|
|
|
| |
| | | | | |
Hier beghint die sotternie.
Hier beghint dwijf.
Hem! segt, hem! god hebs al deel! aant.
Ic wil gaen driven mijn riveel
Met minen suete lieve int gras.
Hets lanc leden dat ic met hem niet en was.
5
Hem! segt, hem! waer sidi, Lippijn?
Ic ben hier, wat saelt sijn?
Lippijn, ghi moet gaen halen borre ende vier,
Ende ic sal wedercomen scier
Ende bringhen ons iet, dat wi selen eten.
10
Bi der doot ons heren, ghi selet vergeten,
Ghi pleeght soe dicwile lange te merren.
Wat, Lippijn, ghi en moghet u niet erren,
Want ic hebbe dicwile vele te doene:
Eer ic ghehoere mine sermoene,
15
Soe vallet hoghe op den dach,
Ende eer ic ten vleeschuus comen mach,
(Soe copic oec gherne goeden coep)
Dan so moetic beiden tot den loep
+Es ghedaen vanden bedranghe;
20
Alsoe comet toe, dat ic merre soe lange,
Goede Lippijn, ghi moetet al weten.
Awarijt, ghi souwes mi vele ontmeten,
Ende ic en weter wat toe segghen.
Gaet henen, ic sal ons vier anleggen
25
Ende halen borre ende scueren den pot,
Want alsoe moet mi hulpen god,
Ic hebbe mi oeit te slaverniën geset.
| | | |
Goede Lippijn, wast die scotelen met
Ende kerijt ons den vloer scoene.
30
Goeder, nu hoert, dat u god loene!
Ende mer daer bi niet. Al hebbic al mijn dage
Gheweest uwe aerme slave,
Mi dunct ic moetse noch sijn al mijn leven. aant.
Swijt, god moet u lachter geven;
35
Dat ghi soe langhe leeft, dats mi leet.
En es dit niet een scoen besceet?
Waer mach hi merren, mijns herten druut?
Het geet hem al te galgen uut,
Dat hi mi al dus te vondelinge set. aant.
40
Minnekijn, hets messelijc wat mi let.
Hebdi hier gheweest herde lange?
Jaic, mijn herte es soe wranghe,
Dat ic u soe langen niet en sach.
+Laet ons gaen drinken een goet gelach,
45
Mijn uutvercoren minnekijn,
Wi selen noch tavont met vrouden sijn
Lichteleec. Nu comt hier naer!
Bi gode, ic hebs genoech gesien,
50
Want si leet metten bloeten knien
Ende hi esser tusschen gecropen;
Bider doot ons heren, hi esser in geslopen.
Siet met deser hoeren, ende geeft mi te verstane,
Dat si te messen pleght te gane,
| | | |
55
Ende leet ende droeylt met enen anderen man
Ende maect van mi enen pol, her Jan. aant.
Si seet, si gheet in tvleeschuus;
Bi sente Jan, ic sal haer dit abuus
Noch tavont tongoede maken.
60
Canic an enen stoc gheraken,
Ic sal haer touwen soe haer vel,
Dat haer rouwen sal dit spel,
Dat si met hem heeft bedreven.
Wat, Lippijn! god moet u goeden dach geven.
65
Hoe steet met u? hoe sidi te gemake?
Ey, Trise! ic woude mi therte brake aant.
Van groten rouwe die ic drive.
Ic en hadt nemmermeer minen wive
Betrout, dat si mi heeft gedaen.
70
Lippijn, nu doet mi verstaen,
Hoe ende oec in wat manieren?
Dies ic mi eweleec moet scofieren:
Si leget ende droeylt met enen anderen man.
Awarijt, dats een dinc dat ic niet en can
Ic kinse alsoe reine van live,
Si en daets om al die werelt niet.
Dat een man met sinen ogen siet,
Dats hem nochtan quaet tongheven.
80
Lippijn, alsoe moetic met eren leven,
Bi sien es die meneghe bedroghen.
Wat? neen, dit en es niet gheloghen,
Want ic hebse selve ghesien
| | | |
Ligghen metten bloeten knien,
85
Ende gingen hem beide te werke stellen.
Wat, Lippijn, dat en soudi niet vertellen;
U wijf waer daer bi gheonneert.
Van drincken ende van ouden dagen.
90
Goede Lippijn, en wilt des niet gewagen;
U wijf waer daer bi ghescent.
Wat duvel, seldi mi maken blent
Van dingen, die ic selve sach?
Ic sach dat si averecht lach,
95
Ende hi raepter op haer slippen.
En was anders niet dan u dochte. aant.
En hoerde ghi noit seggen van alfsgedrochte,
+Dat die liede pleghet te bedrieghen?
100
De viant geeft luttel om een liegen
Om toren te maken tusschen man ende wijf.
Ic wilder over setten mijn lijf,
En waest niet een elvinne dat ghi saecht.
Wat duvel, heeft god die werelt geplaecht
105
Met alven ende met elvinnen?
En soudic dan mijn wijf niet kinnen?
Dat ware emmer een messeleec dinc.
Ic sach dat si met hem ginc,
Hi namse in sinen aerm ende tracse naer.
110
Lippijn, loghen en was noit waer;
Daer toe kinnic te wel u wijf,
Want si heeft alsoe reine lijf,
Si en daets om al de werelt niet van goude roet. aant.
Maer dalfsghedrochte es alsoe groet,
115
Dat den menegen maect soe blint,
Dat hi hem selven niet en kint;
Hoe soude hi dan enen anderen gekinnen?
| | | |
Bider doot ons heren, ghi maect mi al uuten zinnen.
Wat duvel, es mi nu ghesciet? aant.
120
Benic blint ende en sie ic niet?
Des wonders ghelijc en sagic nie,
Ende ic sie wel alle dese lie,
Die hier sitten al omtrent;
Entrouwen, soe en benic al niet blint,
125
Al soudijs mi gherne maken vroet.
Lippijn, wetti wat ghi doet?
Ic biddu dat ghijs nemmeer en segt
Ende ghi u wijf met eren dect. aant.
Het es ene elvinne die u quelt,
130
Si heeft u ghesichte al onstelt,
Ey goede, eest dat, dat mi let?
Mi dochte emmer, dat icse sach.
Het was ene elvinne dat daer lach,
135
Dat willic u sweren op een cruus.
U wijf sit noch in haer huus,
Dat willic wedden om een bier.
Ende si hiet mi gaen halen borre ende vier,
Si seide, si soude gaen om eten.
140
Wat, Lippijn, wildi die waerheit weten,
Soe sidi seker te male verleidt;
Ene elvinne heeft haer nette gespreidt,
Dat sie ic wel, om u te vaen.
Comt met mi, wi selen voer u dore gaen:
145
U wijf sit noch bi haren viere.
Wat! benic dronken vanden biere,
Ochte vlieghen dalve achter straten?
| | | |
Wat, ghevadere! en moghdi ons niet in laten? aant.
Wet key, jaic, wie es daer?
150
Wat, Lippijn, en seidic u niet waer?
Benedijste god van hemelrijc,
+Soe en saghic noit des wonders gelijc.
Ic sie wel, die scouwen die sijn mijn.
Wat seidic u, lieve Lippijn?
155
Maer ghi en woudes niet wesen vroet.
Mijn gevadere es getrouwe ende goet,
Al soudier gerne een hoere af maken.
God gheve hem ramp in sine kaken!
Heeft hi hem van mi dies beclaecht?
160
Jay, ende dat ghi bi enen anderen man laecht,
Dies heeft hi mi ghedaen een beclach.
Awarijt, mi dochte dat ict sach,
Maer ic laets mi nu ghenoeghen;
Trise caent wel int beste voegen.
165
Maer al hadt mi mijn lijf gedaen, aant.
Soe waerdi heden morgen opgestaen
Ende hiet mi halen vier ende borre.
Beghindi mi anderen man ane te tiën? aant.
170
Seker, woudic die waerheit liën,
So saghic, of mijn ogen waren mi verkeert.
Maer Trise heeft mi alsoe geleert
Ende seet, dat mi een alf heeft bedroghen.
| | | |
Waer omme hebdi mi dan beloghen
175
Ende doet mi scande over al?
Ey minnekijn, ic ben diet beteren sal,
Hebbic iet messeit ofte mesdaen.
Ghi selter nochtan smeten omme ontfaen,
Vul, out, quaet grijsaert!
180
Bi onsen here, hi waers wel waert,
Dat wine onder voete gingen leggen.
Lieve wijf, ic en saels nemmeer seggen;
Ic en wiste niet, dat ic was in dolen.
Ey, men sal u leren gaen ter scolen.
Hier vechtensi.
185
Ghi goede liede, dit hebben wi aant.
Ghespelt al in een boerdement.
Si leven noch wel, si u bekent,
Die dese gheliken wel hebben gesien. aant.
Wet dat menech boerden gescien,
190
Daer dusdaneghe mere niet af en gaet.
Daer bi biddic u, dat ghi ontfaet
Ic bidde den coninc vol van gratie,
Die vander maghet was gheboren,
195
Dat hem niement en wille storen
Van dat hi hier heeft gesien ende gehoert.
Staet op, ghi moget wel gaen voert,
Want wi moeten alle scheiden:
Ons here god moet ons allen geleiden.
|
16. eer was eerst vergeten, en is toen boven den regel bijgeschreven.
|
|
vorige
