P.C. Hooft, Sonnetten. Reden vande waerdicheit der poesie (ed. P. Tuynman)

bron: P.C. Hooft, Sonnetten. Reden vande waerdicheit der poesie (ed. P. Tuynman). Athenaeum - Polak & Van Gennep, Amsterdam 1971.

DBNL vignet

[p. 98]

Als Ariadne sat en deed' haer droeve clachten	6
Beroemde Vischerin, die de verborgen hockels	20
Cond jck v 't binnenst van mijn hart, Charife, toogen	12
D'aelouwde dichters kloeck in wijsheit nae te spooren	38
De stralen mijns gesichts die 'r mengden inde stralen	3
Doen 't eerste mael verscheen, in mijner ooghen zin	47
Doorluchtigh paer, wiens lof jck in den boesem queek	48
En was den Leeuw sijn hart niet groter als sijn nest	21
Genen poëet te recht ijets vrolijx, oft bedaerts	2
Geswinde Grijsart die op wackre wiecken staech	26
Ghentiel goddin alleen besitster van mijn hert	4
Ghij minnaers, dien, door brandt, het waetrend' ooghe ziet	41
Het hoge wonder nieu dat binnen swerelts palen	1
Het menschelijk geslacht, 't welk lichtlijk zich vermeet	42
Hoe dat de Roomsche maght verspuwt der wetten tóóm	32
Jck morden op de Min en op sijn heerschen smaelde	19
Jn d' ouwde' eenvouwde tijdt voor duisend jaer verleden	23
Jndien mijn leven sich soo lange can verweren	11
Leitsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeucht	8
Madrilsche Geryon, die met getal van handen	53
Men voede' Achilles op, met mergh wtleeuweschoncken	34
Met smalle kiele spóuwt mijn Vrouw de vochte wegen	15
Minerv' en Iuno korts gedenkend' ouwden spijt	45
Mijn lief, mijn lief, mijn lief; soo sprack mijn lief mij toe	25
Mijn Sorch, wanneer jck peins dat v soo seer behaeghe	29
Mijn Vrouw, de Min, en Jck, hebben een harde strijt	9

[p. 99]

Mijns Aventuirs voorspoock, fatael rappier	7
Niet bij; maer boven selfs Achilles groove schoncken	35
Nijdige tijt waerom ist dat ghij v versnelt	10
O geestighe Natujr vol jujster zinlijkheit	49
O Jongen, versse vrucht, die wt het slaeprigh leven	33
Octaviaen, als hy verhit door susters spijt	52
Om in te voeren in mijn hart sijn straffe wetten	14
Ontzachelijke Min, de zuchten mijn' gezanten	51
Pooght ghij, met vliet van rouw, gods toornevliet te stóppen	40
Schoon oogen die vermeucht te nemen en te geven	13
Selfwasse rancken van het alderfijnste goudt	39
Sint dat melijdelooz' en overbolghe ramp	43
Soo 't v, met diamant, lust op een glas te stippen	37
Sijdij van Minnaers smart een onversaedlijck vraetjen	18
Terwijl Petrarchaes geest omreist des aerdtrijks kimmen	55
Trompetter van Neptuin, heb jck op v een beê	36
Van purper en van goudt het heerelijk gewaedt	46
Vive image d'honneur, pourtrajt sans aultr' exemple	44
Vonckende God, of Geest van Godes naeste neven	27
Voor 't droevighe gemoedt gesmoort in hooploos leidt	22
Waer 't dat Juppijn ten hoof mij in sijn Hemel baede	24
Wanneer de Vorst des lichts slaet aen de gulden tóómen	28
Wanneer, door's wereltslicht, de blindtgebooren jongen	16
Wanneer Juppijn om 't hart de Minne was geslaeghen	30
Wat storrem heeft v vlam (mijn Leven) wtgeblasen	17
Wech soete sotternij, flux segg' ick wilt verreijsen	5
Weldighe Ziel, die met vw scherp gesicht	31
Welwijse Witz, die met een minnelijcken moedt	54
Zoo 't ujterlijke schoon mijn' zinnen annerandt	50