§ Dit is een + Testament van Lenaert Plouier, het welck hy zijnen kinderen nae gelaten heeft, doen hy gheuangen lach om het woort des Heeren tot Antwerpen, ende heeft aldaer zijn leuen ghelaten, int Jaer 1559. Te rekenen tbeginsel des Jaers van Paesschen af 1)

LIeue ende seer beminde kinderen N. out zijnde, &c. Doen v lieder Vader van v ghenomen werdt, * niet om quaet doens wille, dan om het † getuychenisse Jesu, ende om dat ick v lieden bemint

hebbe tot inden doot, wilde oock wel, als ghy tot uwen verstande ghecomen zijt, dat ghy uwe salicheyt waert soeckende, soo ‡ Christus ons gheleert heeft. Daerom hebbe ick v lieden een cleyn vermaninge geschreuen, op dat als ghy tot uwen verstande gecomen zijt, ditte gedenckende, uwe salicheyt muecht soecken.

Daerom lieue kinderen, siet dat ghylieden v Moeder ghehoorsaem zijt, ende in eeren hout, want daer gheschreuen staet: * Eert vader ende moeder, op dat ghy langhe leuen muecht op der Aerden, ende dat het v wel gae, † want soo wie vader of moeder vloect, die sal den doot steruen. Oock niet wederspannich oft wedersprekende, niet kijfachtich, maer vriendelijck: Ooc niet liegende, want daer geschreuen staet: ‡ De mont die liecht, die doot de siele, want een luegenaer // + en heeft geen deel int rijcke Godts, Ja diens * deel sal inden vyerighen Poel zijn. Oock uwe handen † gheerne tot den wercke stueren, uwe moeder helpen den cost te winnen. Oock gheerne leeren een Boeck in de hant nemen, op dat ghy, als ghy tot uwen verstande ghecomen zijt, uwe salicheyt muecht soecken. Oock altijts gheschickt in uwe woorden, ghelijck het kinderen betaemt, ende als ghy tot uwen verstande gecomen zijt, so neemt een Testament in de handt, ende siet wat Christus ons daer nae ghelaten ende gheboden heeft, ‡ want alle Schriften van Godt inghegeuen, zijn nut tot leeringhe, tot straffinge, tot beteringe, tot onderwijsinge inder rechtueerdicheyt, dat een mensche Gods sy volcomen, geschict tot alle goede wercken, * Want de genade Gods is verschenen, die daer heylsaem is, allen menschen, ende leert ons, dat wy sullen verloochenen dat ongodlijck wesen, de wereltlijcke lusten, ende sober, rechtueerdich leuen in deser Werelt, ‡ want de mensche en leeft niet alleen by den broode, maer by elcken woorde dat wt Gods monde coemt. Siet lieue kinderen, dat des Heeren woordt een spijse der Sielen is, daer de Siele by leuen moet, ende die hem nae dese woorden niet en voecht te leuen, dien is de eewighe verdoemenisse toe geseyt, gelijc Christus

seyt: * Voorwaer, voorwaer segghe ick v: Ten sy sake dat yemant herboren worde, die en sal het rijcke Gods niet sien. Daeromme seyt Christus: † Betert v, ende ghelooft den Euangelio, ‡ want de Bijle is aen de wortel der Boomen gestelt, elcken Boom die geen goede vruchten voort en brengt, sal afghehouwen, ende int vyer gheworpen worden. Daerom lieue kinderen, siet toe dat ghi dese // + straffe zijt ontuliedende, want + soo wie den Euangelio niet gehoorsaem en is, die sullen pijne lijden, dat eewige verderuen van dat aensicht des Heeren.

Och lieue kinderen, siet doch wat een straffe salder comen ouer den ghenen die den Euangelio niet gehoorsaem en is, eewich dat aenschijn Gods te deruen, ende eewich pijne te lijden. Daerom lieue kinderen, schickt v doch binnen dat ghy tijt hebt, al ist datter wat drucx ende tribulatie opstaet ouer die den Euangelio soecken gehoorsaem te zijn, het en sal niet langhe dueren by dat eewich is, † want door veel drucx ende tribulatie moeten wy ingaen in het rijcke Gods. Daerom seyt Petrus: ‡ En laet v niet verwonderen, als ghi doort vyer ondersocht wort, als oft v wat nieus gheschiede, maer verblijt v daer in, dat ghy deelachtich zijt des lijdens Christi, op dat ghy inde tijt der openbaringe groote vruechde ende blijschap hebben muecht. Oock heeft Christus onse Leeraer ende Meester, selue moeten door * druc ende lijden in het rijcke Godts gaen, ende de † Knecht en mach niet beter zijn dan zijn Meester, maer het sal den knecht ghenoech zijn, dat hy sy ghelijck zijn Meester. Daerom seyt hy, dat hy niet en is ghecomen om vrede te brenghen op der Aerden, maer het sweert, want hy sacht wel van te voren, dat de werelt qualijc soude connen lijden 1), gelijc als zijt vanden beghinne niet en heeft connen lijden, want sy hebben de * Propheten vanden beghinne veruolcht, al wast dat sy haer beroemden Godt te hebben tot eenen Vader, nochtans en hebben si het goet niet connen lijden, dat haer de Propheten waren seggende ende waerschouwende. † Daerom hebben syse ooc veruolcht, ia gesteenicht ende // + gedoot, Ja Christum selue en hebben sy niet gekent, daer hy so veel teeckenen ende crachtighe daden onder haer dede, * maer hebben hem ghecruyst. Och lieue kinderen, neemt dit ter herten, dat Paulus seyt: † Die Godsalich willen leuen, die moeten veruolginge lijden, ende en latet doch hierom niet uwe salicheyt te soecken, om een cleyn lijden, ‡ want dit lijden en is doch niet weert te verghelijcken de heerlijcheyt, die aen ons gheopenbaert sal worden, want * gelijck des lijdens Christi veel ouer ons coemt, so coemt ons ooc veel troost door

Christum, want daer staet: ‡ Siet, de Satan sal sommighe van v inden kercker werpen, ende ghy sult thien dagen tribulatie hebben, maer zijt getroost, ick sal v de Croone des leuens geuen, want ghy dat woort mijnder ‡ lijtsaemheyt behouden hebt, so wil ick v ooc behouden voor de vre der tentatien, die ouer de gantsche werelt comen sal, om de gene te tenteren die op aerden woonen. Siet, ic come haestelijck, hout dat ghy hebt, op dat niemant v Croone en neme, So wie verwint, die wil ic tot eenen Pilaerne inden tempel mijns Gods maken, hy en sal niet meer wtgaen, ic wil den naem mijns Gods op hem schrijuen, ia * den verwinnenden die wil ick vanden houte des leuens te eten geuen, dat daer midden inden Paradijse Gods is, Ja dien en sal geen leet geschieden van de tweede doot, Jae so † wie verwint, die sal met witte cleederen gecleet worden, ende ic en sal zijnen naem wt het boec des leuens niet doen, ende ick sal zijnen naem belijden voor mijnen Vader ende voor zijnen Engelen, Ja ‡ wie verwint, die wil ic geuen met my op mijnen stoel te sitten, so ic verwonnen hebbe, ende hebbe met mijnen Vader op zijnen stoel geseten. Ja lieue kinderen, siet doch // + wat schoone Beloften den verwinnenden toe gheseyt zijn. Daerom en * vreest doch de menschen niet, die ons eenen corten tijt hier moeghen wat lijdens aendoen, want nae desen druck † soo sullen wy doch rusten van allen onsen arbeyt, onder den ‡ Altaer, met den genen die oock ghedoot zijn om Gods woorts wille, ende sullen verschijnen met veel duysent Heylighen, * ghecleet met witte cleederen, palmen in hare handen, roepende met luyder stemmen, seggende: † Salicheyt sy hem, die op den stoel ons Gods sit, ende den Lamme. ‡ Sy en sullen niet meer hongeren noch dorsten, noch de Sonne en sal niet meer op haer vallen, noch geenderhande hitte, want de Heere wil haer licht zijn, ende sal alle tranen van haer oogen afwasschen, ende zijnen naem sal in haer voorhoofden zijn, ende daer en sal * geenen nacht zijn, ende si en sullen geen licht der keerssen behoeuen, noch het licht der Sonnen, want God de Heere salse verlichten, ende sy sullen regneren van eewicheyt tot eewicheyt.

Aldus lieue kinderen, neemt dit doch ter herten, siet op dese schoone beloften, † den verwinnenden beloeft, ende niet den ‡ afualligen, want die zijn inder Aerden geschreuen 1). Aldus lieue kinderen, siet toe den Heere te vreesen, * binnen dat v de Heere tijt gheeft, want hy sal comen † alsment niet en meynt. Daerom zijt wakende ende weest hem verwachtende, tegens dat hy is comende.

§ Dit is het Testament dat ick v lieden na late, gheschreuen

tot Antwerpen op den Steen, daer ick gheuanghen lach, om het ghetuychenisse Jesu. By my uwe Vader, Lenaert Plouier. //