|
|
|
| |
Van vreemden ghewoenten.
Jn dit lant ende in menighen anderen landen van ouer zee hebben zi
een ghewoonte, so wanneer si orloghe hebben en men een stede ofte casteel heeft
beleit ende dat si gheen boden vut | | | | en dorren seinden mit
letteren vanden enen here anden anderen omme sorcoers ofte hulpe te hebbene.
Sij doen letteren maken ende bindense an eenre duuen hals ende latense dan
vlieghen. Ende die duuen sijn so gheleert, dat sise draghen recht weghes, daer
mense seinden wil, want die duuen sijn gheuoet daer mense sendt. Want si doen
se halen, als sise te doen wanen hebben om haer lettren te draghen. Want si
keren weder, daer si op ghehouden sijn ende meest ghewoont hebben. Ende also
doen si ghemeenlike in dien lande. Ende weet, dat onder dese heydine wonen vele
kerstine op die een zide ende op dander zide, van vele manieren en van
menigherande | | | | namen ende sijn alle ghedoopt ende hebben
menigherande costumen ende ghewoonten, mer alle ghelouen si in gode den vader
den zoen den heilighen gheest, mer nochtan en ghelouen si niet alsoe
volcomelike in allen dien articlen van onsen ghelouen. Sulke sijn gheheten
jacobiten, om datse sente jacob bekeerde ende sinte jan ewangelist doopdse. Si
segghen, dat elc sine biechte doen soude te gode alleen ende niet ten mensche.
Want men sal hem dien sculdich gheuen, dien men misdaen heeft. Noch god noch
die propheten en hebben niet gheseit noch gheboden, datmen tot yement biechten
sal dan te gode, alse moyses seit in die bible ende daer om seit da\uid | | | | inden souter: Confitebor tibi domine in toto corde meo,
dats te segghene: here jc belie die ofte biechte in al mijnre harten, ende
eldere seit hi noch:
Delictum meum cognitum tibi feci, deus meus es tu et confitebor tibi
quoniam cogitatio hominis confitebitur tibi, dats te segghen: here mine misdaet
hebbic di cont ghemaect, mijn god bestu ende ic belie di, want die ghedachte
des menschen sal die belien. Ende si weten ende connen die bible ende den
souter. Ende daer omme proeuen ende den souter. Ende daer omme proeuen sijs
aldus metter lettren in haren spraken, mer niet int latijn ende segghen, dat
dit dauid ende dander propheten segghen mar nochtan lesen wi ooc, dat enighe
heylighe leerren | | | | sijn van haren meninghen, also
augustinus seit: Qui scelera sua cogitat et conuersus fuerit veniam sibi
credat, dats te segghene: die sine sonde bepeinst ende bekeert wart gheloue dat
hem ghenade ghesciet. Sinte gregorius seit: domine pocius mentes quam verba
respicis, dats te segghen: heer ghi aensiet meer die herten dan die woorden.
Sinte hylarius seit: | | | | Longorum temporum crimina in ictu
oculi pereunt si cordis nata fuerit compunctio, dats te segghene: die zonden
van vele tiden veruaren in enen oghenblicke, op dat een berou des herten wart
gheboren. Ende daer omme segghen si, datmen gode alleen belyen sel sine misdaet
hem bekennende ende ghenade roepende ende also hem beteren Ende daer om als si
hem biechten willen, si maken een vier bi hem ende ontstekent ende werpen daer
in wyerooc ofte ander dinc, dat wel ruuct ende inden wyerooc so biechten si hem
ende bidden ghenade. Ende het is waer, dat dus ghedaen biechte is natuerlijc
ende jerste. Mer die | | | | heylighe vaderen die paeusen die
sint gheweest hebben, si hebben gheordineert, datmen menschen biechten sal mids
goede redene, want si hebben ghemaerct, dat ghene siecheit en mach ghesont
ghemaect noch goede medicine en mach niet ghegheuen werden, het en si datmen
die nature der ziecheit bekenne. Ende alsoe en machmen niet weseliken
penitencie setten, op datmen niet en weet die grootheit der zonden. Want ene
ghelike zonde es inden enen menschen groter ende mindere dan in den anderen.
Ende daer omme moetmen weten die nature vander daet ende daer na penitencie
gheuen. Jtem daer sijn ander kersten diemen heet surien ende houden | | | | half onse gheloue ende half der griexser gheloue ende
hebben alle grote baerde, alse die van grieken doen, ende maken haer sacrament
van gheheuen brode. Ende in haerre sprake so beseghen si sarrasijnsche
letteren, mer na den dienst der kerken hebben si griexse letteren ende doen
haer biechte alse die jacobiten doen. Jtem noch sijn daer ander kerstene die
heten georgien, om datse sinte joris bekeerde ende beden aen ende eeren hem
meer dan enighen anderen heylighen van hemelrijc ende aenroepen altoos in
haerre hulpen. Ende si quamen vanden lande van georgien. Ende si hebben alle
crune ghescoren, die clerke draghense | | | | ront ende die
leeke gheuiercantich ende houden haer gheloue als die van grieken. Jtem daer
zijn ander kerstene, die men heit vander sainturen, om dat si bouen ghegort
gaen. Daer sijn ooc somighe, diemen heet nestoriens ofte arrideens ende sulke
die men heet nubiens ende somighe, diemen heet indeens, die van pape jans lande
waert sijn. Ende alle dese hebben somighe article van onsen gheloue, nochtan
hebben si groot onderscheet deen van den andren in haer gheloue. Mer vanden
onderschede, dat si hebben deen ieghen den andren, soude alte lanc werden te
vertrecken; daer om sal jc daer of zwighen.
|
|
|