terug  begin  verder
[p. 287]

Op d'afbeeldinge van den edelen heere Peter de Graef,
Jongkheere van Zuidpolsbroeck.aant.aant.*

Spes altera.

 
Een levendige geest, vol heuscheit, zweeft in d'aderen1
 
Van Graef, die ree zoo vroegh, in 't opgaen van zyn jeught,2
 
Belooft, op 't edel spoor van zyn doorluchte vaderen,
 
Recht uit te draven naer den prys van eer en deught.
5
Geluckigh is hy, die, gesproten, van de vroomen,5
 
Zyn stammen niet bezwyckt. zoo zagh men jonge Askaen6
 
Betoonen dat hy, van Trojaenen afgekomen,
 
Zyn beurt hem toegekeurt, eens rustigh uit zou staen.8
 
Hoe stont hier 't leven en de kunst zoo langkzaem effen?9
10
De geest, te vlugh, was niet dan in de vlught te treffen.10
*Van of vóór 1660. - Volgens de tekst in Hollantsche Parnas, blz. 144. Het motto, ontleend aan Aeneïs XII, 168, betekent: ‘de nieuwe hoop’, hetgeen slaat op de voorvaderen (vgl. vs. 3).
Peter de Graeff (1638-1707), oudste zoon van Burgemeester Cornelis de Graeff en Katharina Hooft, zie deel 6, blz. 85. Hij kreeg in 1660 te Orleans het licentiaat in het civiel en kanoniek recht (Elias).
1heuscheit: vriendelikheid.
2ree: reeds; opgaen: begin.
5vroomen: rechtschapenen.
6Zyn stammen niet bezwyckt: niet in gebreke blijft tegenover zijn voorouders.
8Zijn taak, hem toebedeeld, eens krachtig zou volbrengen.
9Hoe kon de kunst hier zo moeielik het leven evenaren (beeld aan de weegschaal ontleend).
10niet dan in de vlught: slechts in het voorbijgaan, vluchtig.
terug  begin  verder