Openingsgedicht Album Amicorum
1
O gi Piëriden, Mnemosines gedracht;
Die opten Helicon, u woon-plaets hebt in vreden:
En gi Latones zoon, die van u volc, tgebeden,
Umtrent de springende-funtein (die deür de cracht,
5
Des huufs van Pegasüs, zuet-water voort-gebracht
Heeft) lievelic verhoort; u ogen slaet beneden.
En u günst, niet unt-hout, van Hout, mer wilt becleden
Zijn naectheit, mit u cunst: gunt hem, bi u geslacht,
De minst, te zijn geacht: hier duet, dat plaetse vinnen
10
Zi, die van u funtein, bespueit zijn, dat zi nat
dropen;
En zülx, u cunsten waert, voort t' beste-guet beminnen.
Deez' hoop, ic open sta. maect dat zi, t' mi-waerts, rat
lopen.
Mer vliet gi schimpers snoot; vliet rede-loze zinnen;
Vliet cunst-verachters; want, voor u staet niet een blat open.
APOLLINI, ZIIN IX GEZVSTEREN, DE IIV GRACIEN, TEN LAETSTEN ALLE
CUNSTEN-LIEF-HEBBEREN, EN VRVNDEN: ES DIT VRVNT-BUUC, VRVNTLIKER-WIIS GEEIGENT,
EN TUE-GEWIIT: EN MIT ENEN, ALLE NIDERS, SCHIMPERS, VERMUMDE-HVICHELAREN, EN
BEVEISDE-VRVNT-SCHINERS, UNT-EIGENT EN WIIT AF-GEWIIT: DEZEN X IN SPORKELE, DES
IAERS NAER TWARE LICHT, UNS LICHTE MENSCHEN, VERLICHT, EN UM TOT T' EWICH LICHT
TE LEIDEN, T' STERFLIC LICHT, MIT ZIIN MENSCHELICKE LICHTEN,
EERSTMAELS BEZICHTICHDE, M D LXXIIX; BI HARER ALLER DIENST-WILLIGE, ENDE
HART-IUNSTIGE
IAN VAN HOVT
VAN LEIDEN IN HOLLAND
vorige
