|
|
|
| | | | | |
Gysbreght van Aemstel.
Treurspel.
Het eerste bedryf.
| |
Het hemelsche gerecht
+ heeft zich ten lange lesten
Erbarremt over my, en mijn benaeuwde
+
vesten,
En arme burgery; en op mijn volx
1 gebed,
+
En dagelix geschrey, de bange stad ontzet.
5
De vyand, zonder dat wy uitkomst durfden hopen,
Is, zonder slagh of stoot, van zelf het veld verlopen.
+
Mijn broeder
2 jaeght hem na, zy
neemen vast de wijck,
+
En vlughten haestigh langs den Haerelemmer dijck.
Zoo stuift de zee voor wind met haer gedreve
+ golven.
10
Zoo zaghmen menighmael een kudde wreede wolven,
En felle tigers vlien, voor 't ysselijck geschreeuw
Van aller dieren vorst, den hongerigen leeuw,
Om niet al te levendigh en versch
+
te zijn verslonden
Van
+ hem, die op zijn
jaght geen aes
+ en had
gevonden.
15
Hoe snel, hoe onverziens is deze kans gedraeit?
Alhier
3, daer 't leger lagh, is 't veld
alsins
+ bezaeit
Met wapens en geweer,
+ verbaest
+ van 't lijf
gereten,
Van ingebeelden schrick, en uit der hand gesmeeten,
Om zonder hindernis te vlieden langs den wegh.
20
Ia op 't verjaeren zelf van 't jaerige belegh
+
Word d'afgestrede muur van 't lang belegh ontslaegen.
+
Hoe zal het gansche land
4 van ons
verlossing waegen.
+
De Kermerlander had met Waterlander dier
Gezworen duizendwerf,
+ dat hy met zwaerd en vier
25
Vernielen zou eerlang
+ de menschen en
de daecken,
En tot een kerreckhof en asch en puinhoop maecken
Mijn oud mijn wettigh erf,
+ en delven
+ al mijn
eer
| | | |
In eenen poel
5, tot wraeck van Floris hunnen heer:
Om wiens vervloeckte dood ick lijde zoo onschuldigh,
30
Als yemant lijden magh,
+ doch draegh mijn
kruis geduldigh:
Of zoo
+ ick
schuldigh ben, en heeft het my gemist,
+
't Is uit onnozelheid,
+ en zonder argh
+ of list.
Neef Velzen
6, lang
geterght, van eige wraeck geprickelt,
En Woerden
7 hebben my hier listigh in
gewickelt,
+
35
En 't schoonste voorgestelt, en eerst de zaeck
verbloemt
Met wonderbaeren glimp:
+ maer 'k heb hun wit verdoemt
+
Zoo dra, als ick verstondt, hoe grof zy zich vergreepen,
Met den gevangen graef op Engeland te scheepen,
En sloegh dien voorslagh
+ af, ten beste
van 't gemeen,
40
En ried de ridderschap en al de groote steen
Te roepen,
+ om den
vorst zijn' moedwil
+ te
besnoeien,
En geen uitheemsche maght noch koningen te moeien,
+
Noch overzees geweld
8 te haelen
in het land;
Veel min het hoofd des lands te helpen aen een' kant:
+
45
Waer uit een springvloed is van zwaerigheên
gesproten,
Die over steden ging en vast gebouwde sloten,
En dorpen zonder end, en menschen zonder tal,
Van allerhande staet,
+ dien 't eeuwigh smarten zal.
Noch hiel de wraeck geen' stand, en gaf zich noit te vrede;
+
50
Al had zy uitgeroit, ten negensten gelede,
+
Wat Velzens stam bestond,
+ of
van zijn maeghschap
+ scheen.
De nieuwe riddeerschap
9 en steden in 't gemeen
Verbonden zich wel streng,
+ met diergezwooren eeden,
Handtasting
+ en
geschrift, dat zy bezeeglen deden,
55
Van nu in eeuwigheid, met onverzoenbren haet,
Aen Woerden, Velzens bloed, en Aemstel, dezen smaed
Te wreecken, en van zoen te reppen noch te roeren.
Ons maeghschap zit verdruckt,
+ durf schild noch wapen voeren,
+
En geeft gewilligh schot en lot
+
10, om zoo gerust
60
Te leven, en de glans des adels blijft gebluscht.
+
Hier holp geen tusschenspraeck
+
van koningen en heeren.
Men wou mijn trouwe stad noch 't onderst boven keeren,
| | | |
Met Burgery met al, wat my is hou en trouw.
+
De hoop was, dat de tijd allengskens slyten zou
65
De bitterheid des volx, en d'oude wrock versterven:
Waerom ick my getrooste in ballingschap te swerven
Veel jaeren achter een. Of ymmers,
+ doen
+ de zoon
Van Floris
11 werd gehaelt in aller zielen troon,
+
Verhoopte ick, zonder last van deze burgerije,
+
70
Te keeren in 't bezit en d'erref-heerschappije
Van Vecht en Aemstelstroom: dan laes! 't is al om niet.
+
En was 't om my alleen, het was een klein verdriet.
Ick liet my zelf van lidt tot lidt in stucken zaegen,
En nam op my alleen de gruwelixste plaegen,
75
Die oit tyran bedacht; was dan de schuld geboet,
En sprackmen daer meê vry mijn al t'onnozel bloed,
+
Mijn lieve gemaelin, en willige
+
onderzaten.
Ick wou, om hunnent wil alleen, mijn leven laeten,
En springen in een' poel,
12 en stoppen deze wel,
13
80
En dempen met een' sprong de nimmerzatte hel
+.
14
Dat weet hy, die het al bezichtight
+ uit den hoogen,
En wat in duister schuilt, met zijn alzienden oogen,
Ontdeckt
+
tot op den grond, en alle harten kent.
Waerom hy oock mijn Recht gehandhaeft heeft in 't end,
85
En met den zegekrans my heerlijck
+
begenadight,
En teghens al de maght der vyanden verdaedight;
Die licht slaen in den wind van ouds genote deughd,
+
Waer aen wy volck en vorst verplichtten van ons jeughd
Zoo yvrigh, zonder oit van trouwe te veranderen.
90
Mijn vader
15
heeft gestreckt
+ een hoofd van Waterlanderen
En Kennemers in 't veld, en met geweld alom
(Hoewel door nood geparst) vervolght den adeldom,
en aller vyandschap op zijnen hals geladen.
De koning Willem
16 zou getuigen van
zijn daeden,
95
Indien hy eenmael moght verrijzen uit het graf.
Ick heb zelf Floris trouw gehandhaeft by zijn' staf,
+
Zoo lang hy zat vervooght, en niet een woord kon spreecken.
+
| | | |
'k Heb hem zijn vaders dood rechtvaerdigh helpen
wreecken:
Het koningklijck gebeent ontdeckt
+
17, den Vries getemt,
100
En, als geheimen raed
18, in al zijn heil gestemt:
+
Met Brero
19 voor de vuist
+ het Vlaemsche heit geslaegen,
En in Kazant met kracht den standaerd weghgedraegen;
+
Doen Guido
20 nijdigh
+ was,
dat Floris, al t'uitheemsch
21
Gezint, zijn' erfgenaem wou huwen aen den Teems,
22
105
En Vlaendren Walchren zocht te trappen met zijn rotten.
+
Oock voer ick over zee, om hem de kroon der Schotten
Te zetten op het hoofd, hoewel het anders viel
+.
23
Ick stond den graef en 't volck ten dienst met lijf en ziel,
En noch verzaemeltmen in 't harnas zoo veel troepen,
110
Die over Amsterdam en Aemstel wraecke roepen,
En brullen nacht en dagh, en zien niet, hoe de vlam
Van dezen fellen brand haer' eersten oirsprong nam
Uit Floris geile borst, en
+ 't schandelijck
omhelzen,
En schennen van mijn nicht, die schoone bloem van Velzen;
115
't Verongelijcken
+ van den adel, in zijn Recht,
Bezworen met zijn' mond, verblinde menschen, zeght,
Indien geen wrock en wraeck uw oogen en verblinden,
Zoud ghy niet stofs genoegh tot Aemstels onschuld
+ vinden?
Hoe zochtmen hem van ouds te maecken tot een' slaef?
120
Wat leed hy niet al leeds van Bisschop
24 en van graef?
Men wou zijn loflijck bloed
+ in 't bisdom niet gedoogen.
d'Artsbisschop aen den Rijn kon met zijn nijdige
+ oogen
Niet aenzien ons geluck, gaf Gozewijn de schop,
25
En zette zijnen neef
26 den hoogen
myter op.
125
Wy streden om den staf,
+ tot datze my en Woerden,
Aen weerzy van zijn paerd, tot een triomfe voerden
In Uitrecht, met veel smaeds, van yeder aengehoort.
Men heeft my 't Vrelandsch slot ontweldight,
+ hem Montfoort.
| | | |
'k Beken het slot was my met voorwaerde opgedraegen;
+
130
Maer nergens om gebouwt, dan om mijn land te plaegen.
'k Heb 's graeven vangenis wel zeven jaren
27 lang
Bezuurt,
+
en Zwaenenburgh
28 noch afgestaen door dwang.
Mijn erf in leen verkeert
+
29, en manschap
+ moeten zweeren:
Daer ick eerst God alleen, en anders geene heeren
135
En kende
+ in mijn
gebied, noch rekeninge
+ gaf.
Noch dringtmen evenwel op my zoo stijf en straf.
Doch Haerlem
30 draeght met recht
+ de
grootste schuld van allen,
Dat om zijn voordeel wrockt,
+ en wenscht mijn stercke wallen
Te slechten tot den grond, in schijn van 's graeven zaeck,
140
En weet zijn baetzucht loos te decken
+ met de wraeck,
Misbruickt hier toe den Zeeuw, de Hollanders en Vriezen,
Om door mijn grootheid niet aen eere te verliezen.
Zoo leit de zaeck by my, en daer op ga ik aen,
+
En heb in 't zwaer belegh de stormen uitgestaen,
+
145
En dagh en nacht voor aen geworstelt
+ op de
wallen:
't Vermoeide volck gesterckt, en rustigh uit gevallen:
+
Mijn' broeder Ot
31
gequetst zien sterven in mijn' schoot:
Krackeelen neer geleit:
+ in brand, in hongers nood,
Ghelijck een vader my voor 't algemeen gedraegen.
150
En noit bezweeck mijn moed in droeve nederlaegen:
Noch 'k blies my zelven op in voorspoed, noch zocht roem
In 's vyands ondergang: hoe noode ick vyand noem
Die onverzoenelijck zich tegens my verzetten,
En wenschen met mijn bloed hun blanck geweer
+ te smetten.
155
'k Vergeef hen dese feil, en die onwetendheit,
En stel my in zijn hand, die Recht van onrecht scheid,
En streckt
+ in 's hemels stoel
+ der onderdruckten
trooster.
Maer 'k zie den vader
+ daer van ons
Katuizers klooster
Genaecken
+ van ter zy
32, op dat hy my
begroet.
160
Hy schijnt om ons geluck verheughd en wel gemoed.
'k Zal best verstaen uit hem, die noit en was besproken,
+
Waerom het leger zy dus schichtigh
+ opgebroken.
| | | |
| | Willebord. Gysbreght van Aemstel.
Myn welgeboren heer, de zoete Iesus zy
Met u en uwe stadt, en sta u eeuwigh by,
165
In allerhande nood. de Broeders van ons orden
+
En ick, zijn zoo verblijd, als ofwe levend worden
Getrocken in den troon van Gods volmaeckte vreughd.
Ons klooster zingt en klingt,
+
en is niet meer verheughd
Op 't allerhooghste feest en heiligh jaergetije,
+
170
Het welck de kercke viert ter eere van Marije,
Die zuivre moedermaeghd, of Christus haeren zoon,
Die ons verloste aen 't kruis, en droegh een doorne kroon,
Als nu, om uwent wil, die van de wreede plaegen
Des goddeloozen krijghs verlost zijt en ontslaegen:
175
Nu al uw vyanden verbaest zijn doorgegaen,
+
En laeten tenten, tuigh, en hunne hutten
+ staen,
En alles, wat zy meer uw volck ten beste geven.
+
'k Geloof, Gods engel zelf die heeftze weghgedreven,
Als 't heir des Assyriers,
33 die zijn vermeetle
stem
180
Hiskia hooren liet, tot voor Ieruzalem:
Het welck in eenen nacht zoo wonderlijck verkeerde,
+
Doen een, die 't al regeert, dat stoffen
+ hem
verleerde.
Hoe menigh dreigement, en vloeck heb ick gehoort?
Wat heeftmen gift en gal gebraeckt, en brand en moord
185
Getiert, en 't gansche jaer gescholden en gekreten,
Niet anders, of zy u met tanden wouden eten?
+
d'Een zette u levend, en geketent, op een radt:
Een ander rolde u naeckt in Velzens spijckervat:
34
Een ander wou uw hoofd, uw beckeneel,
+
vergulden,
190
En vatten in fijn goud.
+ 't was byster
+ hoeze
brulden,
En deelden bloed voor wijn, uw vleesch voor voedzel uit,
35
En keven om 't geraemt, en dongen na
+ uw huid,
En wouden die getouwt
+ op eenen ketel spannen,
Tot endeloozen schrick van schelmen en tyrannen.
195
Maer God zy eeuwigh danck, die hunne boosheid schut.
+
| | | |
Dien d'opperste beschermt, die heeft een vaste stut.
Godvruchte vader, dat u God en Christus loonen,
Nadien
+ de broeders
zich met uw zoo gunstigh toonen
Te mywaert. ick vertrouw uw vierige gebeen
200
Die hebben dagh en nacht voor mijne stad gestreen,
De stormen afgekeert,
+ en 't vier van onze daecken;
Want wapens zijn onnut, zoo d'englen niet en waecken,
En 't yverigh gebed van 't geestelijcke volck.
Wat hing u over 't hoofd een zwarte en donkre wolck
205
Van zwaerigheen, terwijl hier 't leger heeft gelegen?
Ghy zijt niet misgedeelt in 's oorlooghs milden zegen.
Geen hair is ons gekrenckt, geen overlast gebeurt.
Men heeft het klooster noit in zijnen dienst
+
gesteurt.
Wy hebben staegh
+ volhard in
onzen ouden yver.
+
210
De boomgaerd leed geen scha aen vruchten, noch de
vyver
Aen visschen, noch de kerck aan d'allerkleenste ruit.
36
Wie heeft dan des soldaets baldaedigheid
+ gestuit?
Wat hiel zoo kort in dwang
+ die breidelooze gasten?
Met geen inlegering wou Egmond ons belasten:
215
Behalven dat hy zelf en zijne lijfwacht mee
(Die altijd tuchtigh
+
is) hier nam zijn legerstee,
En boven onze poort liet aenslaen 's graeven wapen,
37
Daer wy in zekerheid gerust op moghten slaepen.
Dat doet my wel,
+ gelijck een
liefelijcke lucht.
220
Ick zelf en al de stadt was meest om u beducht,
En vreesden ofghe lang
+
verjaeght waert, en geplondert.
Maer vader, zegh my eens: een yeder is verwondert,
Waerom 't verbittert heir zoo onverziens
+
vertrock,
En liever niet volharde in 't opzet
+ van zijn' wrock.
| | | |
225
Verwonder u niet eens,
+
de nood heeft hen gedrongen.
Mijn burgers lagen stil, en 't leger onbesprongen.
+
Van buiten wel, maer niet van binnen, dat ghy 't weet.
Het wintert fel, wanneer 't een ondier
+ 't ander
eet:
Zoo ging 't in 't leger toe, belieft het u te hooren,
230
Al 't geen ick heb gehoort met dees mijn eigen ooren,
En met mijn oogen zelf gezien noch dezen dagh?
Godvruchte vader, spreeck, ick luister na'et verslagh.
Na dat ick d'oversten
+ een wijl
+ had hooren
mompelen
Van Amsterdam, al stil,
+ by
duister t'overrompelen,
235
Rees tusschen Diedrick
38 zelf
+ en Egmond een
krackeel,
Dat uitborst meer en meer, en yeder trock een deel
Van 't krijgsvolck op zijn zy,
+ en zocht het stuck te stijven,
+
En na zijn eigen hoofd den aenslagh door te drijven.
Veel hoplien
39 yverden te slissen
+ het
gheschil.
240
Maer Diedrick stijf van kop, die nimmer luistren wil
Na reden, noch bescheid,
+ en
't veld behoud met kryten,
Werd trotzer,
+ overmits
+ de lange
Klaes van Kyten,
40
De Sparewouwer reus, zoo onbeschoft
+ als
groot,
In alles wat hy dreef
+ hem hulp en
bystand bood,
245
En Egmond met zijn klock, en grove stem
+ vervaerde,
+
En dreef
+ hem met
een vuist, dat hy een wijl ter aerde
In zwijm lagh en voor dood. die moedwil en die hoon,
Den veldheer aengedaen, ging velen aen hun kroon,
+
En zonder het ontzagh des reuzen fel gebeten,
+
250
Men had malkanderen terstond in 't hair gezeten,
En onder een banier
+ malkandren aengerand.
41
| | | |
Men raesde een heele weeck. de haet, het misverstand,
+
En misvertrouwen
+ wies.
daer sporrelden de zinnen.
+
Men vreesde min de stad, en meer verraed van binnen:
255
Tot dat al d'oversten verzaemelden heel stil
In 't klooster, dezen dagh, tot slechting van 't geschil:
Doch al vergeefs: men was veel eer gezint te vechten,
En dees oneffenheid
+ met degens
te beslechten,
Dan recklijck,
+ en
bedaert, te luistren na verdragh.
+
260
Ick trad'er in den hoop, gelijck ick zomwijl plagh,
En sprack hen toe, en brogt aldus hen aen 't bedaeren:
Manhafte
+ hoplien
42, God wil
+ 't leger lange
spaeren
In onderlingen peis, het eenigh dat 'er magh
Uw' vyand, wie 't oock zy, gedijen tot ontzagh.
+
265
De tweedraght is een pest, die allen staet te schroomen.
+
Gedenckt dat u de stad, die 't rieckt,
+ op 't lijf zal koomen.
Wat middel is' er, om den Aemstel 't hooft te bien,
Nu elck, wantrouwigh, d'een na d'ander om moet zien?
+
Ghy zijt, aleer men 't gist, geslaegen of gevangen.
270
Wanneer de harder dwaelt, wat pad, wat rechte gangen
Kan d'arme kudde gaen? dus maeckt een kort besluit.
Verdraeght het scheel,
+ of schort
+ den krijgh, en
scheidt 'er uit
En keert van waer ghy quaemt. waer toe veel wercks begonnen?
Berockent zoo veel spels,
+ als
't niet word afgesponnen?
275
Ick merckte dat mijn raed niet weinigh en vermoght.
+
Men nam mijn woorden in. zy kregen achterdocht,
+
En zorge
+ voor gevaer van uw
versteurde wallen
+
En dat de burgery en landzaet
+ uit moght
vallen.
Daer liep een klein gerucht, ghy waert al op de been.
280
De doodschrick quam 'er in. men ruckte 't heir by een.
+
Men brack al heimlijck op, en zonder eenigh teecken
Van horen en trompet, of hut in brand te steecken.
Ghy hebt de stad, en my geen kleinen dienst gedaen:
Een deughd,
+ die nimmer zal
uit mijn gedachten gaen.
285
Gedenck my in 't gebed, voor uw autaer, ten goede.
| | | |
De lieve Iesus neem u eeuwigh in zijn hoede.
| |
Arend van Aemstel. Gijsbreght van Aemstel. Vosmeer
Heer broeder zijt gerust, en luid van vreughd de klocken.
Waer is het heir?
+ hoe veer waert ghy
hen nagetrocken?
+
Ontrent een booghscheut weeghs aen geen zy
+
Slooterdijck.
290
Hoe ging 't u op den toght?
Voor uit,
+ als voor den wolf een kudde onnoosle schaepen.
Mijn volck hoefde op dien toght geweer noch eenigh waepen,
+
En keert met rijcken buit. de Kermers scheenen stom:
Want hoemen 't vechten zocht, zy zagen niet eens
+
om,
295
En reckten vast hun pad,
+ van doodzen schrick bezeten.
Noit kraeide haen, als hem de kam was af gebeten.
Een dogh en baste
+ noit, maer droop,
als hy 't verloor,
Met ingetrocken staert, en hangende ooren, door.
+
Wat vogel
+
brengtghe dus geknevelt en gevleugelt?
+
300
't Is eener uit de vlught van 't vlughtige
+
gevleugelt,
Gegrepen buiten dijx, alwaer hy stack in 't slick.
Hoe beeft hy. 't aengezicht ziet doods en bleeck van schrick.
Hy is gesleept, gesleurt, en heeft veel smaeds geleden.
43
Een woedende gemeent en staet in recht noch reden,
+
305
Wenze
+ yemant over
magh,
+ men breng hem
hier voor my.
Wie zijtghe? waer van daen?
| | | |
Heer
Gijsbreght, strafme vry.
+
Ick ben van 's vyands volck, en waerdigh
+ om te
sterven.
'k Heb meê gezocht uw stad en burgers te bederven,
+
En duizendmael verdient een schandelijcke dood.
310
Ick geef my in uw hand, geparst door hoogen nood.
Mijn ramp wil
+ Kennemer en
Waterland behaegen:
Maer 'k zal de dood van u met minder pijn verdraegen
Dan van mijn eigen volck, dat zich ondanckbaer toont,
En mijn' getrouwen dienst zoo onrechtvaerdigh loont.
315
Wat zijtghe voor een gast?
+ Of in wat land
geboren?
Ick ben een Goyers
+ kind,
vervallen in Gods toren,
+
Te Haerlem opgevoed. 'k ontliep mijn' oudren vroegh.
Mijn vader vielme hard, want ickme paslijck
+ droegh.
'k Heb al mijn leven lang gevolleght vreemde Heeren,
320
En buiten moeten 't geen ick t'huis niet woude leeren
De bittere armoe heeft mijn herssenen gewet.
'k Heb menigh stuck verziert, en 't lijf daer na gezet,
+
Om door een braeve
+ daed of
aenslagh op
+ te raecken,
En door een anders scha eens mijn fortuin te maecken:
325
Maer altijd heeftze
44my den rugge toegewent;
Doch noit zoo dwars
+ als lest. het
noodlot, ick beken 't,
Is stercker dan de mensch, of zijn geboortestarre.
En of ons brein yet bouwt,
+ dit stoot het al om verre,
Met eenen dartlen voet.
+ met wat een listigheyd
330
Met wat een' rijpen raed was d'aenslagh aengeleit,
+
Om te vermeesteren uw lang bestormde muuren.
Zoo Vosmeer na zijn' zin dat schip had mogen stuuren,
45
Gelijck het by hem lagh,
+ zy hadden, het is waer,
Gewonnen in een uur door list, dat in een jaer
335
Door uiterlijck geweld noch stormen werd verovert.
Het schijnt dat d'oversten verblind zijn en betovert.
| | | |
my niets van alles wat ghy weet.
Nu ben ick ymmers van Hollands
+ dieren eed,
En Egmond kan my hier niet heeten
+ of
verbieden.
340
Hy dreightme met de dood, en parstme hier te vlieden.
Mijn aenslagh is verbrod
+ en ydel
+ en onnut.
Heer Gijzelbreght
46, gena. ick geef my in uw schut.
Ghy kuntme, wiltghe slechs, een vriend en vader strecken,
+
Nadien
+ ick u 't
verraed volkomen wil ontdecken,
345
En hoe 't geschoren lagh
+ in
's krijgs geheimen raed,
Tot ondergang van u, en uwen heelen Staet.
Ontbind den knecht, zoo magh
+ hy onverhindert
spreecken.
De hoplien
47 wenschten dick
+ het leger op te
breecken,
Nadien
+ met storm op
storm, en endeloos gevecht,
350
Het heele ronde jaer, niet meer was uitgerecht
+
Dan moeite en volck gespilt, en tijd onnut versleten:
Het welck zoo menighmael den veldheer werd verweten;
Een smaed die lastigh viel:
+ en hiel hem niet verplicht
+
Zijn eer en eed, hy had zijn ancker lang gelicht:
+
355
En och, of 't waer gebeurt een goede wijl
+ te voren,
My waer dit ongeluck, noch onheil niet beschoren:
Want 't is een maend geleen, dat ick hem heimlijck ried
Te maecken, op mijn woord,
+ een ende van 't
verdriet,
En zoo hy was gezint een luttel volx te waegen,
360
Ick wou hem in de stad op bey mijn handen draegen,
+
En stappen zelf voor aen, en maecken hen het spoor.
Ick opende mijn wit,
+ en sloegh het middel voor.
'k Had zomtijds door de graft, by duyster nacht, gezwommen,
En al de wacht bespied, en 't groot rondeel
48beklommen,
| | | |
365
Dat aen den hoeck van 't Y uw stercke stad bewaert.
+
Hier lagen Blijden
49in, en ander krijghsgevaert.
+
'k Nam aen,
+ en 't kon geschien,
door
+ muur, door al te
booren
Recht waterpas, zoo stil, dat niemant my zou hooren.
Wanneer nu door de breuck
+ een krijgsman
heenen moght,
370
Zou 't braefste puick,
+ hier toe geloot
+ en
uitgezocht,
50
De graft, daerze ondiepst is, met rijs
+ op Kersnacht
dammen,
En kruipen in 't rondeel, om d'eerste
+ poort
te rammen,
Als d'afgewaeckte
+ wacht gevelt lagh en vermoort.
Het heir dan over dam, en door geramde poort,
375
Aen 't nederhouwen, wat op straet zich openbaerde,
+
Terwijl de burgery kappel en kerck bewaerde.
+
En 't was te nacht de tijd, en vraeghtghe na bewijs?
Ghy ziet, hoe daer een schip, het Zeepaerd
51, leit, vol rijs;
+
Het welck men door de vlught verzuimt
+ heeft
en vergeten.
380
Wat werdt 'er niet al tijds met kibbelen versleten?
De hoofden laegen vast
+ ellendigh over
hoop.
Men schoof de schuld op my. 'k had menschen vleesch goed koop:
+
Noch wist niet wat ick dreef:
+ zy zouden 't niet gehengen,
+
Dat ick het volck zoo licht zou op de vleeschbanck brengen,
385
En jagen in hun dood. dus ging 't aen d'eene zy:
Aen d'andre stemdemen eendraghtelijck met my:
Terwijl
+ verliep de
kans, en d'aenslagh die bleef steecken.
Doen zochtender een deel hun leed aen my te wreecken.
Daer quamen, zonder slot,
+ veel klaghten
t'mijnen last.
390
Ick was een tovenaer, en daer op raeckte ick vast.
+
En most door pijn geparst, al 't opgedichte melden.
+
Men doemde my ter dood, en heden zou 't my gelden:
+
Maer gistren avond brack een vriend mijn boeien los.
Ick vlughte langs den dijck, gelijck een hollend ros,
395
Doch hielt
+ 'er niet, uit
angst van 't leven te verliezen.
Ick sloegh ter zijen af, en schoot 'er in de biezen,
En stack
+ in diep
moerasch al den verleden nacht.
Zy
52 trocken my voorby. ick hielme stil, en zagh 't;
Tot dat uw burger quam de Kermers na gevlogen.
400
Ick riep om hulp, en werd uit het moerasch getogen:
+
| | | |
Want anders was ick daer gebleven en versmoort.
Doch zoo ick sterven moet, 'k wil liever voor uw poort,
+
Aen wie ick 't heb verdient, dit lastigh
+
leven laeten,
Dan by mijn eigen volck, die my met onrecht
+
haeten.
405
Ga heen, ick schenck u 't lijf.
+ 't en is geen
straffens tijd.
Wy zijn van onsen hals de groote vyand quijt.
'k Ontfang u in mijn dienst, en zal u wel betaelen.
Ga help terstond het rijs en 't Zeepaerd binnen haelen.
De kou begint, en is nog veer van haer vertreck.
410
In 't wachthuis
53 en op 't slot is hout en brand gebreck:
+
54
Men maghze stracx verzien,
+ en barnen
+ 't rijs tot
asschen,
Zoo kunnen zy hier mee de vesten niet verrasschen.
Ick hoor de Goyer doet de waerheid niet te kort,
Want zijn vertelling stemt met
+ vader Willebord.
55
rey van amsterdamsche maeghden
56
415
Nu stelt
+ het puick
+ van
zoete keelen,
Om daar gezangen op te speelen,
Tot lof van God, die op zijn' troon
Gezeten is, zoo hoogh en heerlijck;
+
Van waer hy zien kon, hoe begeerlijck
+
420
Het Sparen
57 stack na
+ Aemstels kroon.
58
Hoe wraeck met zwaerden en met speeren
De torenkroon
59 van 't hoofd wou scheeren
+
Der schoone en wijd vermaerde stad,
En rucken door geweld van benden
+
425
Der vesten gordel
60 van haer lenden
En plondren
+ haer kleenood
en schat;
+
61
En schenden d'edele en getrouwe,
62
| | | |
Gelijck de schender
63 Velzens vrouwe,
Wel ruim zoo waerdigh als Heleen
430
Den brand van een herboren Troje,
64
En krijgh,
+ die 't overschot verstroje,
+
Na datmen jaeren heb gestreen.
Waer is de reus
65 met
al zijn stoffen,
+
66
Die Gijsbreghts stad ter neer wou ploffen.
+
435
En om haer' muur zijn armen slaen?
Wat ydle
+ schrick
heeft hem geslaegen?
Wat ydle vreeze magh hen jaegen,
Die nu met schande strijcken gaen?
+
't Is tijd de kercken te stoffeeren,
+
67
440
Te danssen, en te bancketteeren,
En met een' uitgelaeten geest
Dees blijschap aen de vreughd te huwen,
+
Die vrolijcke englen ons vernuwen
+
Met zang, op Gods geboortefeest.
445
Treck in, o Aemstel, treck nu binnen,
Die zonder slagh
68kunt overwinnen.
Treck in, o braeve burgery,
Die u zoo moedig hebt gequeten.
69
Geen eeuw en zal uw eer vergeten.
450
De hemel sta u eeuwigh by.
|
+Het [...] gerecht: het goddelijk
bestuur
+benaeuwde: nauw ingesloten
1volx: Het volk omvat allen die in de
belegerde stad aanwezig waren, d.w.z. een ruimere groep dan degenen die het
Amsterdamse burgerrecht bezaten.
+mijn volx gebed: het gebed van mijn
volk
+is ... verlopen: heeft
geruimd
2Mijn broeder: Arend van Aemstel, de
onderbevelhebber van de krijgsmacht van de Aemstels.
+neemen [...] wijck: zoeken zonder
ophouden een goed heenkomen
+al [...] versch:levend en wel
3Alhier: Gysbreght wijst op het terrein
ten oosten van de Haarlemmerpoort, van waaruit hij -in de verbeelde situatie-
met de zijnen naar buiten is getreden.
+wapens en geweer: alle soorten
wapentuig
+'t jaerige belegh: het beleg dat een
jaar geduurd heeft
4het gansche land: het gansche land
bestaat uit Holland-West-Friesland en Zeeland, de twee staten onder gezag van
de Hollandse, sinds 1299 Henegouwse graaf (zie ook vs. 141).
+waegen: met ophef spreken
+dier [...] duizendwerf: met duizend
man een dure eed gezworen
5poel: de poel is ook letterlijk de
moerasgrond waarop Amsterdam gebouwd was en waarin men de stad weer wilde laten
wegzinken.
+heeft [...] gemist: heb ik ongelijk
gehad
+onnozelheid: een zuiverheid van
gemoed
6Neef Velzen: Geeraerdt van Velsen was
getrouwd met Machteld van Woerden, het nichtje van Gijsbreght.
7Woerden: Herman van Woerden, de vader
van Machteld, was een zwager van Gijsbreght.
+verdoemt [...] glimp: fraai verhuld in
bedrieglijke schone schijn
+wit verdoemd: bedoeling
veroordeeld
+roepen: bijeen te roepen
+te moeien: erin te
betrekken
8overzees geweld: Velsen en Woerden
wilden een krijgsmacht van de Engelse koning te hulp roepen.
+te [...] kant:uit de weg te
ruimen
+Van [...] staet: zonder onderscheid
van welke rang of stand dan ook
+gaf ... te vrede: was
bevredigd
+bestond: tot ... behoorde
9nieuwe ridderschap: de nieuwe adel was
door Floris V tot ridder geslagen, in tegenstelling tot de oude adel waartoe
Gysbreght c.s. behoort.
+Verbonden [...] streng: sloten zich
aaneen in een sterk verbond
+zit verdruckt: houdt zich
gedekt
+schild [...] voeren: het familiewapen
niet in het openbaar te dragen
+geeft [...] lot: brengt vrijwillig
belasting op
10En geeft [...] lot: door belasting te
betalen verzwijgen de Aemstels c.s. dus het recht op belastingvrijheid dat de
adel indertijd bezat.
+gebluscht: in duisternis
verborgen
+tusschenspraeck: bemiddeling
+met [...] trouw: en met alle anderen
die mij getrouw zijn
11zoon van Floris: Graaf
Jan I, Floris' zoon, stierf in
1299.
+aller [...] troon: de hemel
+zonder [...] burgerije: zonder deze
burgerij last te bezorgen
+dan [...] niet: maar helaas, het is
allemaal op niets uitgelopen
+al [...] bloed: geheel onschuldige
kinderen en bloedverwanten
12En [...] poel: Gijsbreght zou de
Romeinse held Curtius willen evenaren, die om de goden te verzoenen in een
kloof in het Forum sprong.
13wel: De wel is de plaats waar de
springvloed (45) van ellende steeds weer opborrelt.
+nimmerzatte hel: nooit verzadigde
onderaardse goden
14En dempen [...] hel: nog steeds een
verwijzing naar Curtius.
+bezichtight: onder zijn wakend oog
houdt
+Ontdeckt: aan het licht brengt
15Mijn vader: Gijsbreght III.
+heeft gestreckt: is opgetreden
als
16koning Willem: rooms-koning Willem II
(in 1255 gesneuveld in de strijd tegen de Westfriezen), de vader van Floris V,
in wiens leger Gijsbreghts vader zich in 1248 bevond.
+gehandhaeft [...] staf: gesteund bij
het uitoefenen van zijn heerschappij
+niet [...] spreecken: onmondig
was
+ontdeckt: laten opgraven
17Het [...] ontdeckt: het gebeente van
koning Willem II (dat in West-Friesland begraven lag) werd tijdens een tweede
tocht tegen de Friezen, in 1282, weer opgegraven.
18geheimen raed: evenals Woerden
behoorde Gijsbreght tot Floris' Raden.
+in [...] gestemt: al zijn belangen
behartigd
19Brero:Dirk van
Brederode, in 1295 de held van de slag tegen de Vlamingen bij
Cadzant.
+voor de vuist: in een openlijke
strijd
+den [...] weghgedraegen: het
vijandelijk vaandel buitgemaakt
20Guido: graaf Gwijde van
Vlaanderen.
+nijdigh: van nijd verteerd
21uitheemsch: i.c. Engels.
22zijn' [...] Teems: Floris V
arrangeerde een huwelijk tussen zijn zoon Jan I en de Engelse prinses
Elisabeth.
+trappen [...] rotten: te vernietigen
met zijn troepen
23hoewel [...] viel: de kroning ging
niet door omdat Floris V zijn vermeende rechten op de Schotse troon aan de
Engelse koning verkocht.
+'t Verongelijcken: door onrechtmatig
handelen benadelen
+stofs [...] onschuld: voldoende feiten
om te concluderen dat de Aemstels vrij van schuld zijn
24Bisschop: de Aemstels vonden eerst de
aartsbisschop van Keulen( aen den Rijn, vs. 122) tegen zich,
later de bisschoppen van Utrecht.
+loflijck bloed: lofwaardige
bloedverwant
25Men wou [...] schop: volgens Van
Gouthoeven werd Gozewijn van Aemstel, Gijsbreghts oom, in 1251 van zijn ambt
van bisschop van Utrecht werd ontheven, wegens verwaarlozing van zijn
taak.
26zijnen neef:
Hendrik van Vianden.
+den staf: de heerschappij in het
bisdom
+ontweldight: met geweld
ontnomen
+met [...] opgedraegen: in pand
gegeven
27zeven jaeren: van 1277 tot
1285.
+Bezuurt: smartelijk ondergaan
28Zwaenenburgh: het slot Zwanenburg aan
de overkant van het IJ, waar nu
Claes Persijn, heer der Waterlanders,
zetelt (zie vs. 486, 1670-1672).
+Mijn [...] verkeert: mijn eigen
grondbezit moeten omzetten in leengoed
29erf [...] verkeert: in 1285 was
Gijsbreght leenman van de Hollandse graaf geworden.
+manschap: de eed van hulde als
leenman
30Haerlem: de rivaliteit tussen
Amsterdam en Haarlem was in Vondels tijd bijna nog
even groot als Gijysbreght hem voorstelt.
+met recht: pas werkelijk
+om [...] wrockt: slechts uit
eigenbelang rancuneus wrok koetsert
+loos te decken: bedrieglijk te
verhullen
+daer op [...] aen: op grond daarvan
handel ik
+stormen uitgestaen: bestormingen tot
het eind toe doorstaan
+rustigh uit gevallen: dapper uitvallen
gedaan
31Ot: nl. Otto van Aemstel.
+krackeelen neer geleit: twisten
beslecht
32van ter zy: binnen de verbeelde
situatie vanuit de zijweg die (voor de uitbreiding van de stad in 1612) het
kloosterterrein met de Haarlemmerdijk verbond.
+die [...] besproken: van wie men nooit
iets slechts heeft kunnen zeggen
+dus schichtigh: op deze overhaaste
wijze
+ons orden: onze
kloosterorde
+klingt: laat de klokken luiden
+jaergetije: jaarlijkse
feest
+verbaest [...] doorgegaen: in paniek
gevlucht
+hutten: (zelfgemaakte, houten)
verschansingen
+ten beste geven: prijs geven
aan
33't [...] Assyriers: Het leger van de
Assyrische koning Sanherib, die Jeruzalem tijdens de regering van koning Hizkia
belegerde, werd op het gebed van Hizkia verdreven ( 2 Kon. XVIII, 28-
XIX, 36; 2 Kron. XXXII 1-23).
+Het welck ... verkeerde: een toestand
die ... veranderde
+met tanden ... eten:
verslinden
34d'Een [...] spijckervat: Geeraerdt
van Velsen zou als straf voor zijn moord op Floris V in een met spijkers
beslagen vat gerold zijn en daarna geradbraakt.
+vatten [...] goud: nl. als een
relikwie
35Een ander [...] uit: bespottingen van
het katholieke geloof, door de vijandelijke soldaten in Willebords nabijheid
geuit.
+dongen na: trachtten te
bemachtigen
+getouwt: gelooid (om als trommelvel te
gebruiken)
+stormen afgekeert: bestormingen
afgeslagen
+dienst: godsdienstoefeningen
36De boogaerd [...] ruit: de volgorde
van boomgaard naar kerk is veelzeggend voor de gangbare mening over de
Amsterdamse kartuizers uit het verleden, die bekend stonden om hun overdadig
leven, in tegenspraak met hun strenge regels. Kartuizers aten geen vlees, wel
vis.
+baldaedigheid: misdadig
optreden
+zoo [...] dwang: hield de teugel zo
kort bij
+tuchtigh: goed gedisciplineerd
37's graeven wapen: het wapen van graaf
Jan II van Henegouwen, de opvolger van Jan I van Holland, voor wie
Willem van Egmondstrijdt.
+ofghe lang: dat gij al lang
+'t opzet: de oorspronkelijke
bedoeling
+niet eens: in het geheel niet
+onbesprongen: (werd) niet bedreigd
door een aanval
38Diedrick: Diedrick van Haerlem stond
als maarschalk maar één rang lager dan de opperbevelhebber
Egmond.
+trock ... op zijn zy: wist op zijn
hand te krijgen
+stuck te stijven: plan met eigen
argumenten kracht bij te zetten
39hoplien: Zie de aantekening bij vs.
262.
+bescheid: verstandige taal
40Klaes van Kyten: een buitengewoon
lange boer uit Spaarnewoude (bij Haarlem) die volgens Van Gouthoevens kroniek
een aantal graafgezinde edelen, waaronder Egmond, ook al naar Engeland had
vergezeld.
+onbeschoft: ruw en woest
+klock [...] stem: dreunende, ruwe
stem
+vervaerde: vrees inboezemde
+ging [...] kroon: kwam veler eer te
na
+des [...] gebeten: voor de hevig
vebritterde reus
41onder [...] aengerand: als soldaten
onder één vaandel, d.w.z. binnen één compagnie,
niet meer eendrachtig zijn, is de chaos in een leger wel heel groot.
+misverstand: onderling
onbegrip
+misvertrouwen: wantrouwen
+sporrelden de zinnen: waren de
gemoederen in beroering
+verdragh: pogingen om tot
overeenstemming te komen
42hoplien: Willebord blijkt niet goed
op de hoogte van het onderscheid in militaire rangen. Hij kent
‘hoge’ officieren, die hij ‘oversten’ (vs. 255) of
‘hoplieden’ (zie ook vs. 239) noemt, en daaronder
‘lage’ soldaten. In de hiërarchie van het Staatse leger
waren
‘oversten’ regimentsofficieren en voerden hoplieden het bevel
over
een compagnie (verg. J.W. Wijn. Het krijgswezen in den tijd van prins
Maurits. Utrecht 1934, 36-42). M.n. uit het tweede bedrijf blijkt dat
Vondel dit onderscheid ook van toepassing acht op de rangorde binnen Egmonds
leger. De hoplieden, die veel dichter bij de gewone soldaten stonden dan de
‘oversten’, waren niet betrokken bij het krijgsberaad van de
hoge
officieren (zoals blijkt uit vs. 453 e.v.).
+er [...] ontzagh: uw vijand ontzag kan
inboezemen
+die [...] schroomen: waarvoor iedereen
moet vrezen
+die 't rieckt: als die er lucht van
krijgt, het merkt
+na ... om moet zien: in het oog moet
houden
+Verdraegh het scheel: legt het geschil
bij
+Berockent [...] spels: zo'n
onderneming begonnen (letterlijk: vlas om het spinrokken gewonden)
+achterdocht: bezorgdheid
+versteurde wallen: muren waarvan zij
zelf de vrede hadden verstoord
+ruckte ... by een: verzamelde in
ijltempo
+hoe veer [...] nagetrocken: tot hoever
hebt gij hem achtervolgd?
+algelijck Voor uit: precies zo
weg
+hoefde [...] waepen: had geen enkel
wapen nodig
+reckten [...] pad: renden maar steeds
voort
+vogel: (hier ook) vreemde kerel
+en gevleugelt: en (dus) met gebonden
vlerken
43veel smaads geleden: Vosmeer zal wel
uitgejouwd (en met drek gesmeten) zijn.
+en staet [...] reden: is
onrechtvaardig en redeloos
+bederven: in het verderf te
storten
+vervallen [...] toren: zo diep
gezonken dat hij zich Gods toorn op de hals heeft gehaald
+paslijck: niet al te best heeft
opgewekt
+'k Heb [...] gezet: ik heb menig stout
stukje uitgedacht en mij met inzet van eigen leven daarvoor
ingespannen
44ze: ze is de gepersonifieerde
Fortuin.
+yet bouwt: iets tot stand
brengt
+Met [...] voet: met een grillig
schopje van haar voet
+d'aenslagh aengeleit: het geheime plan
beraamd
45 dat schip ... stuuren: het sturen
van dat schip is figuurlijk bedoeld, maar ook (met een blik op het Zeepaard,
dat bij de Haarlemmerpoort ligt, zie vs. 378) letterlijk.
+het [...] lagh: hij het in de zin
had
+Hollands: aan Holland (i.c. de graaf)
gezworen
46Gijzelbreght: de oorspronkelijke vorm
van het latere Gysbreght, hier in een woordspeling met gijzelen,
als onderpand nemen voor schulden.
+geschoren lagh: beraamd was
47de hoplien: anders dan Willebrord in
vs. 262 spreekt Vosmeer over de ‘echte’ hoplieden, waaruit moet
blijken dat er onrust in de onderste regionen van het vijandelijk leger
heerste.
+was uitgerecht: resultaat was
verkregen
+die [...] viel: die hij moeilijk kon
verkroppen
+hy [...] gelicht: dan was hij al lang
vertrokken
+Ick [...] draegen: (dan verzekerde ik
hem) dat ik hem in de stad als triomfator zou rondvoeren
+opende mijn wit: onthulde mijn
plan
48't groot rondeel: een rondeel
is een bastion aan de vestingmuur. In Vondels tijd moet men hierbij eerst
gedacht hebben aan het grote vestingwerk dat tot 1630 bij de Regulierspoort de
toegang tot de stad verdedigde, maar Vondel situeert het juist elders: aan het
IJ, bij de Haarlemmerpoort.
49Blijden: middeleeuwse werktuigen om
stenen te slingeren. Mogelijk zinspeelt Vondel met de hoofdletter op
Blijenburgh, het artilleriedepôt dat in zijn tijd achter het voormalige
‘groot rondeel’ lag.
+krijghsgevaert: oorlogstuig
+'t braefste puick: de dapperste
keurbende
+geloot: door loting bepaald
50uitgezocht: uitgezocht was
iemand als Klaas van Kyten, zie vs. 476.
+eerste: dichtstbijzijnde
+afgewaeckte: door waken
afgematte
+openbaerde: zou vertonen
+bewaerde: zich zou bevinden
in
51het Zeepaerd: voor diegenen onder
Vondels publiek die het verhaal van het paard van Troje kenden was het
Zeepaerd een onheilspellende naam.
+verzuimt: onbenut gelaten
+'k had [...] koop: ik zou mensenlevens
goedkoop achten
+dreef: nu eigenlijk probeerde door te
drijven
+daerop [...] vast: op grond van die
beschuldiging werd ik gevangen gezet
+al [...] melden: alle valse
beschuldigingen bekennen
+zou [...] gelden: had ik eraan moeten
geloven
52 Zy: nl. de Haarlemmers en
Kennemers.
+lastigh: tot last geworden
+met onrecht: ten onrechte
53't wachthuis: het wachthuis voor de
Haarlemmerpoort (zie vs. 638).
+hout en brand gebreck: gebrek aan
brandhout en turg
54 hout en brand gebreck: Zie vs.
640.
+magh [...] verzien: moet ze
onmiddellijk voorzien
+stemt met: stemt overeen met die
van
55 Ick hoor [...] Willebord: Gijsbreght
richt deze laatste woorden tot Arend.
56Rey [...] maeghden: de tekst van
deze (gezongen) rei van Amsterdamse meisjes verwoordt het standpunt van het
volk.
57Het Sparen: (de rivier) het Spaarne,
i.c. Haarlem.
58Het Sparen [...] kroon: Haarlem
wedijverde met Amsterdam, maar was ook letterlijk jaloers op de kroon in haar
wapen, als teken van gunst door keizer Maximiliaan verleend.
59De toorenkroon: de krans van torens
die het hoofd sierden van de godin Cybele, waarmee de Amsterdamse stedemaagd
wordt vereenzelvigd.
+benden: een troepenmacht
60der vesten gordel: de gordel van
stadswallen én de gordel van de maagd.
+kleenood en schat: kostbare
bezit
61haer [...] schat: binnen het beeld
geldt dit ook ook de maagdelijkheid van de stedemaagd.
62d'edele en getrouwe: nl.
Amsterdam.
63de schender: Floris V. Het verhaal
van diens verkrachting van Machteld van Velsen werd ook bezongen in de
‘Rey van Aemstellandsche Jofferen’ na het eerste bedrijf van Hoofts
Geeraerdt van Velsen.
64een herboren Troje: nl.
Amsterdam.
+Wel [...] krijgh: die veel meer dan
Helena verdient dat om haar een ‘herboren Troje’ verbrand wordt en
een oorlog wordt gevoerd
+'t overschot verstroje: de
overlevenden her en der zal verstrooien
65de reus: nl. Klaas van Kyten (zie de
aant. bij vs. 242-243), het vrees verwekkende symbool van de vijand.
66stoffen: een verwijzing naar de
snoevende Sanherib (vs. 179).
+ter neer wou ploffen: in elkaar wilde
doen storten
+strijcken gaen: verslagen
aftrekken
67tijd de kercken stoffeeren: de
katholieke gewoonte om bij hoogtijdagen de kerken te versieren zal het
Amsterdamse publiek vooral uit verhalen bekend zijn geweest.
+aen ... huwen: te verenigen
met
+vernuwen: opnieuw
verkondigen
68zonder slagh: zie vs. 6. Ook een
toespeling op het ontzet van Leiden, waar hetzelfde
gebeurde.
69gequeten: nl. van uw
burgerplicht.
|
|