wijs, indien hij herwaerts quame,
Dat hijt besterven sou, hoe groot hij was van name. 1428
Sij maect hem onbekent omt ongeluck te vlien, 1429
1430
En liet hem als een maecht in maechden cleeren sien.
| | | |
Niemant heeft hem gekent, noch Aiax selven mede. 1431
Hij waer gebleeven t' huijs ten waer dat ick het dede. 1432
Ick nam een marsse vol van vrouwe cramerij 1433
En deed' daer loosselijck een crijsmans wapen bij. 1434
1435
Een ijder vrou besach het geen haer best geleecke,
De Prins terstont sijn hant ging aen de wapens steecken.
So wel de schilt en spiets hem in sijn handen stont, 1437
Dat eer hijt vrouwen cleet verwurp, ick riep terstont: 1438
Ghodinnen soon, van u wacht Troien sijn bederven, 1439
1440
Waeromme twijfelt ghij de name te verwerven? 1440
Mijn handt leijd' ick hem op en sant hem derwaerts heen. 1441
Al t' geen hij heeft gedaen, noem ick dan t' mijn met reên. 1442
'k Heb Telephus getemt, k' heb Theben ingenomen. 1443 vv
Door mij is Tenedon in onse macht gekomen. 1444
1445
Dat Lesbus, Chryses, Cilla, Apollos steden stout 1445
Ons onderdanich sijn, voor mijne daden hout.
En oock dat Lyrnes viel, dat sich te weere stelden.
Ick gaff den naem, die den troijaensen Hector velden. 1448
Door mij leijt Hector neer; het wapen dat mij dede 1449
1450
Achilles vinden eerst eysch ick dees wapens meede.
| | | |
De wapens, die ick hem int leven heb gegeven,
Ist onrecht dat ick die weer eijsche naer sijn leven? 1452
Den ruijmen haven lach van duijsent scheepen vol, 1453
De wint blies tegens ons gestadich eeven dol.
1455
Daer wert gepropheteert, den wint en sou niet wenden, 1455
Ten waer dat Atreus neeff sijn dochter wilde senden 1456
Ten outaer van Diaen en latens offren daer, 1457
Om soo te stillen t' weer, en gramschap fel van haer.
Maer Agamemnon hout sijn vadersche genegenthaijt,
1460
Wilt niet toelaten, off hem schoon gans griecken tegen saijt. 1460
Dees dorst ick spreecken aen wanneer ghij, Aiax, sweecht, 1461
En heb hem tot profijt van het gemeen beweecht. 1462
Ick dreef een sware saeck van een pertijdich rechter. 1463
De Prins vergeeft t' mij nu, doch hem en docht niet slechter 1464
1465
t' Gemeene volcxs scha dan s' dochters doot, des hij 1465
Vergolde met het bloet d' ontfangen heerschappij.
De moeder hadt bij haer haer dochter wtvercoren, 1467
Die men bedriegen most, want raden was verlooren. 1468
Ulysses sant men heen, ick hebt alleen bestaen; 1469
1470
Op welcke plaets wanneer dat Aiax was gegaen, 1470
De schepen lagen noch wel op de wint en wachten, 1471
t' Sijn soud' de prins meer dan t' gemeene besten achten. 1472
| | | |
Ick ginck te Troien oock wtrechten als gesant 1473
De saecke, mij vertrout van het gemeene lant. 1474
1475
Ick quam aldaer den Raet en al de Princen satten.
Ick claechde Paris aen, heraijschde vrou en schatten. 1476
Antenor op ons sijd' creeg ick, eens coninxs stem, 1477
Maer Paris en de geen, die schuldich sijn met hem,
Hebben haer handen nau van onsen moort onthoudē, 1479
1480
t' Welck, Menelaus, ghij soowel als ick aenschoude.
Van ons gemeene noot was dat den eersten dach. 1481
Ick heb meer wtgerecht, dan ick verhalen mach 1482
In desen langen crijch met wijslijck doen en raeden, 1483
Want t' sint het slaen, geschiet als wij te lande traden, 1484
1485
Schuijlden de vijant lang cleenhartich in de stat.
Wij hebben eerst dit jaer middel om slaen gehadt. 1486
Goet sijdij int gevecht, maer wat sijdij daer buijten?
Gesmeert hadt men u moeten in een casse sluijten, 1488
Gelijck als het geweer, tot datter quam de tijt, 1489
1490
Dat men u bruijcken mocht te veld' in open strijt. 1490
Want waertoe dienden ghij? dan, vraechdij wat ick drijve? 1491
De vijant leg ick laech en onse schanse stijve, 1492
Tot s' langhe crijchs verdrach geeff ick de gasten moet. 1493
| | | |
Hoe sij gewaepent, hoe sij moeten sijn te voet. 1494
1495
Hierin ick onderwijs en raed' haer tallen stonden, 1495
Off warde voor gesant nu hier nu daer gesonden. 1496
De Coning hadt gedroompt, dat hem Juppijn geboot 1497
Te keeren t' huijswaerts met de geheele vloot,
En konde door den naem van godt licht elck beweegen. 1499
1500
Dat Aiax sich vertooch en set hem daer eens teegen, 1500
En vecht al wat hij mach! Waerom belet hij niet 1501
Dat ijderman omt seerst fluxs nae de scheepen vliet? 1502
Ten was niet groots voor hem, die stadich groots cont spreecken. 1503
Maer wat? hij vluchten selff, en is aent strant geweecken. 1504
1505
Ick sach het selven aen en schaemdet mij te sien.
Ick riep terstont: wat ding doet u, gesellen, vlien 1506
En Troien halff gestoort los laten wt u handen? 1507
Wat voert ghij doch nae huijs dan eenen buijt van schanden? 1508
Met dese woorden keerd' ick al het volck alleen
1510
En Agamemnon riep terstont den hoop bij een. 1510
Een woort en dorst ghij doen, ô Aiax, niet vermelden. 1511
Thersijtes en ontsach de Princen niet te schelden, 1512
Maer wert van mij bestrafft; k' ben opgereesen voort 1513
| | | |
En deed' het volck sijn moedt weer grijpen door mijn woort.
1515
Al t' geen, dat t' sint die tijt dan Aiax heeft bedreeven,
Compt mij altsaemen toe, ick heb hem u gegeeven.
Als hij teech op de vlucht, doen heb ick hem gekeert. 1517
Maer wat grieck isser doch die u acht off begeert? 1518
Wat Diomedes doet, dat doet hij met mij t' saemen. 1519
1520
Isset een cleene saeck dat hij mij acht bequame,
En kiest mij tot gesel wt so veel duijsent man,
Als enen die hem best in alles helpen can? 1522
Ten was mijn beurte niet, nochtans nam ick bij nachte 1523
Gevangen 's vijandts spie, die ick oock omme brachte, 1524
1525
Nae dien ick al den raedt van Troien hadt verstaen. 1525
Met mijn beleeffde' loff mocht ick te rugge gaen, 1526
Was lijckwel niet te vreên, maer als een vroomheijts pleeger, 1527
Vermoord' ick Rhesus met sijn selschap in sijn leeger. 1528
Dus quam ick hier, naedien ick had mijns willen wins, 1529
1530
Op sijnen wagen selff als een gesegent Prins. 1530
Weijgert mij t' waepen, gaet u gunst tot Aiax wenden. 1531
Ick hebbe met mijn swaert vernielt Sarpedons benden, 1532
| | | |
Iphetides en Ceranos ick vluchten dede, 1533
Alastor, Chromius en oock Alcander meede, 1534
1535
Noemen en Pritanus, Halinus van gelijcken, 1535
Dees moesten altemael voor mijnen aenval wijcken.
Dan Thoon, Charapos, en Ennomos en voort
Chersidamos heb ick met desen hant vermoort,
En meenich slecht soldaet; oock ben ick niet verleegen 1539
1540
Om u te toonen dat ick wonden heb gecreegen.
De plaetse daer se staen, ô burgers! haer verciert. 1541
Gelooft geen woorden, niet diemen licht schoon versiert. 1542
Siet de litteekens hier, dit is de borst, gesellen,
Die' ick voort gemeene nut so dickwils heb gaen stellen. 1544
1545
Maer Aiax heeft sijn bloet so meenich jaer gespaert,
En heeft sijn groote borst van wonden wel bewaert. 1546
Dan, dat hij heeft belet de griecse vloot te schennen, 1547
Is dat so grooten saeck? dat wil ick wel bekennen, 1548
Want te verduijstren t' goet en was noijt mijn bedrijff. 1549
1550
Maer dat hij d' eere sich alleen niet toe en schrijff. 1550
Patroclus, die gedect was met Achilles waepen, 1551
Heeft oock geweert den brant, tot ons bederff geschaepen. 1552
| | | |
Hij waent, dat hij alleen een hart had' in sijn borst,
Dat Hectors toorn fel stoutlijck verwachten dorst, 1554
1555
Heeft Coning en met mijn Achilles selff vergeeten, 1555
Aldaer hij in den Raet de negenst' is geseeten, 1556
En boven dander nergens om dan door het lot. 1557
Dan segt, ghij stercken helt, die mette Princen spot,
Welck was den wtgang doch vant vechten met u beijen 1559
1560
Dan dat ghij ongewont liet Hector van u scheijen? 1560
Och! wat ist mij een smert te dencken aen den dach,
Dat men der griecken muer, Achilles, vallen sach. 1562
De tranen noch de rou, noch vreese condt mij schaeden 1563
Int dode lichaem cout op deesen hals te laeden.
1565
Op deesen hals droeg ick Achilles, en met hem
De waepens, die ick wens datmen mij nu toestem. 1566
Ick hebbe crachten, die voor dat gewicht niet vreesen,
En een gemoedt, dat u van d' eer sal danckbaer weesen. 1568
De blaeuwe seegodin heeftse de waepens schoon 1569
1570
Seer constelijck doen smeên, eergierich voor haer soon, 1570
Op dat een slecht soldaet, daer wij noijt geest in sagen,
Des hemels gaven waert onwaerdich soude dragen? 1572
Het gene, datmen in den schilt gehouden siet, 1573
Verstaet hij, weet ick wel, int alderminste niet.
| | | |
1575
Besach hijt eens te recht, hij souder in verwerren: 1575
Het Aertrijck, en de Zee, de loop der gulden sterren.
Gij sout u schamen selffs, dat ghij begeeren gaet 1577
De waepens, die ghij doch int minste niet verstaet. 1578
Maer hij saijt dat ick laet ben in de crijch gekomen, 1579
1580
En daerentusschen denct niet, dat hij so den vromen 1580
Achilles oock beschelt. Ist veijnsen sont geweest? 1581
Wij veijnsden alle baij, wie van ons beijden meest? 1582
Dan, soot vertoeven voor een misdaet sou verstrecken, 1583
Men heeft mij nae den crijch sien vóór Achilles trecken. 1584
1585
Hem hiel sijn moeder thuijs, en mij mijn cuijsse vrou, 1585
Hem gafmen d' eerste tijt, en al de rest aen ouw. 1586
Ick zal mijn misdaet nu doch wel verdaden connen 1587
Gemeen met sulcken man, nochtans is hij gevonnen 1588
Door mijne cramerij, van als bij een geschraept, 1589
1590
Maer ick ben doort vernuft van Aiax niet betraept. 1590
Gaet sijn botte tong met mij te schelden toonen, 1591
Verwondert daer niet in, u gaet hij niet verschoonen: 1592
Die valschelijck van mij misdadich wert genoempt, 1593
Is het u luijden eer dat ghij die hebt verdoempt?
| | | |
1595
Maer Palamedes cont sijn onschult niet betogen, 1595
Ghij saecht de stucken selff, ô griecken, voor u ogen. 1596
Ghij saecht dat gout, dat lach begraven in sijn tent.
Maer seeker, dat verraet was claer genoech bekent. 1598
Dat Philoctetes op het eijlant is gebleeven,
1600
Verdaet u eijgen saeck, geen schult men mij can geeven. 1600
Ghij alleen liet het toe; ick heb het wel geraen, 1601
Op dat hij mocht de moijt van dese crijch ontgaen, 1602
En sachten door den rust sijn overwreede pijnen. 1603
Hij deed' alsoo en leeft, men sal dees raet bevijnen 1604
1605
Niet slechtelijck getrou, maer noch geluckich mee. 1605
Die maeckt sij oock getrou den geenen diese dee. 1606
Dewijl men Propheteert, datmen niet wt can roijen 1607
Dardanus ouden rijck, noch slechten t' slot van Troijen, 1608
Ten sij dat hij er sij, beveelt mij niet de saeck,
1610
Laet Aiax derwaerts gaen, op dat hij willich maeck 1610
Door sijn welspreeckentheijt, een man vol rasernijen
Van sieckt en gramschap, om met hem op wech te tijen. 1611-16121612
Off voer hem door vernuft loosselijck herwaarts aen. 1613
De vloet van Simois sal eer te rugge gaen 1614
| | | |
1615
En sonder bladen staen Jda, den berch daer boven,
En griecken aen de stat van Troien hulp beloven, 1616
Eer s' plompen Aiax geest den griecken compt te staet, 1617
En mijn trouhartichaijt tot uwaerts u verlaet, 1618
Daer in ick eewichlijck volharden sal stantvastich.
1620
Harde Philoctetes, al valt ghij nu so lastich
De Coning, t' volck, en mij, hoewel dat ghij vervloect
Gestadelijck mijn hooft, en niet en wenscht off soect 1622
Dan mijn verhoopte doot en van mijn bloet te suijgen,
Nochtans so sal ick sien, u hert gemoet te buijgen, 1624
1625
En doe al wat ick kan, dat ick u herwaerts stier. 1625
Ick sal, iont mij t' geluck, u pijlen brengen hier, 1626
Gelijck ick Helenus hier heb gebracht gebonden,
Der goden schick ondect, gelijck ick heb gevonden 1628
Middel om Pallas beelt te crijgen op ons sij. 1629
1630
En Aiax niettemin gelijct hem noch bij mij? 1630
Want sonder t' beelt men cont hem niet van Troien wreecken. 1631
Waer was doen Aiax? waer was sijn vermeetel spreecken? 1632
Waeromme swijcht hij doch? hier en Ulysses niet 1633
Het bloot geweer noch wreede waepens aen en siet, 1634
1635
Maer stoutelijck darff gaen doort midden van de wachte
Binnen, en niet alleen bij doncker naere nachte, 1636
Maer tot int hoge slot, en maecken luttel werck 1637
| | | |
Van de Godinne selffs te roven wt haer kerck, 1638
En gaen met sulcken rooff dwars door den vijant wagen,
1640
t' Welck had ick niet gedaen, vergeefs soud' Aiax dragen 1640
Sijn seeven dubbelt schilt van ossen huijden groff. 1641
Dien nacht, dien nacht, bracht icker d' overwinning off! 1642
Doen wan ick Troia, als ick Troien maeckte winlijck. 1643
Aiax, siet niet op Diomedes dus onminlijck 1644
1645
Vast met u weesen stuers en spreecken binnen 'smonts. 1645
Hij heeft sijn deel aen d' eer, wij maeckent onder ons. 1646
Als ghij (u hoochste roem) de schepen ginckt beschermen,
Al den gemeenen hoop sachmen rontom u swermen, 1648
Verselschapt van het volck, en waerdij niet alleen, 1649
1650
U hulp het ganse heijr, en mij niet meer dan een,
Welcke, ten waer hij wist en hielde dat een vechter 1651
Min dan een wijs man is en ongelijck veel slechter, 1652
Hij soud' oock selven nae de waepens taelen gaen. 1653
Den anderen Aiax soud' daer vrijlijck oock nae staen, 1654
1655
Die bet gematicht is. Eurypylus den cloecken 1655
En oock Andromons soon soude dees eere soecken,
Idomeneus en voorts Meriones te loon 1657
| | | |
Soud' dees begeeren, en Plisthenes iongste soon. 1658
Dees' machmen immers wel in crachten u gelijcken! 1659
1660
Nochtans sij willen mij int raden gaeren wijcken. 1660
Tot vechten isse goet, ick kent, u rechter hant, 1661
Doch moet gematicht sijn van ons u rou verstant.
Cracht hebdij sonder geest, ick sorg voort t' geen mach gebueren,
Ghij eijscht te vechten, mij de veltheer leijt te vueren 1664
1665
Tijt en gelegenthaijt, en nae mijn raeden doet.
Ghij sijt van lichaem sterck, en ick bent van gemoet. 1666
So veel een stuerman wijs de roeijers gaet te booven,
So veel men moet een hooft boven sijn crijsluij looven, 1668
So veel moet, Aiax, ick sijn boven u geacht.
1670
En heb ick goet verstant, k' en heb geen minder cracht.
Danckbaer van mijn verdienst wilt, Princen, u verclaren 1671
Voor sorge die ick droech de tijt van negen jaren.
Jont uwen waecker nu de prijs van dit gevecht. 1673
Ons arbeijt is opt eijnt, ick heb het al geslecht, 1674
1675
Watter was in den wech, Troien heb ick bedorven, 1675
Door dien ick middel heb tot diens bederff verworven.
Nu bid' ick u altsaem door ons gemeene hoop 1677
En goden, daer ick snachts den vijant mee ontsloop, 1678
Doort vallen van de stat, wiens ondergang wij swoeren, 1679
1680
En door het geen, dat noch is wijslijck wt te voeren - 1680
| | | |
Isser noch ijet waer in moijt en perijckel steect, 1681
Soo daer tot Troias val noch eenich ding gebreect -, 1682
Daer door bid' ick u, dat ghij mijnder wilt gedencken, 1683
Off wilt ghij mij niet, wilt Pallas de waepens schencken.
1685
So veel als d'eedel ziel t' lichaem te boven gaet,
So veele boven cracht t' vernuft te loven staet. 1686
Daerom dees Princen u dees hooch geachte prijsen,
Ulysses, tot een loff en tot een loon toewijsen.
Gaen in de heeren met Ulysses.
| |
5e. Handelinge. 2e. Wtcoomen
Nu, dit is seecker t' mijn, off eijscht Ulysses t' mee? 1689
1690
Tegens mijn selven sal ickt bruijcken hier ter stee. 1690
Dat dicwijls nat geweest vant bloet is der Troianen,
Sal in sijns meesters borst de wech na t' herte banen 1692
En druijpen van sijn bloet, op dat koem aen den dach, 1693
Dat niemant Aiax dan Aiax verwinnen mach. 1694
| | | |
| |
5e. Handelinge. 3e. Wtcoomen
2 Soldaten.
1695
Beweechlijck ongeluck! laijt Aiax hier verslagen? 1695
Wat droeve tijding sal ick nu de griecken dragen? 1696
Op mijne schouders wil ickt doode lichaem laen, 1697
En daer mee bij sijn bloet en naeste vrienden gaen. 1698
Die sij int leeven van sijn eer hebben versteecken, 1699
1700
Sullen de griecken nae sijn doot noch wel om smeecken.
| |
5e. Handelinge. 4e. Wtcoomen
Chooren. A.B.
Wie oijt ter werrelt voort gebrocht 1701
Heeft in sijn leeven rust gesocht?
Noch hier en leeft geen sterfflijck mens, 1703
Off hij tracht nae een seecker wens, 1704
| | | |
1705
En waent, dat diens volkoming soet 1705
Soud' schencken rust aen sijn gemoet.
Sulck vintmen, die voor seecker hout, 1707
Dat hij besit het sorchlijck gout,
Het welck men wt de Mijnen graeft,
1710
Waerom Peru den Spangiaert slaeft, 1710
Op dat 't hem gans bevrijen sou 1711
Van ongerusthaijts wreede rou. 1712
De Spangiaert met godloos gewelt
Peru, met sorch sich selven quelt.
Vant gout en van de sorch te saem
In vrees van so veel wreethaijt leeft,
Als hij omt gout bedreven heeft.
Maer de geltgier en merct dit niet, 1719
1720
Die ander achterdencken vliet 1720
En bant vant hert de rust gewis, 1721
Die soeckend' daerse niet en is,
Vergeet de goden altegaer,
En knielt voor anders geen outaer 1724
1725
Dan voort Geval, berooft van reên, 1725
En brengt ten offer al het geen
Dat hij den andren eerst ontrect, 1727
Ter plaetsen daert geen duecht en strect.
| | | |
In dees Godin woont reeden niet; 1729
1730
Noch siet wie haer eere aenbiet; 1730
Stroijt sotte gaven in de wint,
Niet wetend' selve wiese vint;
Gaet siet dan off beschaijdenhaijt 1733
In een sinloose vrouwe leijt. 1734
1735
Dan, soot Geval, niet door sijn beên, 1735
Maer door haer sotte macht alleen,
Hem leijt ter trap eerst voorgestelt, 1737
En hoopt sijn kisten op met gelt,
De welck wanneer vol souden sijn,
1740
Hij waende, dat sijn onrusts pijn
Soud' vlien wt het begeerich hert,
Bedrogen, voelt een niewe smert. 1742
Verlaet hij schoon het snoot gewin, 1743
Hij beelt sich selff wat anders in,
1745
En gh' lijck als van te vooren acht, 1745
Vercreech hij t' geen, daer hij nae tracht, 1746
Dat voor gewis t ghewenschste goet 1747
Te vreên sou' stellen sijn gemoet.
Wert staech als eerst bedroogen groff. 1749
1750
Een ander bout den min een hoff 1750
In d' ogen van een schoone vrou,
En maect een wellust van sijn rou, 1752
| | | |
Roept d' altelichte Venus aen,
En waent, geen goethaijt cond' bestaen,
1755
Ten waer door d' eijgenschap van haer, 1755
In welck als wechgenomen waer 1756
Den gans onnoemelijcken strael,
Die haer eer doet achten altemael,
En ons inbeelt door sijnen cracht 1759
1760
Haer groothaijt, waerom datmens' acht, 1760
Versmaen wij souden haer geboôn,
En achten ons ons eijgen goôn;
So meest dan t' geen, dat godhaijt sticht, 1763
In de Godin van Cypers licht; 1764
1765
Te recht wert sij oock meest geviert 1765
In t' geen sij meest op aerden ciert. 1766
De Min gelijck t' geval is blint, 1767
So datmen niet met voorsicht wint. 1768
Dan, so de Minnaer onverdacht 1769
1770
Vercrijcht sijn wellust onverwacht, 1770
Terstond hij lichtlijck die beweent 1771
Als cleender die hij hadt gemeent. 1772
Den aert bekennend' van de Min, 1773
Crijcht hij ijet anders in sijn sin. 1774
| | | |
1775
De grootste luijden opter Aerd'
Haer siel noijt hebben reijn bewaert 1776
Niet dunct haer voor het heerschen gaet, 1778
En achten t' alderhoochste goet, 1779
1780
Dat haer een hope kindren groet, 1780
En het crijsvollick dicht omringt,
Daer sorghe licht voor henen dringt,
Die meest in Saelen hooch onthout, 1783
Met Jasp en Marber opgebout; 1784
1785
Dat meenich eelman voor haer rij, 1785
Met knechts gecleet in turcxse sij,
Die stijff vant gout en perlen craect,
Dat nijt en smaet sijn meester maect; 1788
En datmen voor haer eere beeft
1790
Aldaer de Son sijn opgang heeft, 1790
En met een schrick haer naem verhaelt 1791
Ter plaetse daer de Sonne daelt; 1792
Ons Aerden creijts in stucken berst 1793
Van haeren roem, te nau geperst, 1794
1795
Om t' volck met angste te belaen,
Die tegens onse voeten gaen;
Dat nae haer doot en laetste wr 1797
Haer name leeff en eewich duir, 1798
| | | |
En sonder enich haer genot 1799
1800
Verwondert wert vant vollick sot. 1800
Loopt hier om over berch en zee, 1801
Voert dondrich schut en blixem mee, 1802
Coopt t' ijdel vollixs lichte gunst, 1803
Soect met bedriegerij en cunst
1805
't Verdrucken van u meed'gesel, 1805
Tot dat u weer een ander vel. 1806
Betrout op de Jonst als de wijnt,
Die u u Prins te draegen schijnt, 1808
Speelt met Venijn en soect sijn staet, 1809
1810
Op dat een ander u verraedt,
Off ghij een eynd' neempt schandelijck
Maer off u wel geluckte schoon, 1813
En veijlich ghij besadt de croon,
1815
De gantsche werrelt volcht daer aen, 1815
Die soud' noch te begeeren staen.
Den iongen grieck maeckten geclach, 1817
Wanneer hijt al gedwongen sach, 1818
Omdat hij niet genaecken mocht
1820
De werrelden, die, naer hem docht,
In groot getal noch waeren vrij,
En plagen die met slavernij.
| | | |
Begeert van t' geen, dat nergens was,
Volchden begeerts volcoming ras. 1824
1825
Waer soud' hij soecken ruste soet
Socht hijse niet in sijn gemoedt?
De Mensch kan meer begeeren dan
Hij immermeer verwerven kan. 1828
‘Die staech op sijn begeerten acht, 1829
1830
‘Van diens volcoming rust verwacht, 1830
‘Vercrijcht de ruste nummermeer,
‘Begeerte blijft altijt sijn heer.
Des ghij, ô Prins die hier op let, 1833
t' Onnodich wt u sinnen set, 1834
1835
De Rust leijt in u selven, siet, 1835
Sterfft u begeert, so derffdij niet. 1836
Finis.
Verandren Candt.
|
1245Bij Ovidius treedt hier Agamemnon op. Princen: vorsten; knapen: schild-knapen
1246staet nae: streeft naar; waepen: wapenrusting
1247Dies: waarom; telt: houdt
1248onverwonnen: onoverwinnelijke
1250beschaijt: argumenten
1251met recht: rechtvaardig
1252mette reeden: met spreken; best: het best; verdaden: verdedigen
1253te vertrecken: uiteen te zetten
1255Aen strant: aan het strand; Jupijn: Jupiter; pleijten: verwijst naar ‘mette reeden’ in vs. 1252. Bovendien herinnert Aiax aan zijn optreden bij het verdedigen van de vloot.
1261perck: strijdperk; vliet: vlucht
1263crijgen: oorlog voeren
1264clapper: gebabbel; gelt: is waard
1265vertaelen: mede te delen
1266de sijn: de zijne; altsaem: gezamenlijk
1267tuijgen: getuigen; gewracht: verricht
1269daer: waar; nae stae: naar streef; beken: erken
1270Aiax is van mening, dat Ulysses reeds onderscheiden wordt door als mededinger te mogen optreden. Een overwinning op Ulysses is daarom niet glansrijk. deesen: hem
1271Tis: het is (nl. het loon)
1273schoon: al; t' crackeel: de twist: alreede: reeds
1275Dan: maar; soo: als; deucht: dapperheid (nl. de daden uit vs. 1265); was: mocht zijn
1276edelhaijt: adellijke stand
1279den hel: de onderwereld
1280Hooft stelt hier de zaak mooier voor dan in het oorspronkelijke verhaal het geval is. Daar is Ulysses een onechte zoon van Sisyphus, koning van Korinthe, en Anticlea.
1281diens: nl. Aeacus; k' en hael niet van verde: de adellijke afkomst kan met argumenten die direct voor de hand liggen worden aangetoond.
1282Dees Aiax: nl. de ik-figuur
1283Dan: maar; dit: nl. mijn afstamming
1284gemeen: gemeenschappelijk; huis: geslacht
1285mijn broeders wapen: de wapenrusting van mijn neef. Aeacus was de grootvader van Achilles en Aiax.
1287schelmerij: Sisyphus had Zeus verraden, toen deze Aigina, de dochter van de riviergod Asopos, had ontvoerd. Als straf moest Sisyphus een enorm brok marmer een heuveltop op wentelen. Was het hem bijna gelukt de opdracht uit te voeren, dan ontglipte hem steeds weer het marmer, zodat hij weer van voren af aan moest beginnen. Het lukte hem nooit!
1289qualijck locken: slecht lukken
1290van d' eerst: als eerste
1292daer: waar; sot en rasend': krankzinnig; geveijst: voorgedaan
1293door: vanwege; van: om
1294blootheijt: lafheid (nl. toen Ulysses zich krankzinnig hield); quam ontdecken: aan het licht bracht
1295doe: toen; blootste: lafste; schu: bang
1299De boog en de pijlen van Hercules waren in het bezit van Philoctetes. Zonder dit wapentuig was - aldus een voorspelling - de val van Troje onmogelijk. Philoctetes werd op weg naar Troje op advies van Ulysses op het eiland Lemnos achtergelaten: Philoctetes was namelijk ernstig ziek geworden door de beet van een slang.
1301Die: gij die; naer: akelige; u: uw
1302beweecht: medelijdend stemt
1303waerdich is: verdient
1305verdwijnt: teert weg; metter wijlen: mettertijd, op den duur
1306ons leijtsluij: onze leiders; bruijct: gebruikt; Alcides: patronymicum van Hercules
1308ten verniel: voor de vernieling
1310selscap: gezelschap; begeeven: verlaten
1314Tijdens het beleg voor Troje zorgden Ulysses en Diomedes ervoor, dat Palamedes (een Grieks bevelhebber, met wie zij in onmin leefden) op beschuldiging van hoogverraad ten onrechte ter dood veroordeeld werd.
1315Als: toen; stout: flink
1316overtuijchden hem: overtuigende bewijzen tegen hem inbracht
1317becorelijcke: verlokkende
1321zie ook de vss. 1300 en 1311-1312; crenct: verzwakt
1325verdaden: verdedigen; vlieden: vluchten; sijn best ras: zo snel mogelijk
1326Als: toen; door dien: omdat
1328dick: vaak; ‘goe meed'gesel’ is ironisch bedoeld.
1331selffs: zelf; creech van doen: nodig had
1334Bij ‘men’ wordt de bijzin weer opgevat; leeven: handelen
1336Verseeckerd': beveiligde; lijff: leven
1339Dus: aldus; berchden ick: bracht ik in veiligheid
1340De genitief ‘eeren’ hangt af van ‘luttel’.
1343Geeft daer de vijant weer: laat daar de vijand weer zijn
1345hem: zich; leijd': voerde; de goden: nl. Apollo, op bevel van Jupiter
1346Verbluft: beangstigde; stouten: dappere; bloden: lafaard (nl. Ulysses)
1347Als: toen; braveerde: trots werd; vervolch: lukken
1348van vers: van verre (nl. met een steenworp)
1349een: iemand; steecken: een steekspel bedrijven = vechten
1353wtgang: afloop; crijch: strijd
1354heijr: leger; verstooren: vernietigen
1355vier: vuur; bereijt: gereed
1357aengegreepen: met kracht aangepakt
1358doch: toch; voor meer als: in plaats van meer dan
1364daer bij: bovendien
In Troje bewaarde men het beeld van Pallas Athene (het Palladium). Zolang deze situatie bestond zou Troje niet vallen. Ulysses en Diomedes vernamen dit, nadat zij op een nacht de Thracische koning Rhesus om het leven hadden gebracht. Op hun tocht vingen ze de spion Dolon, die de profetie betreffende het Pallasbeeld van Helenus aan de Grieken prijs moest geven en vervolgens gedood werd.
1367Jont: gunt; slecht: gering
1370staech: voortdurend; gelijck de vromen: als de dapperen
1371crenckt: verzwakt; gewiste: zekerste
1372Aiax beschrijft nu de wapens van Achilles. beclappen: verraden
1374spiets: lichte speer; voeren: dragen
1375gemaelt: geschilderd;
1377staet... nae: streeft naar
1378door haer qualijck te beraeden: door een verkeerde beslissing te nemen
1380rascher: sneller; nae: naar; vlien: zich spoeden
1383gans: ongeschonden; niet met al: in het geheel niet; geleen: geleden
1386smijt: gebiedende wijs, tot de vorsten uit vs. 1359; int mits: in het midden; slachoorden: slagorde
1387heet: beveel; dieser: die ze er
1388laedt: laat; tot een loon: tot beloning; tot een loff: tot lof
1389Versta: was aan mijn wens en de uwe, o Grieken, gevolg gegeven
1393Dan: maar; dewijl: terwijl; ons beijd': Ulysses wijst hier op Aiax en zichzelf en niet, zoals D'Angremond meent, op alle andere Griekse bevelhebbers. De twist bestaat immers alleen tussen Aiax en Ulysses.
1394ontsichtbaar: ontzag inboezemende; onverwonnen: onoverwonnen; dat oorlochs hooft: deze oorlogsleider
1395doch: toch; steede: plaats
1396Versta: dan hij, die Achilles ertoe gebracht heeft de Grieken te volgen
1399nijt: kwaadaardigheid; reedens: argumenten; ontluijcken: ontvouwen
1402ander luyder daet: de daad van anderen; nau: nauwelijks; eygen: eigendom
1405een lit: één graad (van bloedverwantschap); ‘doet’ vervangt ‘is’.
1407-1408onder deesen: onder de hier genoemden. Dit geldt niet voor de voorouders van Aiax: Telamon (Aiax' vader) doodde zijn broer. Daarom moest hij in ballingschap gaan.
1408verweesen: veroordeeld
1410Mercurius is de vader van Autolycus, wiens dochter Anticlea de moeder was van Ulysses.
1411nae... sporen: naar... streven
1414sijne broeders sondt: de zonde van broedermoord
1415Telamon: vader van Aiax; Peleus: vader van Achilles
1417naest int bloet: naaste bloedverwant; wert: wordt
1419Versta: als men de wapenrusting niet wil geven aan de beste, dan zijn er nog Peleus en Pyrrhus.
1420verschoven: achteruitgezet
1421in eenen graet als Aiax: in dezelfde graad van bloedverwantschap als Aiax. Teucer was de stiefbroer van Aiax.
1422‘Teucer’ is antecedent van ‘die’.
1424wtgerecht: tot stand gebracht; belijden: vermelden
1425salt: zal het; doch opt corst: maar zo kort mogelijk
1428Dat hijt besterven sou: dat hij zou sterven
1429onbekent: onkenbaar; vlien: ontwijken
1432Deze opmerking slaat op het overhalen van Achilles door Ulysses om mee te gaan met de Grieken.
1433marsse: mand, korf; vrouwe cramerij: kramerswaar voor vrouwen
1439Ghodinnen soon: zoon van een godin; wacht: verwacht; bederven: ondergang
1440twijfelt: aarzelt; de name: de naam van verwoester van Troje
1441Mijn handt leijd ick hem op: handoplegging om kracht over te brengen voor de vervulling van een zware taak; sant: zond; derwaerts: nl. naar Troje
1443 vvOmdat Achilles na krachtige aandrang van Ulysses pas bereid was mee te gaan naar Troje, meent Ulysses, dat alle daden van Achilles de redetwist om de wapenrusting in zijn voordeel moeten beïnvloeden.
1444Tenedon i.p.v. Tenedos, als gevolg van de invloed van de Latijnse tekst.
1445Apollos steden stout: de dappere, aan Apollo gewijde steden
1448D'Angremond meent, dat ‘naem’ een vertaling is van het Latijnse ‘nomen’ en stelt daarom terecht voor de betekenis ‘de man’.
1449Versta: Omdat ik Achilles met het wapen wist toe te rusten als eerste, eis ik deze wapens.
1453Den ruijmen haven: nl. van Aulis
1456Atreus neeff: Agamemnon; sijn dochter: Iphigeneia
1457latens offren: haar laten opofferen
1460wilt: wil het; off... schoon: hoewel; tegen saijt: tegenspreekt; gans griecken: geheel Griekenland
1462het gemeen: het algemeen belang; beweecht: bewogen
1463dreeff: behandelde; sware: moeilijke
1464slechter: van minder belang
1468Ulysses moest Klytaemnestra wijs maken, dat Iphigeneia vertrekken moest als toekomstige bruid van Achilles. verlooren: nutteloos
1469sant: zond; bestaen: aangepakt, ondernomen
1470Versta: maar als in mijn plaats Aïax
1471wel: goed; lagen en wachten: lagen te wachten
1472Versta: De vorst zou zijn eigen belang stellen boven het algemeen belang
1473wtrechten: uitvoeren, tot stand brengen
1474van: door; het gemeene lant: het gehele land
1476heraijschde: eiste terug
1477Versta: Antenor - hij sprak als een koning - was het met mij eens
1479haer: hun; nau; nauwelijks; van onsen moort: van een moord op ons
1481van ons gemeene noot: van onze gezamenlijke nood
1482wtgerecht: tot stand gebracht; verhalen mach: vertellen kan
1484Versta: want sedert de slag, geleverd toen wij landden (nl. op de Trojaanse kust).
1486middel om slaen: gelegenheid om te vechten
1488gesmeert: in het vet gezet: casse: kist
1490bruijcken: gebruiken; mocht: kon
1491dan: maar; drijve: doe
1492laech: lagen, listen; stijve: versterk
1493verdrach: het verdragen; gasten: soldaten
1494hoe sij moeten sijn te voet: hoe zij zich moeten bewegen.
Het voorstel van D'Angremond ‘gevoet’ te veronderstellen in overeenstemming met de eerste druk lijkt mij ongewenst. Wat in het handschrift staat is geen onzin.
1496warde: wordt; voor: als
1497Jupiter liet Agamemnon dromen, dat het beleg voor Troje opgeheven moest worden. De koning stelde dit dan ook voor.
1500sich vertooch: zich vertone; set hem tegen: zich tegen stelle
1502ijderman: iedereen; nae: naar; vliet: vlucht
1503niet: niets; stadich: voortdurend; cont: kon
1504aent: op het; geweecken: gevlucht
1506wat ding: welke zaak; vlien: vluchten
1508doch: toch; nae: naar
1511dorst: durfde; vermelden: zeggen
1512Thersijtes: Griek, bekend om zijn lelijkheid
1513van: door; voort: dadelijk
1518wat: welke; begeert: nl. als vriend
1519zie ook vss. 1366 v.v.
1523beurte: door het lot aangewezen beurt. Aiax beweert het tegenovergestelde in vs. 1351.
1524's vijandts spie: nl. Dolon (zie vs. 1364).
1525nae dien: nadat; al den raedt: heel het plan, overleg; verstaen: vernomen
1526beleeffde: op goede gronden geeft D'Angremond hier ‘belooffde’, omdat het Latijn ‘promissa laude’ heeft; lijckwel: evenwel
1527als een vroomheijts pleger: als een die dapper is
1528Rhesus; zie vs. 1362; leeger: legerplaats
1529mijns willen wins: de vervulling van mijn wens
1530gesegent: zegevierend
1531t' waepen: de wapenrusting
1532Sarpedon: Lycisch vorst, bondgenoot van de Trojanen. Hij bevond zich in de strijd tegen de Grieken als eerste op de wallen van het Griekse kamp. Patroclus doodde hem. Hierna ontstond strijd om het lichaam van Sarpedon, maar op bevel van Zeus brachten Hypnos en Thanatos (Slaap en Dood) dat naar Lycië.
1533Iphetides en Ceranos: Het gaat hier om één persoon, zoals D'Angremond terecht opmerkt, nl. de zoon van Iphitus. De Latijnse versie luidt aldus: Coeranon Iphetiden
1534Alastor: verpersoonlijking van de vloek die op het geslacht der Atriden rustte.
Over de personen, die in deze en de volgende regels genoemd worden, zijn geen nadere bijzonderheden bekend.
1535De editie van Leendertz-Stoett drukt ‘Hali(n)us’ af. D'Angremond beschouwt de versie van de eerste druk ‘Halinis’ als volkomen bedorven en sluit zich aan bij het Latijnse ‘Halius’. In het handschrift staat ‘Halinus’.
1539slecht: eenvoudig; oock ben ick niet verleegen: ook kan ik gemakkelijk
1541haer verciert: luistert zich zelf op
1542licht: gemakkelijk; schoon versiert: mooi verzint
1544voort: voor het; gemeene: gemeenschappelijke
1546van... bewaert: beschermt tegen; wel: goed
1547Dan: vervolgens; schennen: verwoesten
1549verduijstren: verbergen; t' goet: het goede
1550Versta: Maar laat hij de eer niet voor zichzelf alleen opeisen
1551Versta: Toen Achilles zich boos uit de strijd terugtrok, mocht Patroclus zijn wapenrusting dragen
1552ons bederff: onze ondergang
1555Coning: moet zonder lidwoord als eigennaam worden opgevat, dus: Agamemnon (deze had zich ook aangemeld voor een tweegevecht; zie ook vs. 1351); met mijn: met mij
1556de negenst': door het lot op de negende plaats gekomen; Raet: plan
1557boven dander: vóór de anderen (die zich voor het duel met Hector beschikbaar hadden gesteld).
1569De blaeuwe seegodin: Thetis, Achilles' moeder; - se: herhaalt ‘De blaeuwe seegodin’.
1572des hemels gaven waert: het kostbare hemelse geschenk
1573gehouden: gedreven, uitgebeeld
1575te recht: nauwkeurig; hij souder in verwerren: hij zou er van in de war raken
1577Versta: Gij moest uzelf schamen, dat...
1579saijt: zegt; crijch: oorlog
1580denct: bedenkt; daerentusschen: intussen; vromen: dappere
1581beschelt: beschuldigt; sont: zonde
1582alle baij: beiden (nl. Aiax en Ulysses); meest: het meest
1583soot: als het; vertoeven: wachten; misdaet: onjuiste handeling; verstrecken voor: gelden als
1586hem: haar (meervoud); ouw: u
1587doch: toch; verdaden: verdedigen
1588‘Gemeen’ moet verbonden worden met ‘misdaet’ in vs. 1587. Gemeen: gemeenschappelijk; gevonnen: gevonden
1589cramerij: koopwaar; als: alles
1591gaet... toonen: toont
1592Verwondert daer niet in: weest daarover niet verbaasd
1593Die = Palamedes. Reactie op de beschuldiging in vs. 1311 v.v. De constructie is proleptisch. Vs. 1593 wordt door ‘die’ in regel 1594 herhaald.
1598claer: duidelijk; bekent: geopenbaard
1600Verdaet u eijgen saeck: verdedigt uw eigen zaak (o Griekse vorsten)
1601wel: goed; geraen: aangeraden
1602mocht: zou kunnen; moijt: uitputting, inspanning
1605slechtelijck: slechts; getrou: betrouwbaar; mee: ook
1607Dewijl men: als men nu
Volgens de waarzeggers Calchas en Helenus was de aanwezigheid van Philoctetes noodzakelijk om Troje te kunnen overmeesteren.
1608Dardanus ouden rijck: Troje; slechten: slopen
1611-1612vol rasernijen / Van sieckt en gramschap: zie de toelichting bij vs. 1299.
1613loosselijck: op listige wijze; voer herwaerts aen: breng naar hier
1614Het begrip ‘nooit’ omschreven door een onmogelijkheid in de natuur noemt men ‘adynaton’. Klassieke stijlfiguur, die in de petrarcistische literatuur weer in zwang raakt.
1616griecken: Griekenland
1618tot uwaerts: jegens u
1622gestadelijck: voortdurend
1624u hert gemoet: uw hard gemoed
1626iont mij t' geluck: indien de fortuin het mij gunt
1628der goden schick: het plan van de goden (dat eertijds door Helenus bekend is geworden; zie vs. 1362).
1629Middel: het middel; op ons sij: aan onze kant
1630gelijct hem: vergelijkt zich
1637Maer; maar ook, zelfs
1640t' Welck had ick niet gedaen: als ik dat niet gedaan had
1641seven dubbelt': van zeven runderhuiden vervaardigd
1642bracht... of: bracht tot stand
1643Doen: toen; wan: veroverde; als: toen; winlijck: overwinnelijk
1644siet... op: kijk naar; onminlijck: vijandig
1645vast: voortdurend; weesen stuers: nors, knorrig gezicht
1646wij maeckent onder ons: wij verdelen de roem onderling
1648den gemeenen hoop: het krijgsvolk
1649verselschapt van: vergezeld door
1651ten waer hij wist: als hij niet geweten had; hielde: als waar aannam
1652Min: minder; ongelijck: onvergelijkelijk
1653D'Angremond geeft de volgende juiste aantekening: ‘Mij’ hervat het subject ‘Welcke’ in vs. 1651, dat ver van het verbum finitum ‘soud’ is afgeraakt. Dit ‘soud'’ grijpt terug naar wat in vs. 1651-2 is genoemd; in vs. 1654 na ‘soud'’ te denken: indien hij dat niet besefte; nae... taelen: recht doen gelden op
1654den andren Aiax: zoon van Oïleus; vrijlijck: ongehinderd; nae staen: naar streven
1658Plisthenes iongste soon: Menelaus
1659mach: kan
u gelijcken: met u vergelijken, gelijk stellen
1660int raden: betreffende het geven van raad; mij wijcken: voor mij wijken
1664leijt te vueren: stelt voor; nae: naar
1674al: helemaal; geslecht: beslecht
1677door ons gemeene hoop: om wille van onze gemeenschappelijke hoop = de hoop, die wij allen koesteren; bid': verzoek
1678goden: nl. het Pallasbeeld; zie vs. 1364.
1681moijt: last; perijckel: gevaar; steect: zich bevindt
1686t' vernuft: het verstand
1690ickt: ik het; bruijcken: gebruiken; ter stee: ter plaatse
1692t' herte: naar het hart
1694verwinnen: overwinnen
1695beweechlijck: roerend; laijt: ligt
1698bij: naar; bloet: familie
1701D'Angremond heeft hier het handschrift niet meer kunnen raadplegen, vermoed ik, omdat hij zich moet verlaten op de tekst van de oudste druk, die de regels 1701-1712 zonder interlinie geeft. Terecht veronderstelt D'Angremond, dat Hooft een rei met afwisselende koren bedoeld heeft. De hier gegeven versie van het handschrift wijst voldoende duidelijk uit, dat koor B begint met regel 1707.
voort gebrocht: voortgebracht
1704tracht nae: streeft naar
1705volkoming: vervulling
1707Versta: Sommige mensen voelen zich zeker (zie vs. 1704), als zij in het bezit zijn van in mijnen opgedolven goud.
1710Versta: Waarom Peru voor de Spanjaarden slavendiensten verricht. Merkwaardige opmerking in een stuk, waarvoor geput is uit klassieke bron. D'Angremond verklaart dit uit het feit, dat het koor buiten de handeling staat.
1711‘hem’ slaat terug op ‘hij’ in vs. 1708.
1712ongerusthaijts: rusteloosheids; rou: droefheid
1719geltgier: hebzuchtige
1720ander achterdencken: ander overdenken (nl. dan goud); vliet: ontvlucht
1721de rust gewis: de zekere rust
1725Geval: de Fortuin; reên: verstand (dat de hebzuchtige uit vs. 1719 niet heeft).
1727den andren: nl. de andere goden (zie vs. 1723); ontrect: ontneemt
1729dees Godin: de Fortuin; reeden: redelijkheid, verstand
1730Merkwaardige samentrekking: (dees Godin) siet
1733beschaijdenhaijt: verstand
1734leijt: ligt = zich bevindt
1735Dan: maar; soot: als het; beên: gebeden
1737eerst voorgestelt: nl. als zijn ideaal
1742Versta: in zijn hoop bedrogen voelt hij een nieuwe smart
1745Versta: acht hij etc.
1746daer: waar; nae tracht: naar streeft
1747voor gewis: voorzeker
1749wert wordt; staech: voortdurend
1756Versta: en als in haar zou worden weggenomen
1759cracht: nl. de gloed van de ‘strael’ uit vs. 1757.
1760waerom datmens' acht: om welke reden men haar acht
1763So meest dan t' geen: het voornaamste; sticht: veroorzaakt
1764Versta: ligt in Venus
1765wert: wordt; meest: het meest
1768niet: niets; voorsicht: behoedzaamheid
1769Dan: maar; onverdacht: argeloze
1770‘onverwacht’ is bijvoegelijke bepaling bij ‘wellust’.
1771lichtlijck: gemakkelijk
1772Versta: als kleiner dan welke hij had bedoeld.
1773Den aert bekennend': terwijl hij de aard leert kennen
1778Niet: niets; haer: hun
1780een hope kindren: een massa onmondig volk
1783onthoudt: zich ophoudt
1784Jasp: Jaspis; Marber: Marmer
1785rij: in touw is, beschikbaar is
1788Versta: zodat nijd en smaad de edelman beheersen
1793(dat) ons Aerden creijts: dat onze aarde
1794Versta: de aarde, overvol van hun roem
1798Haer: hun; leeff en eewich duir: eeuwig moge leven en duurzaam zijn
1799Versta: zonder er zelf ook maar van te mogen genieten
1800Versta: bewonderd wordt door het domme volk
1802Voert: voer maar; dondrich schut en blixem: geschut van donder en bliksem
1803t' ijdel vollixs lichte gunst: de lichtvaardige gunst van het leeghoofdige volk
1805Verdrucken: onderdrukken; meed'gesel: metgezel
1806Versta: totdat een ander u weer ten val zal brengen
1808Versta: die (nl. de gunst) uw vorst u schijnt toe te dragen
1809sijn: nl. van de vorst
1811-1812Versta: of opdat gij tot een schandelijk einde komt zonder aan de macht te zijn geraakt
1813Versta: maar als het u al lukte
1815volcht... aen: volgt daarop
1817Den iongen grieck: nl. Alexander de Grote
1818Wanneer: toen; hijt: hij het; gedwongen: onderworpen
1824begeerts volcoming: de vervulling van de begeerte
1829op... acht: zich bekommert om
1830Van diens volcoming: van de vervulling daarvan
1834t' Onnodich: het niet noodzakelijke
1836so derffdij niet: dan mis je niets
|
|