Dichtwerken


auteur: P.A. de Genestet


bron: P.A. de Genestet, Dichtwerken (ed. C.P. Tiele). Gebroeders Kraay, Amsterdam 1869  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 66]

Het oude Huis.

 
Daar zijn we in 't nieuwe huis!
 
't Is deftig, dubbel, breed.
 
Hier door mijn wand dringt geen gedruis,
 
Geen tocht, door raam of reet.
 
 
 
'k Heb tien vertrekken, vol gemak,
 
Een badvertrekje inkluis;
 
We zijn, heusch! aardig onder dak,
 
En 'k prijs dit nieuwe huis....
 
 
 
Doch ik verlang naar 't oude weêr,
 
Daar 't lekte door het dak,
 
En daar, o zegen! steeds al meer
 
Geen lucht, maar ruimte ontbrak.
[p. 67]
 
Het oude, dat daar aan de vest
 
Zoo witjes lacht in 't groen!
 
Zoet nestje, voor den zomer best,
 
Doch niet in elk saizoen.
 
 
 
Het oude, daar voor 't eerst mijn hart
 
Gesmaakt heeft, wat niet al!
 
Een liefde, een zaligheid, een smart,
 
Die 'k nooit meer smaken zal!
 
 
 
Daar in een bange, heilge nacht
 
Uw eerste levenskreet,
 
O eerste wicht, zoo blij verwacht,
 
Mijn ziele siddren deed;
 
 
 
Het oude, daar het leven nog
 
Zoo nieuw voor mijn gemoed,
 
Vol frisschen glans en schoon bedrog,
 
Mij toeblonk rijk en zoet!
 
 
 
Het oude, met zijn woonvertrek
 
Zoo vol gezelligheên,
 
Zijn hof, met menig dierbre plek,
 
En 't spoor van dierbre schreên!
 
 
 
Het oude, dat van menigeen
 
De erinring had bewaard,
 
Die nimmer hier zal binnentreên,
 
Vreemd, aan des vreemden haard....
[p. 68]
 
Ja, keeren wou ik, zoo het mocht,
 
Naar de eerste, lieve kluis,
 
Met halfsteens muur, vol tocht en vocht
 
En knabbelend gespuis!
 
 
 
'k Voel me in dit mooie huis - niet thuis;
 
Dees wanden spreken niet,
 
'k Sleep langs den breeden trap mijn kruis,
 
En stootrig klinkt mijn lied!
 
 
 
En toch misschien - 't is wel, 't is wijs,
 
Schoon nu mij 't harte bloedt,
 
Dat ik mijn needrig paradijs
 
Maar moedig heb gegroet!
 
 
 
Het is niet goed, dat we op deze aard
 
Ons hechten al te zeer
 
Aan huis en hof, aan haard en gaard
 
En dingen van 't Weleer.
 
 
 
Verstandig is 't van tijd tot tijd,
 
Een teedren, sterken band,
 
Die 't arme harte bindt en vleit,
 
Te schudden van de hand:
 
 
 
Te scheiden van een dierbre plek,
 
Vol weemoed en genot,
 
Te wennen maar aan elk vertrek -
 
Verhuizen is ons lot.

D. 1847.